موارد اعتقاد به مهدویت در بین اهل سنت بسیار فراوان است که ما نمونه هایی از آن را نقل می کنیم: ۱- دكتر محمّد احمد اسماعیل مقدّم در كتاب المهدىّ وفقه أشراط الساعة درباره مهدویت می گوید: ایمان به این امور از لوازم شهادت به رسالت پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله است؛ تصدیق این امور از مستلزمات ایمان به روز قیامت است، زیرا از جمله علائم قیامت خروج مهدى علیه السلام است كه قبل از برپایى قیامت تحقق خواهد یافت و همان گونه كه اعتقاد به معاد و برپایى قیامت لازم هست، اعتقاد به علائم آن نیز واجب است. ۲- شیخ ناصرالدین البانى وهابى مى‌‏گوید: «عقیده به خروج مهدى علیه السلام عقیده‏‌اى است ثابت و متواتر كه از پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله رسیده و ایمان به آن واجب است، زیرا این عقیده از امور غیبى است كه ایمان به آن از صفات متقین در قرآن شمرده شده است ...».[۱] ۳- هم چنین عبدالمحسن بن حمد عباد استاد دانشگاه مدینه منوّره مى‏گوید: «تصدیق و اعتقاد به قضیه مهدویت در زمره ایمان به رسالت پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله است، زیرا از آثار ایمان به پیامبر صلى الله علیه و آله تصدیق او در امورى است كه به آن خبر داده و داخل در ایمان به غیبى است كه خداوند متعال مؤمنان را به جهت ایمان به آن مدح كرده است؛ آن جا كه مى‌‏فرماید الم* ذلِكَ الْكِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ هُدىً لِلْمُتَّقِینَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ ... «بقره آیات ۱- ۳.»؛ الف، لام، میم، این است كتابى كه در حقانیت آن هیچ تردیدى نیست [و] مایه هدایت تقواپیشگان است. آنان كه به غیب ایمان دارند ...»[۲] ۴- حافظ ابن حجر عسقلانى‏ می گوید: اخبار به حد تواتر دلالت دارد بر اینكه مهدى از این امت (اسلام) است و به راستى عیسى بن مریم از آسمان فرود مى‌‏آید و پشت سر او به نماز مى‌‏ایستد.»[۳] ۵- قاضى شوكانى‏ می گوید: احادیث مهدى بدون شك و شبهه متواتر است، بلكه عنوان تواتر بر كمتر از این مقدار از این احادیث نیز صدق مى‌‏كند؛ آن هم با تمام اصطلاحاتى كه در علم اصول در رابطه با تواتر و خبر متواتر آمده است.»[۴] ۶- ابن حجر هیثمى‏ مى‏‌گوید: احادیثى كه در آن اشاره به ظهور مهدى است بسیار زیاد و به حد تواتر است.»[۵] ۷- علامه مناوى‏ مى‌‏گوید: اخبار مهدى زیاد و مشهور است؛ به حدى كه جماعتى درباره این احادیث تألیفات مستقلى دارند.»[۶] ۸- تفتازانى‏ مى‌‏گوید: از جمله امورى كه ملحق به باب امامت مى‌‏شود خروج مهدى و نزول عیسى است، كه این دو از علائم قیامت است و در این باره خبرهاى صحیحى رسیده است.»[۷] ۹- قرمانى دمشقى‏ مى‌‏گوید: علما بر این امر اتفاق كرده‌‏اند كه مهدى همان قیام كننده در آخرالزمان است و اخبار ظهور آن حضرت علیه السلام یكدیگر را تأیید مى‌‏كنند و روایات بر اشراق نورش دلالت دارند، و به زودى ظلمت و تاریكى شبها و روزها به روشنایى وجود او منوّر خواهد شد و تاریكى‏ها به رؤیت و دیدار او همانند بیرون آمدن صبح از ظلمت شب از میان خواهد رفت. عدل او در افق‏ها سیر خواهد كرد و پر نورتر از ماه منیر در مسیرش خواهد بود.»[۸] ۱۰- مباركفورى‏ مى‌‏گوید: بدان كه مشهور بین تمام مسلمانان در طول زمان‏ها این است كه به طور حتم در آخرالزمان شخصى از اهل‏بیت علیهم السلام ظهور خواهد كرد كه دین را تأیید كرده، عدل را میان جامعه ظاهر مى‌‏كند و مسلمانان به دنبال او مى‏روند و او بر ممالك اسلامى سلطه پیدا خواهد نمود. و او مهدى نامیده مى‌‏شود.»[۹] ۱۱- شبیه این عبارت نیز از شیخ منصور على ناصف رسیده است.[۱۰] به همین مضمون در كلمات بزرگانى دیگر از علماى اهل سنت نیز مطالبى مى‌‏یابیم كه موارد ذیل از آن جمله است: ۱۲. برزنجى، الإشاعة لأشارط الساعة، ص ۸۷. ۱۳. ابن تیمیه حرانى، منهاج السنة النبویة، ج ۴، ص ۲۱۱. ۱۴. سید احمد زینى دحلان، الفتوحات الاسلامیه، ج ۲، ص ۳۲۲. ۱۵. أبوالأعلى مودودى، البیات، ص ۱۱۶. ۱۶. أبوطیب قنوجى، الاذاعة، ص ۵۳. ۱۷. دكتر عبدالعلیم عبدالعظیم بستوى، المهدى المنتظر فى الأحادیث‏ الصحیحة، ص ۳۶۰. ۱۸. شیخ عبدالمحسن بن حمد العباد، عقیدة أهل السنة و الأثر فى المهدى المنتظر. ۱۹. شیخ عبدالعزیز بن باز، مجله جامعة الاسلامیة. [برگرفته از کتاب شیعه شناسى و پاسخ به شبهات، على اصغر رضوانى‏، ج‏۲، ص: ۱۹۸ به بعد] پی نوشت: [۱]. مجله تمدن اسلامى، شماره ۲۲، ص ۶۴۳. [۲]. مجله جامعه اسلامیه، شماره ۳. [۳]. فتح البارى، ج ۵، ص ۳۶۲. [۴]. ابراز الوهم المكنون، ص ۴، به نقل از رساله التوضیح شوكانى. [۵]. صواعق المحرقه، ج ۲، ص ۲۱۱. [۶]. فیض القدیر، ذیل حدیث ۹۲۴۵. [۷]. شرح مقاصد، ج ۲، ص ۶۲. [۸]. اخبار الدول و آثار الاول، ج ۱، ص ۴۶۳. [۹]. تحفة الاحوذى بشرح جامع الترمذى، مباركفورى، شرح حدیث ۲۳۳۱. [۱۰]. التاج الجامع للأصول، ج ۵، ص ۳۱۰. منبع : شهرسوال