روش اول:
ده واحد گلبرگ گل محمدی یا گل سرخ را بسایید و آن را با بیست واحد گلاب مخلوطکنید و اجازه دهید دو تا سه ساعت بماند و بعدازآن مقداری قند راهم بسایید و ۵ واحد گلیسیرین را به آن اضافه کنید و خوب آنها را مخلوطکنید.
روش دوم:
گلبرگهای غنچه گل محمدی یا گل سرخ خشک را خوب بسایید و با قند ساییده شده و گلاب، بهصورت خمیر درآورید و در آفتاب بخشکانید، بعدازاینکه خشک شد، آن را نرم بکوبید و دوباره به آن مقداری قند ساییده و گلاب اضافه کنید و باهم مخلوط کرده در آفتاب بخشکانید و این کار را سه بار انجام دهید و پس از تکرار سه بار خشکانیدن آن را بسایید و مصرف کنید.
روش سوم:
در این روش از عسل استفاده میشود باید مقداری گلبرگ گل محمدی یا گل سرخ را بکوبید و با دو برابر آن عسل طبیعی یا شکر نی مخلوطکنید و آن را در ظرف شیشهای سربسته ریخته و در آفتاب گذارید تا خشک شود و گلقند آماده شود.
در طب سنتی توصیه میشود که از روش سوم استفاده کنید.
روش چهارم:
در این روش علاوه بر گل محمدی و مقداری قند به تعدادی گردو هم نیاز است. به این صورت که گلبرگهای گل رو از کاسبرگها جدا کنید. گردوها را هم ریز کنید طوری که گردوها دندانگیر باشند. بعد یکمشت از گلبرگها را با کف دست به روی قند بمالید و طوری فشار دهید که گلبرگها پژمرده شوند. همه گلبرگها را اطراف قند بمالید تا قند خیس شود. و بعد قندها را بکوبید و ریز کنید. و سپس یکلایه گل داخل شیشه بریزید، (بهتر است از شیشههایی استفاده کنید که قطر زیادی دارند) و بعد یکلایه قند کوبیده و یکلایه هم گردو ریز شده بریزید تا مواد تمام شود. و بعد مواد را با دست فشار دهید تا منسجم شوند چون وقتی قند ذوب میشود مواد پایین میرود. و در آخر شیشه را زیر حرارت مستقیم آفتاب قرار بدید تا گلقند جا بیفتد. جا افتادن گلقند بستگی به دمای هوا و حرارت خورشید دارد و ممکن است 20 تا 40 روز طول بکشد.
اگر گلها را بدون ساییدن و پلاسیده کردن، لایهلایه کنید و روی آن شکر بریزید ممکن است مدتزمان زیادی طول بکشد تا گلقند جا بیفتد. همچنین در دستور طب سنتی از گردو استفاده نمیشود در روش چهارم استفاده از گردو برای خوشمزهتر شدن گلقند استفادهشده است.
زمانی که بهجای قند یا شکر در این ترکیب از عسل استفاده شود به آن گل انگبین میگویند. و نوع عسلی آن تا 4 سال و نوع شکر، تا 2 سال میتواند خواص خود را حفظ کند.
این ترکیبات مزایا و خواص فراوانی دارد. گلقند به دلیل اینکه پلیفنلها و ترپنهای گوناگون و گلیکوزیدهای فلاونوئیدی و آنتوسیانینها را دارا میباشد از اثرات آنتیاکسیدانی، ضد سرطانی، ضدالتهابی، آنتیموتاژنی، ضد اضطراب، قابض، مسکن، مدر، ملین و مسهل برخوردار است.
گلقند باعث افزایش انرژی بدنی، دفع سودا، تقویت هاضمه میشود و حرارت بدن را تنظیم میکند، التهاب چشمی را کاهش میدهد، لثهها و دندانها را تقویت میکند و بوی بددهان را برطرف میکند. گلقند همچنین اسید معده را کم میکند و خستگی و تاری دید را رفع میکند و باعث برطرف کردن خارش صفراوی میشود. گلقند حافظه و بینایی را تقویت میکند و باعث ایجاد حالت تفریح و تصفیه خون میشود و معده را تقویت و سموم را دفع میکند. گلقند امراض بدنی را درمان و قلب را تقویت میکند. این معجون، تقویتکننده پوست است. عملکرد گوارش و کبد را بهبود میبخشد. کمخونی را رفع میکند و صرع را درمان میکند. همچنین این معجون، اشتهاآور است. این دارو درمانی برای خواب و اعصاب است.
این معجون؛ کلسیم فراوانی دارد و از اثرات آنتیاکسیدانی هم برخوردار است. گلقند همچنین برای رفع یبوست افراد مسن مفید میباشد و افرادی که مبتلابه درد مفاصل و نقرس و سنگ کلیه هستند برای درمان بیماری خود میتوانند از این معجون استفاده کنند.
گلقند طبیعت گرم و تر دارد و به دلیل مزاج مرطوب آن، جوانان گرممزاج و کسانی که بیماریهای افسردگی و وسواس دارند میتوانند از آن استفاده کنند.
بهتر است معجون را بعد از غذا میل نمایید.
موارد منع مصرف گلقند
کسانی که مبتلابه تنگی و انسداد روده هستند و دردهای شکمی ناشناخته دارند، همچنین افرادی که جراحی حاد شکم انجام دادهاند و کودکان زیر دو سال از این معجون استفاده نکنند.
از این دارو میتوان بهعنوان مسهل و ملین به کاربرد و بهتر است همراه با داروهای ملین و مسهل دیگر مصرف نشود.
از دیدگاه طب سنتی این دارو، برطرفکننده سردی معده و روده است و بهترین اثربخشی فرآورده برای افراد سردمزاج با سردی معده و کبد میباشد. همچنین افراد گرممزاج هم بهتر است گلقند را با آبلیمو یا سکنجبین میل کنند.
