«به ياد شهداي غريب زندان آلواتان». اين جمله پرمعني زير تصوير شهيد مفقودالاثر محرمعليمقدم به چشم ميخورد. مقدم يكي از اولين شهداي محله جليلي تهران است كه خيلي زود وارد دفاع مقدس شد و زود هم آسماني شد. آنطور كه نوشته زير تصوير خبر ميدهد، محرمعلي در زندان معروف آلواتان گرفتار ضد انقلاب بود و ماجراهاي دردناكي را پشت سرگذاشته است. از اين زندان و وضعيت اسفناكش روايتهاي بسياري شده است. وقتي به ديدار خوشقدم رشيدي مادر شهيد رفتيم، از مظلوميت پسرش در اين زندان مخوف روايتها شنيده بود و با سوز و گداز خاصي نيز براي ما روايت ميكرد. روايتهاي مادر شهيد و همچنين زينب مقدم خواهر شهيد را پيشرو داريد. مادر شهيد مظلوم آلواتان زندانيان آلواتان در تاريخ دفاع مقدس خيلي مظلوم هستند. پسرم يكي از رزمندههاي گرفتار در اين زندان بود. بعد از شهادتش وقتي من و همسرم از مظلوميتها و رنجهاي او در اين زندان شنيديم، خيلي غصه خورديم. حتي ميتوانم بگويم اروج علي پدر شهيد از غصه فرزندش دق مرگ شد. مشكل ما فقط آزار و اذيتهاي پسرمان توسط ضد انقلاب نبود. غصه ما بيشتر به اين خاطر بود كه هيچ وقت پيكر عزيزمان برنگشت. همسرم سالها به دنبال رد و نشاني از او گشت، ولي هيچ وقت حتي تكه استخواني از محرمعلي به دست ما نرسيد. فرزندان رزمنده من سه فرزند پسر داشتم كه يكي از آنها شهيد شد و ديگري كه اكبر نام دارد، جانباز است. اكبر الان در بسيج فعاليت و جوانهاي محلهمان را جذب بسيج ميكند. او و برادر شهيدش زمان جنگ يا در بسيج بودند يا به جبهه ميرفتند. محرمعلي از همان كودكياش نشان ميداد كه آدم بزرگي ميشود. وقتي خيلي كوچك بود مبتلا به اسهال خوني شد. چند روز تب كرد و لب به غذا نزد. با وجود كمبود امكانات و عدم دسترسي به دكتر، با دعاي سيد محلهمان خوب شد. ماند تا بعدها سرباز امام خميني شود و به كشورش خدمت كند. تكبير مقابل مأمور ساواك پسرم از بچگي مذهبي و غيرتي بود. همان زمان شاه به معلمشان گفته بود چرا حجابت را رعايت نميكني! معلم هم كتكش زده بود. من با معلمش صحبت كردم و به محرمعلي گفتم كاري به كار كسي نداشته باش. آخر شرايط جامعه به گونهاي بود كه نميشد جلوي آن همه معلم و خانمهاي بدحجاب قد علم كرد. ضمناً محرمعلي هنوز خيلي كوچك بود. پسرم در جواب گفت وظيفه من امر به معروف است و بايد به تكليفم عمل كنم. نميدانم در آن سن و سال چطور اين چيزها را ميدانست؟! يكبار ديگر هم محرمعلي در اوج تظاهرات انقلابي پشتبام رفته بود تا تكبير بگويد. دو برادر كوچكترش را هم برده بود تا آنها هم تكبير بگويند. در همسايگي ما يك مرد ساواكي بود كه از اين كار بچهها عصباني شد. داد زد چهكار ميكنيد و چرا تكبير ميگوييد؟ محرمعلي در هيئتها شنيده بود كه امام حسين(ع) زمان جنگ «هل من ناصرينصرني» گفته بود. او هم به تبعيت از امام در جواب ساواكي ميگويد هل من ناصرينصرني. يك نوجوان در محله ما به اسم آشتياني بود كه بعدها شهيد شد. ايشان در جواب پسرم گفته بود من كمكت ميكنم و او هم تكبير فرستاده بود. خواهر شهيد در خواب 2 هدیه به من داد چند سال پيش خواب برادرم را ديدم و تصميم گرفتم زندگينامهاش را در قالب يك كتاب جمع آوري كنم. در خواب ديگري كه از ايشان ديدم دو هديه به من داد. تعبيرش شد دو بار سفر كربلا كه رفتهام. برادرم در روز 19 مردادماه 1360 به شهادت رسيد. محرمعلي از رزمندههاي شجاعي بود كه براي ترور يكي از سركردگان منافقين رفته بود كه توسط آنها اسير ميشود. او ابتدا در زندان معروف دوله تو اسير بود. بعد از بمباران اين زندان، آنها را به آلواتان منتقل ميكنند. آلواتان زنداني بود كه توسط رزمندههاي اسير ساخته شده بود. چند وقتي هم آنجا بودند تا اينكه برادرم را به شهادت ميرسانند. شهداي غريب آلواتان متأسفانه كساني كه در زندان آلواتان شهيد شدند بسيار مظلوم هستند. خيلي از آنها ياد نميشود. يكي از اسراي آزاد شده آلواتان برايم تعريف ميكرد كه آنجا بسيار به اسرا سخت گرفته ميشد. مرتب آنها را شكنجه ميدادند و كتك ميزدند. ما بعدها اين وقايع را شنيديم، اما از همان زمان جنگ پدرم خيلي دنبال برادرم گشت. گشت و تا روز مرگش هميشه چشم انتظار خبري از محرمعلي بود. منبع: روزنامه جوان
