سری اول / فریدون جیرانی

عمر: حدود 2 سال

ویژگی های مثبت: هفت جیرانی اردیبشهت 89 تا خرداد 91 روی آنتن بود و اتفاقات مهمی رقم زد . در قسمت های اول نه آیتم ها انسجام داشت ، نه میز نقد. تکیه برنامه بر مصاحبه های داخل استودیو بود اما به مرور همه اجزای برنامه تقویت شد. حتی آیتم اخبار برنامه با عنوان «از هفت تا هفت» جایی شد برای خبرهای اختصاصی تا این گونه بچه های هفت قدرت خود را به رخ بکشند. گفت و گوی پلی بک با زنده یاد عباس کیارستمی اتفاق مهم هفت جیرانی است. خیلی از چهره ها هم به استودیو آمدند که پر سر و صداترین مصاحبه مربوط است به حرف های داغ فریبرز عرب نیا که در دو برنامه پشت سر هم مهمان جیرانی بود. مسعود فراستی شاید بزعم خیلی ها نقطه منفی هفت بحساب بیاید اما او به تنهایی برنامه را داغ می کرد و مخاطب عادی را با خود همراه.

نقاط ضعف: محافظه کاری بیش از حد برنامه و در راس آن فریدون جیرانی اصلی ترین ضعف هفت است. در روزهای آخر، این محافظه کاری کمرنگ شد و البته بهانه به دست مخالفان افتاد. درباره فراستی هم نمی دانیم او را نقطه ضعف بدانیم یامثبت! انتخاب با خودتان.

حاشیه ها: پر سر و صداترین حاشیه بعد از مصاحبه ضبط شده فریدون جیرانی و نیما حسنی نسب با فریما فرجامی رخ داد. مخالفان عقیده داشتند خانم فرجامی بخاطر شرایط نامناسبی که دارد نمی بایست جلوی دوربین قرار می گرفت. مصاحبه با عرب نیا هم کلی حاشیه داشت از جمله نامه حامد بهداد که گفت بود فریب یال و کوپال تان در نقش مختار را نخورید! گفته های تهمیه میلانی و نحوه مصاف جیرانی و فراستی با او هم کلی حاشیه درست کرد.

سری دوم/ محمود گبرلو

عمر: حدود 4 سال

ویژگی های مثبت: مسولان تلویزیون ابا داشتند از این که یک نود دیگر راه اندازی شود و جار و جنجال درست کند. محمودگبرلو از این منظر انتخاب خوبی بود چرا که ذاتا اهل حاشیه نیست و البته نشان داده روحیه بحث های چالشی ندارد. پیرو همین روحیه بود که خیلی از چهره های مطرح به برنامه او آمدند. از ابراهیم حاتمی کیا تا رخشان بنی اعتماد. مسعود کیمیایی، بهرام رادان و شهاب حسینی دیگر چهره های شاخصی هستند که دعوت گبرلو را پذیرفتند. از نظر حضور سلبرتی ها، کارنامه هفت گبرلو درخشان تر از جیرانی و افخمی است.

نقاط ضعف: هفت گبرلو دنباله رو کامل هفت جیرانی بود و تا مدت ها حتی گرافیک آیتم ها تغییر نکرد. بدتر این که محتوای آیتم ها چیزی فراتر از اطلاعات رسانه ها نبود و این یعنی هفت قدرت خود را در پیشرو بودن از دست داد. به مرور آیتم سازی هفت سر و شکل بهتری گرفت اما تا روز آخر به استاندارد نزدیک نشد؛ ایده هایی مثل معرفی کتاب هم به بارننشست. همه توجه گبرلو  به استودیو بود؛ بجای آیتم های متنوع بحث های طولانی با مهمان و کارشناس برنامه راه می انداخت که خب این شیوه منطبق با استاندارهای برنامه سازی نیست. وانگهی، محمود گبرلو نتوانست نام خود را به عنوان یک مجری شش دانگ جا بیندازد؛ سوال هایش با مهمان ها کلی بود و مباحثش تکراری. همه جذابیت مصاحبه، به حرف هایی بود که مهمان ها بیان می کردند. حذف مسعود فراستی جذابیت برنامه هفت را گرفت، آن را از شور ژورنالیستی انداخت و مباحث خشک جایگزین آن شد.

حاشیه ها: شیوه اجرای و سردبیری محمود گبرلو، هفت را از گزند حاشیه ها دور کرد.مهم ترین مورد ماجرای زنده نمایی مصاحبه او با ابراهیم حاتمی کیا است که قبلا ضبط و در ساعت همیشگی هفت، پخش شد.

سری سوم/ بهروز افخمی

عمر:حدود 2 سال

ویژگی های مثبت: بهروز افخمی ابتدا به ساکن، واجد همان ویژگی مثبتی است که جیرانی از آن برخودار است: تسلط بر متن و حاشیه سینما. همین خصلت باعث شد افخمی هفت را از نو بسازد و آن را بر اساس الگوی ذهنی خودش طراحی کند. ابتدا یک دکور بزرگ و شیک سینمایی سفارش داد که در میان برنامه های تلویزیونی جزو بهترین ها است. او سعی کرد با اضافه کردن باکس آفیس سینمای جهان، فتو رمان، معرفی تئاتر، تحلیل فیلم های مطرح روز دنیا، بررسی فیلم های کلاسیک و ... رنگی دیگر به هفت دهد. این اقدامات از وجه ژورنالیستی برنامه کاست و بر بار آموزشی آن افزود؛ هر چند در قسمت های پایانی هفت به الگوی ژورنالیستی بازگشت. افخمی همچنین از حمید گودرزی دعوت کرد مصاحبه با ستاره ها را انجام دهد؛ موفق نبود و خودش رفت. رسول صدرعاملی بعدها جای او را گرفت؛ موفق بود ولی رفت. مسعود فراستی هفت را داغ کرد و باعث دیده شدن آن شد. اطلاعات و تسلط افخمی بر موضوعات برگ برنده مهم دیگر او و برنامه اش بحساب می آمد، طوری که همیشه می شد نکته های مهمی در لابلای گفته های او یافت.

نقاط ضعف: ضبطی بودن برنامه در قسمت های اول، نفس هفت را گرفت. اصلا ذات هفت به زنده بودن آن است اما افخمی ابتدا از مواجهه با آنتن زنده ابا داشت. به آیتم سازی در هفت افخمی چندان بها داده نمی شد که برای یک برنامه ضعف بزرگی است. بخش های مختلف هفت فاقد قاب بودند و بیننده به یک باره با میز نقد، گفت و گو با مهمان، میزگرد برنامه و ...می شد. افخمی اعتقادی به کلاسه بندی شدن بخش های برنامه نداشت. ضعف شاخص دیگر هفت، اصراری است که افخمی و فراستی برای اصلاح سینما داشتند. این موضع خدایگانی منجر به نقد زودهنگام فروشنده شد و در ایام جشنواره کسی از گزند آن ها مصون نماند.  

حاشیه ها: هفت افخمی رکوددار حاشیه است و جالب آن که خودش پیش قراول ایجاد هیاهو بود. از جمله حمله به جشنواره کن و اصغر فرهادی، نقد فروشنده آن هم در حالی که تازه اکران شده بود، اعتراض افخمی، فراستی و قطبی زاده به داوران جشنواره ، همراهی افخمی با لیلا اوتادی در حمله به خبرنگاران و ...

منابع: همشهری جوان/ تبیان