شهید محمدرضا یاقوتی‌نژاد، از تربیت‌شدگان حوزه علمیه خراسان است که سال 1347ش در روستای «زوزن» از توابع شهرستان «خواف» دیده به جهان گشود. او به علوم دینی علاقه‌مند بود و به همین جهت، مسیر علم‌اندوزی خود را به سمت حوزه علمیه تغییر داد. محمدرضا مقدمات تا کتاب معالم‌الاصول را در حوزه هراتی تربت حیدریه فراگرفت و سپس برای ادامه تحصیل به مشهد رفت و در مدرسه المهدی‌ عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف اقامت نمود. شهید یاقوتی‌نژاد با رفتار متین و شخصیت بردبارش، سرمشق جوانان روستای زوزن بود. فردی سحرخیز و محجوب و ساکت بود. معمولاً تا از او سؤال نمی‌شد، لب به سخن نمی‌گشود. به قرائت قرآن علاقه‌ خاصی داشت و نمازهای روزانه‌اش را به موقع می‌خواند. نسبت به اهل منزل و مادرش مهربان و رئوف بود. با توجه به فضای مناسبی که در بین خانواده و اقوام ایشان نسبت به فرهنگ جبهه و جنگ وجود داشت، محمدرضا نیز با شناخت و علاقه، خود را به عملیات کربلای دو رسانید. گفته شده که او روز قبل از اعزام به دوست خود، علیرضا معصومی‌ رحمة‌الله‌علیه می‌نویسد که من شهید می‌شوم و این دست خط را نگه دارید. این طلبه جوان، عاقبت در 16 شهریور 1365 با اصابت ترکش و استشمام گاز شیمیایی در منطقه حاج عمران، به درجه رفیع شهادت رسید. پیکر پاکش پس از تشییع در شهر خواف، در زادگاهش و در بین مزار دوستان شهیدش محمد زنگویی و حبیب‌الله زنگنه دفن گردید. ▪ فرازهایی از وصیت‌نامه هدف از جبهه آمدنم این است که صدام و صدامیان را از میهن عزیزم برانم و راه امام حسین‌ علیه‌السلام را ادامه دهم. هم‌اکنون که مسلمانان کشته می‌شوند، دیگر برایم مهم نیست که کشته شدن من به چه صورت باشد. از خواهرانم می‌خواهم حجاب اسلامی را رعایت کنند. منبع: وبسایت افق حوزه