در آيات متعدّدى از قرآن کریم ارتباط تنگاتنگی بین اعتقاد، عمل فاسد، مشکلات و همچنين عقيده و عمل صالح با رفاه و امنيت دیده می‌شود. پس منشا بسیاری از مشکلاتی که برای ما بوجود می‏آید، اعمال ما است و ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. (1) خدای متعال در قرآن کریم راهکاری برای حل مشکلات بشر ارائه داده که کمک می‌کند انسان از دغدغه‎های روزانه خلاص شود. خداوند از زبان نوح نبی علیه‌السلام می‌فرماید: «فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً . يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً . وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً (نوح،10 تا 12)؛ پس گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او بسيار آمرزنده است. تا بر شما از آسمان باران پی در پی و با برکت فرستد، و شما را با اموال و فرزندان فراوان يارى ‌كند و براى شما (از همان آب باران) باغ‌های سرسبز و نهرهای جاری در اختیارتان قرار دهد.» در سوره نوح سه مرتبه سخن از استغفار به میان آمده است. استغفار راه‌ها را می‌گشاید و گره‌ها را باز می‌کند در روایات هم برای حل گرفتاری‌ها توصیه بسیار به استغفار شده است. یکی از اصحاب امام حسن علیه‌السلام می‌گوید: مردی خدمت امام آمد و از خشکسالی شکایت کرد. امام به آن مرد فرمود: «از گناه توبه کن و استغفار کن.» بعد از آن مرد، شخصِ دیگری آمد و از فقر و تنگ‌دستی شکایت کرد، امام به آن مرد نیز فرمود: «استغفار کن!» شخص دیگری آمد و به امام عرض کرد: از خدا بخواه که به من فرزندی عنایت کند؛ امام به آن شخص نیز فرمود: «استغفار کن!» راوی می‌گوید به امام عرض کردم: افراد مختلفی با حاجت‌های متفاوتی خدمت شما رسیدند و شما به همه آنها یک دستور دادید و همه را به استغفار توصیه کردید! امام فرمود: «من این پاسخ را از کلام خدا که از پیامبرش نوح علیه‌السلام حکایت می‌کند، استفاده کردم.» (2) امام صادق علیه‌السلام با استناد به آيه 10 سوره نوح مى‌‏فرمايد: هنگامى كه بدست آوردن روزى‌‏ات همراه با سختى و كندى شد، زياد استغفار كن، چرا كه خداوند عزّوجلّ در قرآن مى‏فرمايد: از پروردگارتان، طلبِ مغفرت کنید كه او بسيار آمرزنده است تا از آسمان پيوسته بر شما بباراند و با اموال و فرزندان فراوان يارى‏تان رساند(يعنى در دنيا) و باغ‏هاى خرم و نهرهاى جارى عطايتان فرمايد(يعنى در آخرت).(3) پی‌نوشت: 1- برگرفته از تفسیر نور قرائتی، ذیل آیه 10 سوره نوح 2- وسایل الشیعه، ج7، ص177 3- بحارالانوار، ج ۷۸، ص۲۰۱