برای سال ها دانشمندان باور داشتند آفتاب پرست ها با کمک سلول هایی تخصص یافته به نام «کروماتوفور» (Chromatophore) رنگ خود را تغییر می دهند. کروماتوفورها حاوی رنگ دانه هایی به رنگ های مختلف هستند و وقتی جاندار می خواهد حس و حال خود را بیان کند یا پیامی به آفتاب پرست دیگر بدهد، پیامی عصبی از مغز به این سلول ها فرستاده می شود. کروماتوفورها رنگدانه ها را در اطراف خود به گردش در می آورند و به این ترتیب رنگ پوست جانور عوض می شود.
امروزه محققان معتقدند رنگ دانه ها تنها مکانیسم مؤثر در تغییر رنگ نیستند. اگرچه رنگ دانه ها می توانند عاملی برای رنگ های گرم مانند سبز باشند، اما نمی توانند رنگ های روشن مانند قرمز و زرد را به وجود آورند. تحقیقات جدید نشان می دهد زیر پوست آفتاب پرست ها لایه ای از سلول ها به نام «ایریدوفور» (Iridophores) وجود دارد. این سلول های ویژه، هم حاوی رنگ دانه اند و هم از صدها هزار نانوکریستال از جنس گوانین (یک نوع باز نوکلئوتیدی) ساخته شده اند که در الگویی سه بعدی مرتب شده اند (با کشیدن یا شل کردن پوست، فاصله بین نانوکریستال ها کم و زیاد می شود و به دنبال آن، الگوی بازتاب و پراش نور آنها تغییر می کند). وقتی نور به نانوکریستال ها می تابد، برخی طول موج ها جذب و برخی دیگر بازتاب می شوند. نتیجه این شرایط برای چشمان ما رنگین کمانی زیبا از رنگ هاست.
مطالب مرتبط:
سوسمارها و لاک پشتان
منبع: مجله دانستنیها
