بیشتر شبیه یک شوخی بی‌مزه بود! از همان خبرهایی که نخستین واکنش مخاطب به آن جملاتی مانند: شایعه است، صحت ندارد. امکان ندارد و به هیچ‌کس نمی‌خواست خبر جدایی برانکو ایوانکوویچ، سرمربی کروات پرسپولیس را پس از سه سال حکمرانی بر فوتبال باشگاهی ایران با اریکه سرخ بپذیرد. کسی که نخستین بار به‌عنوان دستیار میروسلاو بلاژویچ، سال ۲۰۰۱ برای هدایت ایران در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن به کشورمان آمد. هرچند تیم ملی ایران نتوانست با بلاژ نتیجه بگیرد و از حضور در جام جهانی بازماند و «چیرو» عطای حضور در فوتبال ایران را به لقایش بخشید اما مغز متفکر کادر فنی تیم ملی و دستیار بلاژویچ یک سال بعد تیم امید ایران را در بوسان با پیروزی ارزشمند برابر کره جنوبی و ژاپن به مدال طلای بازی‌های آسیایی رساند. این پیروزی ارزشمند باعث شد سکان هدایت تیم ملی بزرگسالان هم به دست برانکو سپرده شود و پروفسور برای اولین بار تیم ملی را به‌راحتی، بدون استرس و اگر و اما به جام جهانی ۲۰۰۶ رساند مرد کروات در نیمه راه لیگ ۱۳۹۴-۱۳۹۳ پرسپولیس بحران زده را از حمید درخشان تحویل گرفت و هرچند آن سال سرخ پوشان به مقامی بهتر از هشتمی لیگ نرسیدند اما با شکست استقلال در شهرآورد برگشت و خواباندن مچ امیر قلعه‌نویی، برانکو در پرسپولیس ماندگار شد. او تغییرات عمده‌ای در نحوه بازی این تیم پدید آورد و نکته جالب اینکه در ابتدای لیگ ۱۳۹۴ - ۱۳۹۵ پرسپولیس در هفته‌های ابتدایی به قعر جدول هم سقوط کرد اما تماشاگر پرسپولیس زمانی که بازی سراسر هجومی تیمش را می‌دید از صمیم قلب راضی بود و تیم ته جدولی را آن‌چنان حمایت کرد که در پایان آن لیگ فقط با تفاضل گل کمتر نسبت به استقلال خوزستان به نایب قهرمانی بسنده کرد و البته در شهرآورد برگشت هم استقلال را با نتیجه چهار بر دو در هم کوبید. او فصل بعد به حسرت نه‌ساله ارتش سرخ پایان داد و پرسپولیس را قهرمان لیگ برتر کرد. وقتی ما با شفر آن رفتارها را می‌کنیم و یک‌باره سرمربی تیم را به باشگاه راه نمی‌دهیم! وقتی کارلوس کی‌روش را به‌راحتی هر چه تمام‌تر از دست می‌دهیم حدس این موضوع که چنین سرنوشتی به برانکو هم چشمک می‌زند، کار دشواری نیست. این سرآغاز سه سال قهرمانی پیاپی پرسپولیس در ایران بود. او همچنین درحالی پرسپولیس را برای اولین بار به فینال لیگ قهرمانان آسیا رساند که تیمش از دو پنجره نقل و انتقالاتی هم محروم بود. با وجود همه این افتخارات: ضرب‌المثل تلخ «هر آمدنی رفتنی دارد» برای پروفسور و پرسپولیس او مصداق پیدا کرد. حالا مرد بزرگ نیمکت قرمزهای ایران، دوباره سر از صحرای اسرارآمیز حجاز در آورد تا پس از الاتفاق، این بار الاهلی عربستان را هدایت کند. واقعه‌ای که هنوز بسیاری از هواداران پرسپولیس آن را باور نکرده‌اند و در افقی وهم‌آلود و غبار گرفته و تیره، به کورسوی امیدی چشم دارند! این روزها مسئولان پرسپولیس هم سعی می‌کنند کمتر آفتابی شوند و طبق معمول در چنین بحران‌هایی کسی پاسخگو نیست. نه به هواداران نه به رسانه‌ها! اما یکی از پیشکسوتان فوق‌العاده محبوب پرسپولیسی‌ها که سال‌هاست از مستطیل سبز به پرده نقره‌ای کوچ کرده با ما هم داستان شد شاید دست کم یکی از هواداران بی‌شمار پرسپولیس با خواندن گفت‌وگوی ما و علی انصاریان به آینده تیمش یا به قول انصاریان به دوران «پسابرانکو» امیدوار شود. سرانجام پس از چهار سال و نیم حضور مقتدرانه روی نیمکت پرسپولیس برانکو هم از پرسپولیس رفت. شما فکرش را می‌کردید که برانکو پس از سه سال قهرمانی پیاپی یک‌باره از این تیم برود؟ اجازه بدهید قبل از هر چیز انتقاد کوچکی از شما داشته باشم! احساس می‌کنم در این ماجرا شما و همکارهایتان سراغ کسانی نمی‌روید که باید پاسخگو باشند! من نباید پاسخ میلیون‌ها هوادار پُرشور و دل‌نگران را بدهم، چون مسئولیتی در باشگاه پرسپولیس ندارم. این روزها سعی کردم کمتر به این موضوع واکنش نشان بدهم. بهتر از من می‌دانید که در این لحظه مدیرعامل محترم باشگاه پرسپولیس باید پاسخ شما را بدهد... آقای انصاریان! ما به‌هیچ‌وجه نمی‌خواهیم شما را در مقام پاسخگو به وقایع باشگاه پرسپولیس فرض کنیم. این با اصول کار ما هم مغایرت دارد. فقط انتظاری که از شما داریم این است که به‌عنوان پیشکسوت محبوب پرسپولیس در لحظات دشواری که هواداران این تیم دارند با آن‌ها صحبت کنید. بسیار خب. حق با شماست. خب.. نه! نیازی نیست تکرار کنید. سؤال شما را در ذهنم دارم. راستش را بخواهید من این اتفاق را محتمل می‌دانستم البته نه اینکه دقیق بدانم کی برانکو از تیم جدا می‌شود اما می‌شد حدس‌هایی زد. وقتی ما با شفر آن رفتارها را می‌کنیم و یک‌باره سرمربی تیم را به باشگاه راه نمی‌دهیم! وقتی کارلوس کی‌روش را به‌راحتی هر چه تمام‌تر از دست می‌دهیم حدس این موضوع که چنین سرنوشتی به برانکو هم چشمک می‌زند، کار دشواری نیست. متأسفم که باید این جمله کلیشه‌ای را تائید کنم که ما ایرانی‌ها خوش استقبال و بد بدرقه‌ایم. اتفاقاً درباره همین جمله کلیشه‌ای می‌بینیم که در بسیاری از موارد محمول قضايا قرار می‌گیرد و به آن استناد می‌شود اما کسی به چرایی آن اشاره نمی‌کند چرا ما بد بدرقه‌ایم؟! (پس از مکث و خنده‌ای کوتاه) چون ما ایرانی‌ها عادت داریم برای هر کسی و هر چیزی تاریخ انقضا تعیین می‌کنیم. زمانی که به کسی و چیزی احتیاج داریم و مستأصلیم باجان و دل به استقبالش می‌رویم، من دوباره مثال نزدیک وینفرد شفر را اینجا می‌آورم. شما دیدید که چطور از او استقبال کردند. اما من متوجه نمی‌شوم چطور یک سرمربی را که با تیمی قرارداد دارد به زمین تمرین تیمش راه نمی‌دهند؟! یا درباره کی‌روش که اصلاً نیازی به صحبت درباره بسیاری چیزها نیست، این رفتارها ناپسند است دیگر اینکه اسمش حرفه‌ای گری نیست! شما از شاگردان بسیار قدیمی برانکو بودید. ممکن است کمی از ویژگی‌های برانکو عملكرد و تأثیرگذاری‌اش در فوتبال ایران صحبت کنید؟ بدون شک برانکو یکی از مربیانی بود که به جنگ بازیکن‌سالاری در فوتبال ایران رفت و همیشه با دیسیپلین بالایی که داشت بنیان بی‌نظمی را از تیم‌هایش دور می‌کرد. او واقعاً این سال‌ها بازیکن‌سالاری را قلع‌وقمع کرد. ولی در جام جهانی ۲۰۰۶ علی کریمی و دایی... ببخشید که حرف‌تان را قطع می‌کنم، می‌دانم چه چیزی می‌خواهی بپرسی. ببینید آن سال ما هم به دایی هم به کریمی نیاز بسیار زیادی داشتیم. آن‌ها بزرگ‌ترهای تیم ملی بودند و برانکو هم با ذهنیت خودش بعضی چیزها را مدیریت می‌کرد و موفق هم بود. آن دوران واقعاً هر جا که دایی و کریمی کنار هم قرار می‌گرفتند حاشیه هم خودبه‌خود می‌آمد اما برانکو دیسیپلین عجیب‌وغریبی داشت و همیشه یک‌قدم از همه جلوتر بود. مربیان خارجی زیادی به ایران آمدند و فقط بعضی مانند برانکو و کی‌روش موفقیت‌های عمده‌ای به دست آوردند. دلیل موفقیت‌های متعدد برانکو چه بود؟ بدون شک اولین المان موفق او دیسیپلین بسیار بالایی بود که داشت. گذشته از پایبندی به نظم، برانکو دانش بالایی دارد، بی‌دلیل به او پروفسور اطلاق نمی‌شود. زمانی که در تیم ملی ایران دستیار اول بلاژویچ هم بود همه می‌گفتند او مغز متفکر تیم است. برانکو مطالعات گسترده‌ای دارد و یک روان‌شناس زبردست هم در وجود خود دارد. همه این‌ها کافی است تا از یک فرد شخصیت موفقی بسازد. شاید هواداران پرسپولیس از این سؤال من چندان خوش‌شان نیاید ولی اگر منطقی نگاه کنیم بازگشت برانکو دست کم در این فصل بسیار بعید است پس به نظرتان چه کسی می‌تواند جانشین شایسته‌ای برای ایوانکوویچ باشد؟ واقعاً پاسخ به این پرسش بسیار دشوار است اما فقط این را می‌توانم بگویم که جانشین برانکو هر کسی باشد کار بسیار دشواری دارد. چون حالا هر کسی روی آن نیمکت بنشیند ناخواسته با برانکو مقایسه می‌شود. گذشته از پایبندی به نظم، برانکو دانش بالایی دارد، بی‌دلیل به او پروفسور اطلاق نمی‌شود. بعضی هم معتقدند برانکو از آن دست مربیانی است که کارهایش در دورانی که او در تیم هم حضور ندارد جواب می‌دهند. شما این نظر را تائید می‌کنید؟ نه من اینجا با شما موافق نیستم. شاید این چیزی که می‌گویید دو تا سه ماه جواب بدهد اما بالاخره اهمیت حضور مربی‌ای مثل برانکو کنار تیم نمایان می‌شود. به نظرتان بهترین کاری که الآن می‌شود انجام داد، چیست؟ من هم حالا یک هوادار پرسپولیس هستم و نگران اوضاع و احوال تیم، بدون شک برانکو یکی از برترین مربیان تاریخ فوتبال ایران است. عملکرد او در چند سال گذشته ابتدا در پرسپولیس و سپس در تیم ملی و لیگ ایران هم به‌خوبی نمایان بود. او در دشوارترین اوضاع و با دو پنجره بسته تیم را برای اولین بار به فینال آسیا برد و گمان نمی‌کنم اصلاً نیازی باشد ما عملکرد او را بازگو کنیم. پرسپولیس در این ماجرا ضرر کرد اما زندگی ادامه دارد و انسان با امید به زندگی‌اش ادامه می‌دهد. ما هم امیدواریم اتفاق‌های خوبی در آینده برای پرسپولیس و کل فوتبال ایران بیفتد. منبع: همشهری جوان؛