فضیلت و خواص سوره عصـر هر كس سوره عصر را در نمازهای مستحبی قرائت كند، خداوند در روز قیامت چهره اش را نورانی و خندان و چشمش را روشن كرده تااو را وارد بهشت نماید . العصر یكصدو سومین سوره قرآن كریم است که مكی و دارای 3 آیه است. محتوای سوره : در این سوره سخن از زیانکار بودن همه انسانها به میان میآید، و فقط یک گروه را که دارای: ایمان عمل صالح سفارش یکدیگر به حق سفارش یکدیگر به صبر هستند را استثنا کرده و زیانکار نمیداند. فضیلت سوره : از منابع اهل سنت نقل شده است که این سوره در فضیلت امیرالمومنین علی علیه السلام است. 1 این سوره در میان یاران رسول خدا صلی الله علیه و اله و سلم به قدری مهم و ارزشمند بود كه هر گاه یكدیگر را دیدار می كردند تا سوره عصر را برای هم نمی خواندند ، از هم جدا نمی شدند. 2 امام صادق علیه السلام در تفسیر این سوره فرمودند: «الا الذین امنوا» یعنی كسانی كه به ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام ایمان آورده اند. 3 هم چنین در فضیلت این سوره فرمودند: هر كس سوره عصر را در نمازهای مستحبی قرائت كند، خداوند در روز قیامت چهره اش را نورانی و خندان و چشمش را روشن كرده تااو را وارد بهشت نماید. 4 از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده است: هر كس این سوره را قرائت نماید عاقبت كار او به صبر و شكیبایی ختم خواهد شد و در روز قیامت همراه با یاران حق محشور خواهد شد. 5 از منابع اهل سنت نقل شده است که این سوره در فضیلت امیرالمومنین علی علیه السلام است.1 این سوره در میان یاران رسول خدا صلی الله علیه و اله و سلم به قدری مهم و ارزشمند بود كه هر گاه یكدیگر را دیدار می كردند تا سوره عصر را برای هم نمی خواندند از هم جدا نمی شدند آثار و بركات سوره گویند: اگر سوره عصر را بر كسی كه تب داشته باشد بخوانند تب او زائل گردد و اگر این سوره را بر فرد افسرده بخوانند از افسردگی بیرون آید. 6 نکته ای دیگر سرمایه آدمى زندگى او است، با زندگى است كه مى تواند وسیله عیش خود در زندگى آخرت را كسب كند، اگر در عقیده و عمل حق را پیروى كند تجارتش سودبخش بوده ، و در كسبش بركت داشته است، و در آینده اش از شر ایمن است، و اگر باطل را پیروى كند، و از ایمان به خدا و عمل صالح اعراض نماید، تجارتش ضرر كرده (نه تنها از سرمایه عمر چیزى زاید بر خود سرمایه به دست نیاورده، بلكه از خود سرمایه خورده، و سرمایه را وسیله بدبختى خود كرده است) و در آخرتش از خیر محروم شده، لذا در سوره مورد بحث مى فرماید: (ان الانسان لفى خسر الا الذین امنوا و عملوا الصالحات) و مراد از ایمان، ایمان به خدا، و مراد از ایمان به خدا ایمان به همه رسولان او، و مراد از ایمان به رسولان او اطاعت و پیروى ایشان است، و نیز ایمان به روز جزا است همچنان كه قرآن در جاى دیگر تصریح كرده به اینكه كسانى كه به بعضى از رسولان خدا ایمان دارند، و به بعضى ندارند، مومن به خدا نیستند. پی نوشت ها : (1) الدرالمنثور، ج6، ص392 (2) همان، ص391 (3) تفسیرالقمی، ج27، ص441 (4) ثواب الاعمال، ص125 (5) مجمع البیان، ج10، ص434 (6) درمان با قرآن، ص162 فرآوری : محمدی بخش قرآن تبیان منابع : پایگاه اینرنتی انهار ویکی پدیا ترجمه تفسیر المیزان جلد 20 صفحه 611