گلی که پنچ گلبرگ داشت یک گل خوش رنگ و خوش بو بود که پنج تا گلبرگ داشت اوّلی را باد بُرد دوّمی را بزی خورد سوّمی پژمرده شد چهارمی پیر شد و مُرد پنجمی گفت: من می مانم راهش را هم خوب می دانم می رم تو خاک، کنار آب و دانه ریشه می شم، زود می زنم جوانه دوباره یک بوته می شم، گل می شم خوشبو می شم، رفیق بلبل می شم بخش کودک و نوجوان تبیان منبع: وبلاگ عمو خندان-مصطفی رحماندوست مطالب مرتبط: بوی محرم میاد صدای طبل تقی جون ، قد و بالاتو قربون مورچه باغبان مار