این روزها جنگ، زندگی را بر مردم فلسطین حرام کرده است، کودک‌کشی‌های عریان و جنایت‌های رژیم صهیونیستی مثل بارش بمب و موشک به روی بیمارستان‌ها، آوارگی و کشتن هزاران نفر، قطع کردن سوخت و بستن آب به روی مردم غزه، مثالی بارز برای نشان دادن چهره ظالمانه این رژیم اشغالگر است. در این بین، بسیاری از سازمانهای بین‌المللی و مسئولان دولتی کشورها از ترس از دست دادن حمایتهای قدرتمند آمریکا و اسرائیل و طرد شدن، سکوت را بر محکوم کردن ترجیح داده‌اند! جایی که بیشتر مردم به داد رسیدند و صدای مظلومیت و جنایت این نسل‌کشی را در گوش جهان، فریاد زدند.

فاطمه ناجی
یکشنبه ۷ آبان ۱۴۰۲ - ۰۰:۰۰
ما را بمباران می‌کشد یا گرسنگی!

حالا بعد از گذشت بیش از دو هفته از شروع جنگ، این صدا به گوش صلیب سرخ رسیده و گزارشی از بازدید آن‌ها در وبسایت گاردین منتشر شده است که در ادامه می‌خوانیم، از وضعیت نابه‌سامان و هرج و مرج موجود در غزه و بیمارستان‌های آن گرفته تا مشکلاتی که افراد بیمار و آواره با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند و...


"آشوب مطلق" در بیمارستان های غزه

کارشناسان کمیته بین‌المللی صلیب سرخ از دو مرکز اصلی پزشکی در غزه، بیمارستان‌های قدس و الشفاء بازدید کردند و این سرزدن‌ها باعث شد تا آن‌ها نیز مثل سایر مردم، بمباران شدید مناطق مسکونی را از نزدیک تجربه کنند!

ویلیام شومبورگ، رئیس مأموریت کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در غزه، گفت:« هر دو بیمارستان به سرعت در حال اتمام سوخت و تجهیزات پزشکی هستند، کادر درمان و کارکنان بیمارستان به شدت تحت تاثیر درگیری قرار گرفته‌اند و بسیاری از آن‌ها شبانه روز کار می‌کنند.آنها چند روزی است که به خانه نرفته‌اند و در سخت‌ترین و غیرقابل تصورترین شرایط در صحنه‌هایی از هرج و مرج مطلق کار می کنند، صادقانه بگویم. ما افرادی را دیدیم که دچار سوختگی شدید بودند، کودکانی که جان خود را از دست داده بودند، تعداد زیادی زن، افراد مسن، افراد دارای معلولیت.علاوه دیدن چنین تصاویر تلخی بیمارستان پر است از بیمارانی که در اثر بمباران‌ها جراحات شدیدی دارند، بیمارستان‌ها تبدیل به سرپناهی برای هزاران نفر آواره شده است آن‌هایی که دیگر جایی برای رفتن ندارند»

بیش از 1 میلیون آواره جنگی

سازمان ملل از آماری می‌گوید که ژیم اسرائیل رقم زده است، حدود 1.4 میلیون نفر از 2.3 میلیون ساکن غزه اکنون آواره هستند. نزدیک به نیمی از آنها به پناهگاه‌های سازمان ملل پناه برده‌اند، این در حالی است که نیمی دیگر در خانه‌های دیگران، بیمارستان‌ها یا مکان‌های عمومی فضایی پیدا کرده‌اند؛ اما این تضمینی برای ایمنی نیست.شومبورگ گفت:«در طول بازدید ما از بیمارستان قدس، حملات هوایی شدیدی در اطراف ما انجام شد و کل بیمارستان لرزید. بیمارستان‌ها باید پناهگاه مجروحان و بیماران باشند؛ اما در حال حاضر تبدیل به مکان‌هایی شده‌اند که افراد در آن احساس امنیت نمی‌کنند»

تایید کمبود سوخت و تهدید شیوع وبا!

بازدید از بیمارستان کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، شدت کمبود سوخت برای ژنراتورهایی که تجهیزات پزشکی حیاتی را تامین می‌کنند و چراغ‌ها را روشن نگه می‌دارند و همچنین سیستم آب غزه را تایید کرد. به گفته آنها کمبود آب و سرویس بهداشتی خطر شیوع وبا و سایر بیماری‌های عفونی را افزایش می‌دهد و بحرانی که بسیاری از کارکنان بهداشت از آن می‌ترسند را ایجاد می‌کند.

سازمان ملل گفته است که در غیاب تحویل سوخت جدید، بیمارستان‌ها نمی‌توانند به فعالیت خودشان ادامه بدهند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) هم گفته که نیمی از تأسیسات مراقبت‌های بهداشتی اولیه غزه و تقریباً یک سوم بیمارستان‌های غزه کار خود را متوقف کرده‌اند .موسسه خیریه ActionAid گفته بیمارستان العوده که مرکز اصلی زایمان در شمال غزه محسوب میشود، در غیاب سوخت، نباید به فعالیت خودش ادامه بدهد.

رژیم صهیونیستی، مانعی بزرگ برای نرسیدن سوخت

رژیم اسرائیل بعداز رایزنی‌های بسیار بلاخره اجازه ورود کامیون‌های کمکی را پذیرفت اما چگونه؟ تعداد کمی از کامیون‌های حامل کمک‌های بشردوستانه اجازه دارند که از مصر عبور کنند، اما اجازه ورود هر گونه کامیون سوخت ممنوع است .شومبورگ گفت که توزیع مجدد ذخایر موجود در نوار ساحلی محاصره شده، کمبود شدیدی را که مردم با آن مواجهه هستند را برطرف نمی‌کند.

با دیدن این اوضاع، سازمان ملل هشدار داد در صورت عدم ورود سوخت، عملیات کمک رسانی به غزه به زودی متوقف خواهد شد. او گفت:«صرف نظر از سیاست، یک واقعیت اساسی وجود دارد که عرضه سوخت محدود است و ظرفیت ذخیره‌سازی بسیار محدودی در نوار غزه، یکی از پرجمعیت‌ترین مناطق زمین روی زمین وجود دارد»

ما از موشک می‌میریم یا از گرسنگی!

صلیب سرخ با گفتن این حرف که هر روز، بقای مردم غزه سخت‌تر می‌شود، بخشی از کابوسی به نام زندگی که رژیم صهیونیستی برای آنها را رقم زده را این‌طور روایت می‌کند: در اردوگاه پناهندگان نصیرات در مرکز غزه، مردم برای خرید نان در روز چهارشنبه صف کشیده بودند.

محمد عصار 58 سالش است و در صف نان باب درد دل را باز می‌کند و می‌گوید:«این زندگی هر روز ما در دو هفته گذشته است: جستجوی نان، پر کردن آب هنگامی که [کامیون ها] هر دو روز یک بار می آیند، گوش دادن به رادیو در تلاش برای شنیدن برخی اخبار از آنچه در اطراف ما می گذرد.»

همچنین رامی، مرد 33 ساله‌ای که یک غرفه سبزیجات را اداره می‌کند، می‌گوید که برای فروش محصولات به مزارع محلی رفته است، اما قیمت‌ها در حال افزایش است؛ چرا که تعداد افراد کمی برای چیدن گوجه‌فرنگی، خیار، کدو سبز و فلفل سبز در محل باقی مانده‌اند.او با حالت عجز و ناراحتی گفت که خطرناک است بیرون کار کنیم و در شرایط فعلی غزه "یا از موشک می میریم یا از گرسنگی".

برچسب‌ها

پربازدیدها

پربحث‌ها