امروز هم می خواهیم به جزیره ای دورافتاده در ژاپن برویم که رازی عجیب و شگرف را در سینه دارد، جایی که می تواند مقصدی بکر برای افراد جویای هیجان و کشف رازهای اماکن دورافتاده باشد، این جزیره که ناگارو ( Nagoro ) نام دارد انسان هایش همه عروسکی هستند، به عبارت دیگر همه ی ساکنان این جزیرهه عروسک اند و هیچ انسانی در این جزیره زندگی نمی کند، شاید افسانه ی مشهور زنده شدن عروسک ها در شب و به دور از نگاه انسان ها را شنیده باشید یکی از جالب ترین جزایر دنیاست.ساکنان این جزیره همه عروسک هستند.داستانی شنیدنی در پس داستان ناگارو پنهان شده است. وقتی عروسک ها جان می گیرند وارد روستا که می شوی به خانم و آقایی که نگهبان روستا هستند سلام کن، شاید پاسخ تو را ندهند اما اگر کمی با دقت در چشمانشان بنگری پاسخت را خواهی گرفت. پیرزنی را در مزرعه می بینی، که سخت مشغول کار است حتما خسته نباشید بگو. حتی بچه ها هم در مدرسه سرو پا گوش هستد و خیره بر چشم های معلم و تخته سیاه آرام نشسته اند. با این که همه جا را سکوتی وهم آلود فراگرفته اما اگر کمی گوش کنی حتما صدای خاطرات روستا را می شنوی. خاطراتی که یادآور دوران کودکی Tuskime است وحالا در قالب عروسک هایی بی جان مجسم شده است Tuskime، زنی که خالق شهر عروسک ها است Tuskime ( توسکایمه) زنی ۶۵ ساله ،بعد از سال ها تصمیم می گیرد سری به روستای دوران کودکی اش بزند. از راه دوری به سمت ناگارو به راه می افتد. برای دیدن همسایه ها و هم بازی هایش لحظه شماری می کند. تا این که به مقصد می رسد، اما انگار این جا هیچ کس نیست. توسکایمه نمی تواند این روستای خالی را تصور کند. به همه جا سر می زند تک تک خانه ها، مدرسه، مزرعه دوران کودکی اش، مثل این که باید این حقیقت تلخ را قبول کند. این جا خالی از سکنه است وهیچ کس در آن زندگی نمی کند. خسته از راه و درمانده از دیدن همسایه ها و دوستان دوران کودکی، به سمت مزرعه پدری به راه می افتد. تصمیم می گرد چند روزی ر ادر مزرعه به یاد کودکی هایش به سر کند. اما انگار در مزرعه چیزی کم است. این مترسک است که جایش خالی است. دست به کار می شود تا مترسک مزرعه را بسازد. با چوب و کاه و کاغذ و حالا دل خوشی که او را از تنهایی در می آورد. مزرعه دوران کودکی اش حالا کامل است. با مترسک دست ساز توسکایمه . توسکایمه و داستان عروسک های او بعد از گذشت ۱۳ سال، هنوز هم نمی تواند از این جا دل بکند، اما حالا دیگر روستا خالی از سکنه نیست. بعد از مترسک، توسکایمه فکری به ذهنش می رسد. این که با ساکنان عروسکی به روستا جان دهد. ساکنانی حتی مهربان تر از ساکنان قبلی و حالا این روستا زنده است به لطف عروسک های دست ساز پیرزنی که به سکوت تلخ روستای کودکی خود قانع نشد. #ناگارو همان دهکده ی دورافتاده که ساکنانش آن را ترک کرده بودند حالا دل خوش است به همین عروسک های بی جان که به آن جان بخشیده اند. اما تلخ است هنوز از بین رفتن ساکنان روستا بعد از سه سال. در معرض باد و باران و گرما و سرما، عروسک ها بیشتر از سه سال دوام نمی آورند، اما توسکایمه نمی گذارد روستا خالی بماند دوباره دست به کار می شود تا شخصیت از بین رفته را خلق کند. روستای Nagoro (ناگورو) و ساکنان از دست رفته ناگورو در یکی از کوچک ترین جزیره های #ژاپن و پشت دره ای به اسم شیکوگو پنهان شده است. امروز تنها ۳۵ نفر در این روستا زندگی می کنند. توسکایمه ۶۵ ساله و پدر ۸۵ ساله اش دو نفر از آن ها هستند. اکثر ساکنان روستا مسن و بازنشسته اند به همین دلیل توسکایمه جوان ترین عضو از ساکنان روستا است. اما داستان خالی شدن روستا مانند هزاران روستای دیگر، داستانی تکراری است از کوچ مردمان دهکده به سمت شهرها، تا شاید در آن جا زندگی بهتری برای خود دست و پاکنند. #روستای ناگورو هم با این که زیبا وخوش آب وهوا است اما شاید برای تامین معاش ساکنان کافی نبوده و مردمان روستا مجبور به ترک آن شده اند. امروزه گردشگران برای دیدن روستای مزین شده با عروسک های دست ساز راهی ناگورو می شوند. برخی از آن ها حسی غریب و گنگ در روستا دارند شاید چیزی شبیه به ترس. مقاله دانشجویی.کتاب اطلاعات توریستی کشورهای جهان.سایت کارناوال