درس اول پیام های آسمان هفتم ، درباره شکر گزاری از نعمتهای خداوند است. خداوند متعال این همه به بندگانش توجه دارد و بزرگترین نعمتها را در اختیار آنها قرار داده است و بندگان خدا هم باید از خداوند به خاطر این همه نعمت تشکر کنند.
 شکر نعمت ، نعمتت افزون کند            کفر نعمت از کفت بیرون  کند

در ادامه مطلب می خواهیم ببینیم شکر واقعی نعمت یعنی چی؟

همانطور که گفتیم همه بندگان باید در هر لحظه و هر زمانی از نعمتهای خداوند تشکر کنند، ولی آیا این تشکر فقط زبانی است و بنده همین قدر که به صورت زبانی الحمدولله بگوید و از خدا تشکر کند، کافی است؟

منظور از شکر واقعی نعمت این است که انسان ، نعمتهایی را که خداوند در اختیارش گذاشته در راه درست و صحیح استفاده کند و برای  نافرمانی خداوند و کارهای نادرست و حرام به کار نبرد.

امام صادق (ع) در این خصوص می‌فرمایند: شکر آن است که نعمت خدا در گناه هزينه نشود.

یکی از نعمتهایی که خداوند به انسان عطا فرموده ، توانایی اوست. انسان می تواند این توانایی را هم در  راه حق و جهاد در راه خدا استفاده کند و هم در راه های شیطانی و جهاد در جبهه ی کفر به کار ببرد.

 خداوند در قبال هر نعمتی که به انسان داده ، وسیله ای هم قرار داده تا با آن از خدا تشکر کند. مثلا پیتمبران و امامان را برای انسانها فرستاد تا آنها را به راه راست هدایت کنند، در قبال این نعمت، بندگان هم برای تشکر باید از آنها پیروی کنند و به دستورات آنها عمل کنند و اگر پیروی نکنند ، در واقع ناشکری کرده اند.

 یا با نعمت زبان ، می تواند صحبت های خوبی کند و  حتی با این زبان بسیاری از انسانها را از گمراهی نجات دهد ولی در مقابل با این زبان می تواند غیبت کند و زمینه گناه را برای خود فراهم کند و همین استفاده نابه جا از زبان و غیبت کردن، نوعی ناشکری محسوب می شود.

 در ادامه داستانی از امام صادق بیان می کنیم که در آن آثار شکر واقعی و استفاده درست از نعمتهای خدا را می گوید:

در روزگاری دور زن و شوهر جوانى بودند که زندگى خود را تازه شروع کرده بودند. شبی داماد خواب ديد فردى با چهره‌اى نورانى به او مى‌گويد: خداوند عمر تو را دو قسمت کرده است، يک قسمت آن را براى تو به ايام گشايش و ثروت قرار داده و قسمت دیگرش را ايام فقر و تهيدستى. کدام يک را اول انتخاب مى‌کنى؟

او که آدم باهوش و عاقلی بود گفت: من بايد با شريک زندگى‌ام در اين باره مشورت کنم. اجازه دهيد با او صحبت کنم و پس از همفکرى يکى را انتخاب کنم!

مرد داستان، خواب خود را صبح براى همسرش تعريف کرد و نظر او را خواست. همسرش گفت به او بگو نصفه اول زندگى ما را ايام گشايش قرار دهد!

شب، دوباره آن مرد به خوابش آمد تصميم‌شان را جويا شد و مردِ داستان انتخابشان را گفت. وقتى ثروت بر اين زوج سرازير شد، همسر مرد به شوهرش گفت: همسايه‌هاى کنارى ما مشکل دارند، از مالى که خدا به ما ارزانى داشته به آن‌ها هم کمک کنيم! به همين ترتيب، نيمه اول عمر خود را خوب زندگى کردند و به ديگران هم خوب کمک کردند.

اين مدت که سپرى شد، يک شب همان مرد به خواب شوهر آمد و گفت: فرصت شما تمام شد. حال، در نيمه دوم مى‌خواهى چه کنى؟ گفت: صبر کن با شريک زندگى‌ام صحبت کنم!

صبح فردا، ماجرا را براى همسرش گفت. زن گفت: پروردگار مهربان به ما وعده داده که‌ «لَئِنْ شَکرْتُمْ لَأَزِيدَنَّکمْ»؛ اگر نعمت‌هاى مرا بى‌جهت و در راه گناه مصرف نکنيد و شکر واقعی نعمت را بجای آورید، نعمت را بر شما فراوان‌تر مى‌کنم و او سزاوارتر است از اينکه به وعده‌اش عمل کند.
امام صادق (ع) مى‌فرمايد: شب دوباره آن مرد را به خواب ديد و گفت: خدا وعده داده که ثروت شاکران را اضافه کند و در نيمه دوم زندگيتان نیز فقر از شما برداشته شد و بيش از پيش به شما نعمت خواهد رسيد.

سنّت خداوند بر آن است كه شكر را وسيله‌ى زیاد شدن  نعمت قرار داده و اين سنّت را قاطعانه اعلام كرده است.در حقیقت وقتی خداوند ببیند که بنده اش به خاطر نعمتهایی که به او داده ، از او تشکر کرده، همین تشکر کردن باعث می شود که نعمتهای فراوان دیگری بدهد.

شکر نعمت مراحلی دارد:

شكر قلبى: در شکر قلبی انسان همه‌ى نعمت‌ها را  باید از خداوند بداند.

شكر زبانى: شکری است که بنده به زبان از خدا تشکر می کند  و کلماتی مانند الحمدلله، شکر خدا را به زبان می آورد.

شكر عملى : شکری است که با انجام عبادات و صرف كردن عمر و اموال در مسير رضاى خدا و خدمت به مردم به دست مى‌آيد.

 شکر واقعی نعمت ، دوری کردن از گناه می باشد.انسانها برای تشکر از خدا ، باید همه نعمتها را از خدا بدانند، نه از زيركى و علم و عقل و تلاش خود يا ديگران، و همچنین از نعمتهایی که خدا به آنها داده راضی باشند و این نعمتها را وسیله ای برای گناه کردن خود قرار ندهند . شکر واقعی آن است که نعمت خدا  را   در مسیر خدا قرار دهید.

 البته انسان برای تشکر کردن در برابر این همه نعمتی که خداوند در اختیارش قرار داده ، عاجز است و نمی تواند آنگونه که شایسته است از خدا تشکر کند. در حديث آمده است كه خداوند به موسى وحى كرد: حقّ شكر مرا بجا آور. موسى گفت: اين كار امكان ندارد، زيرا هر كلمه‌ى شكر نيز شكر ديگرى لازم دارد. وحى آمد: همين اقرار تو و اين كه مى‌دانى هر چه هست از من است، بهترين شكر من است.

 تشکر کردن در حقیقت به تربیت انسان بر می گردد ، چون خداوند به تشکر بنده نیازی ندارد و این انسان است که احتیاج به نعمتهای خداوند دارد.

---