دولتمردان آمریکا، همواره از رعایت حقوق بشر و صلح‌طلبی سخن می‌گفتند و به موازات آن نیز صدرنشینِ جنایاتی هولناک در سر تا سر جهان بوده و هستند! آن‌ها سخن از حقوق بشر می‌زنند و با بهانه‌ی نقض آن، به دیگر کشورها حمله می‌کنند. جنگ‌افروزی‌های آمریکا، امروزه اعتراض و انتقادات فراوانی را روانه‌ی سیاست‌های توحش‌گرایانه‌ی دولتمردان آن کرده است. آمریکا، بزرگ‌ترین ناقض حقوق بشر ایالات متحده‌ی آمریکا، بزرگ‌ترین و مخوف‌ترین زندان‌های جهان را دارد که در میان آ‌ن‌ها می‌توان به زندان "گوانتانامو" اشاره کرد. گوانتانامو، زندانی کاملا نظامی است که در سال 1903 راه‌اندازی شد و اما از سال 2001، بودجه‌ی آن با افزایش چشم‌گیری همراه شد. مسئولین ارشد این زندان ادعا می‌کنند که گوانتانامو، برای تخلیه‌ی اطلاعاتی و مجازات تروریست‌های سراسر جهان فعالیت می‌کند در حالی که بسیاری از مجامع بین‌المللی انتقادات شدیدی را نسبت به عملکرد این زندان و نیز برخورد با زندانیان آن، داشته و دارند. البته باید توجه داشت که تعریف آمریکایی‌ها از تروریست و تروریسم، تعریفی خاص و به‌دور از اصول سیاسی است. متاسفانه هر روزه، اخباری مبنی بر رفتار غیر انسانی با زندانیان این زندان به گوش می‌رسد. اخباری که با تصاویری مخفیانه همراه است و گاه حتی شنیدن آن هم برای انسان غیر قابل تحمل است. از این رو در سراسر جهان بسیاری؛ زندان گوانتانامو را با عنوان "شکنجه‌گاه گوانتانامو" می‌شناسند. مجوز شکنجه در گوانتانامو باید توجه داشت که در مورد شکنجه‌گاه گوانتانامو، خود آمریکایی‌ها اعتراف می‌کنند که هیچ قانونی، ناظر بر حقوق زندانیان نیست و در واقع آمریکایی‌ها به این بهانه که زندانیان شکنجه‌گاه گوانتانامو، اشخاص "غیرنظامی" و یا "دستگیر شده درخارج از خاک آمریکا" هستند، آن‌ها را از شمول اسیران جنگی و متهمان آمریکایی، مستثنی می‌دانند و بر این اساس مجوز انجام هرگونه اقدام جنایتکارانه و شنیع در قبال آن‌ها را برای نیروهای خود صادر می‌کنند. سابقه‌ی این زندان و جنایاتی که در این زندان انجام گرفته، باید دنبال بشود؛ سازمان ملل باید این پرونده را دنبال کند. خشونت جنسی در سال ۲۰۱۱ وقتی دو سال از روی کار آمدن اوباما می‌گذشت و شکنجه‌گاه گوانتانامو همچنان دایر بود، خبرنگاران آمریکایی علت را از "جو بایدن" معاون اول اوباما جویا شدند که وی در پاسخ گفت: "نباید زیاد به این موضوع پرداخت"! همچنین در همان مقطع "گرک کریگ" مشاور حقوقی کاخ سفید درخواست استعفا از سمت خود را کرد چرا که معتقد بود اساساً تعطیل کردن زندان گوانتانامو یک امر غیرممکن است و شعار اوباما در این رابطه صرفا جنبه‌ای تبلیغاتی داشته است. دونالد ترامپ رئیس‌جمهور فعلی آمریکا نیز صریحا اعلام کرده که قصد تعطیل کردن شکنجه گاه مخوف گوانتانامو را ندارد. اما شهرت گوانتانامو فقط یک دلیل دارد و آن هم عبارت است از انجام غیرانسانی‌ترین نوع شکنجه‌ها در این بازداشتگاه مخوف؛ از "آزارهای جسمی" و "خشونت جنسی" تا "اعدام‌های ساختگی"، "ممنوعیت از خواب"، "شوک‌های الکتریکی" و ... . خواب ممنوع! در کتاب "خاطرات در گوانتانامو" نوشته "محمد صلاحی" موریتانیایی که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ در شکنجه‌گاه مخوف گوانتانامو به سر می‌برد، آمده است: در گوانتانامو خواب وجود نداشت و زندانی باید همیشه بیدار می‌ماند؛ باید محل ادرار خود را با لباسمان کاملا خشک می‌کردیم؛ یک زندانی در گوانتانامو فقط ۳۰ ثانیه وقت غذا خوردن دارد؛ در گوانتانامو زندانیان اهل مناطق گرمسیر دنیا در اتاق‌های یخ قرار می‌گیرند تا بدنشان بی‌حس شود. فرو کردن سر زندانیان در چاه آب آنطور که نیویورک‌تایمز با استناد به مکالمات «مجید خان» و وکلایش نوشته بود، فرو کردن سر زندانیان در چاه آب و نگه داشتن آن‌ها در این حالت تا زمان احساس خفگی، روش مرسوم شکنجه‌گران آمریکایی گوانتانامو است. ای کاش بجای شکنجه مرا می‌کشتند»؛ این جمله‌ای است که نیویورک تایمز به نقل از «مجید خان» با فونت بزرگ منتشر کرده بود و اشاره‌ای داشت به شدت شکنجه‌های ماموران و بازجویان آمریکایی گوانتانامو که موجب می‌شود زندانی آرزوی مرگ کند. ۲۰ روز با دست و پای بسته در داخل یک گودال "محمد علی موسوی افغان" که در همان نخستین سال‌های اشغال افغانستان، به سبب تشرف به حج، به شکل وحشیانه‌ای توسط آمریکایی‌ها دستگیر شده! و به گوانتانامو منتقل شده بود، در خاطراتش می‌گوید: "۲۰ روز با دست و پای بسته در داخل گودالی نگه داشته شدم و مورد بازجویی و شکنجه روحی و جسمی قرار گرفتم." "معظم بیگ" یکی دیگر از افرادی است که سابقه حضور در گوانتانامو را دارد؛ او در سال ۲۰۱۳ پس از آزادی، طی مصاحبه‌ای از اتفاقات وحشتناکی پرده برداشت که در شکنجه‌گاه گوانتانامو بر سر او و دوستانش آمده است. معظم بیگ در مصاحبه‌اش پیرامون شکنجه‌های رایج در گوانتانامو گفت که "تمامی زندانیان زندان گوانتانامو به نوعی مورد تجاوز یا شکنجه قرار گرفته‌اند. در گوانتانامو از همان ابتدای ورود، زندانیان را برهنه کرده و کاملا آن‌ها را بازرسی می‌کنند؛ موهای سر زندانیان را می‌تراشند و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند؛ بنابراین همه در این زندان مورد آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند؛ البته شکنجه‌های روحی رایج در گوانتانامو از هر چیز دیگری کشنده‌تر است." موارد فوق‌الذکر تنها بخش کوچکی از اتفاقات وحشتناکی است که در شکنجه‌گاه آمریکایی گوانتانامو در جریان است؛ اتفاقاتی که مرزهای نقض حقوق بشر را رد کرده و جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود و تاسف بار اینکه مجامع مدعی حمایت از حقوق بشر علی‌رغم وجود اسناد و شواهد غیرقابل انکار پیرامون وقوع جنایت در گوانتانامو، توانایی و میل پیگیری و اعتراض به آن را ندارند چرا که مرتکب چنین جنایتی آمریکای قداره‌بند است! مقام معظم رهبری در بیانات اخیر خود، با برشمردن موارد نقض حقوق بشر و جنایت علیه بشریت توسط رژیم آمریکا، به موضوع شکنجه‌گاه گوانتانامو نیز اشاره کردند و فرمودند: "زندان گوانتانامو در مقابل چشم دنیا است؛ چرا آمریکایی‌ها افرادی را گرفتند و چند سال در اینجا بدون محاکمه و در سخت‌ترین شرایط نگه داشتند؟ یکی از علل پیروزی اوباما این بود که در تبلیغات انتخاباتی‌اش وعده کرد که زندان گوانتانامو را تعطیل خواهد کرد، اما نکرد! هشت سال در رأس کار بود و این زندان باقی ماند، الان هم هست. اگر الان هم بفرض این زندان تعطیل بشود، سابقه‌ی این زندان و جنایاتی که در این زندان انجام گرفته، باید دنبال بشود؛ سازمان ملل باید این پرونده را دنبال کند. کسانی را -عمدتاً از افغانستان و از بعضی جاهای دیگر- بگیرند، بیاورند، ببرند آنجا در آن شرایط سخت نگه دارند، با دستبند، پابند، چشم‌بند، با وضع تغذیه‌ی بسیار نامناسب و وضع زیستیِ بسیار بد این‌ها را چند سال نگه دارند. این‌ها شوخی است؟ این را باید سازمان ملل حتماً دنبال کند."