بورس نیازمند افزایش سرمایه گذاری
افزایش شاخص بورس طی ماههای اخیر که اقتصاد ایران با چالشهایی چون تحریم و نوسانهای ارزی مواجه بوده است موجب تعجب بسیاری از مردم جامعه شده است از همین رو همه درپی پاسخ این سۆال هستند که دلیل اصلی رشد این نماگر چیست و آیا بازار دچار ویروس حباب قیمتی شده است؟
اگرچه رکوردشکنیهای شاخص میتواند معنای مطلوبی برای بازار در برداشته باشد، اما نباید به تنهایی به آن توجه کرد. چراکه ممکن است محدوده حرکتی این مۆلفه که صرفاً بر مبنای یکسری محاسبات تعیین میشود، گمراه کننده باشد. متأسفانه در بازار سهام اکثر فعالان تالار شیشهای که به نوعی شاخص زده بوده و حساسیت زیادی روی این نماگر دارند، حال آنکه نباید رشد شاخص کل را به عنوان مسئله اصلی بازار دانست.
تحقیقات هم نشان میدهد که همزمان با رکوردزنیهای شاخص کل بازار سهم هجوم نقدینگی به بازار اتفاق میافتد که کدهای جدید معاملاتی موید این مطلب است که افراد جدیدی با سرمایه جدید وارد تالار شیشهای میشوند. برای پاسخ به این پرسش که چرا در شرایط فعلی بازار با افزایش صعودی شاخصها همراه شده است باید گفت رشد شاخص نشأت گرفته از تورم موجود شرکتها و در نتیجه افزایش سود شرکتها میباشد به عبارت دیگر به دلایلی چون نوسانهای ارزی و رشد تورم درجامعه هزینههای شرکتهای موجود دربازار سهام نیز دستخوش تغییر میشود و در نهایت این تورم درقیمت سهام، رشد سود و پیشبینی سود نمودار میشود.
همزمان با رکوردزنیهای شاخص کل بازار سهم هجوم نقدینگی به بازار اتفاق میافتد که کدهای جدید معاملاتی موید این مطلب است که افراد جدیدی با سرمایه جدید وارد تالار شیشهای میشوند
فرایند فوق شاخص کل را به ارقام بالاتری هدایت میکند این درحالی است که به دلیل نوسان متغیرهای اقتصادی میتوان پیشبینی کرد که شاخص همچنان توان صعود دارد. اما برای پاسخ به این پرسش که آیا بازار به ویروس حباب قیمتی دچار شده است یا خیر باید گفت که صرف نظر از نماگر شاخص بایستی به شاخصهای عملکردی نیز توجه ویژهای داشت که یکی از آنها شاخص نسبت قیمت به درآمد (P/E) است، تا زمانی که این شاخص از محدوده هفت واحدی عبور نکند، شرایط بازار مناسب به نظر میرسد اما چنانچه از این مرز عبور کند، علایم حباب قیمتها را میتوان در آن مشاهده کرد. و حال آنکه هنوز علائم حباب دربازار مشاهده نمیشود. از این گذشته نسبت کل ارزش ریالی معاملات طی بازه یکساله به ارزش کل بازار در همین بازه زمانی یک شاخص قابل اتکا است که در شرایط کنونی این شاخص روان بودن معاملات و نقدینگی موجود در بورس را گزارش میکند.
اگرچه رکوردشکنیهای شاخص میتواند معنای مطلوبی برای بازار در برداشته باشد، اما نباید به تنهایی به آن توجه کرد. چراکه ممکن است محدوده حرکتی این مۆلفه که صرفاً بر مبنای یکسری محاسبات تعیین میشود، گمراه کننده باشد
اگر چه برهانهای فوق دلیلی بر طبیعی بودن روند نماگرهای بازار میباشد، اما متولیان بازار بورس اوراق بهادار باید به خاطر داشته باشند که سهم تأمین نقدینگی بورس درکل اقتصاد کمتر از 10درصد است. این درحالی است این بازار فرصتهای زیادی برای رشد دارد. درحقیقت اگر واقع بینانه بخواهیم نگاهی به بازار سهام بیندازیم متوجه میشویم که بازار سرمایه ایران هماکنون فرصتهای سرمایهگذاری اندکی را ایجاد کرده و در جذب سرمایهگذاریهای خارجی نیز ضعیف بوده است. به طوری که اگرچه صنایع متنوعی در بورس وجود دارد، اما تنوع شرکتها و تعداد آنها در بازار نسبت به کل واحدهای اقتصادی فعال در کشور رقم اندکی است که برای پیشرفت بازار باید در راستای گسترش و توسعه این موارد تلاش زیادی اعمال کرد.
بخش اقتصاد تبیان
منبع : جوان آنلاین