اسامی و صفات عید غدیر خم
در قرآن مجید، چهار وصف عظیم برای غدیر، نشان از شکوه بی کران آن است: «امروز کافران، از دست اندازی به دین شما نومید گردیده اند؛ امروز دین شما را کامل کردم؛ [امروز] نعمتم را بر شما تمام گردانیدم؛ و خرسند شدم که اسلام کیش شما باشد. (مائده ـ 3)»
غدیر بر امامت امام معصومی پافشاری می کند که با هدایت او راه تا فرجام به روشنی ضمانت گرفته است؛ نه هر انسان آسیب پذیری که پیوسته در معرض اشتباه و خطاست.
توحید غدیر، خدا را ذات لایزال منزهی می داند که با هیچ یک از مخلوقاتش قابل مقایسه نیست، نه جسم قابل تصوری با دست و پا و دیگر اعضا و عظمتی تنزل یافته بسان مخلوقاتش.
باید گفت که راویان بسیاری از اهل سنت و تشیع، حدیث گران قدر غدیر را در کتاب های خود آورده اند. گردآوری اسامی راویان حدیث غدیر که نتیجه زحمات فرزانگانی چون میرحامد حسین و علامه امینی است اثبات می کند که هیچ حدیث نبوی به اندازه حدیث غدیر، روایت کننده ندارد. کتاب های بسیاری نیز درباره بحث های رجالی و تاریخی مربوط به سند حدیث غدیر نوشته شده که از بهترین آن ها می توان به کتاب های عبقات الانوار و الغدیر اشاره کرد. هم چنین تاریخچه مفصلی از اسناد و راویان حدیث غدیر تدوین شده و جنبه های اعجاب انگیز آن در زمینه های اسناد و رجال تبیین گردیده است.
غدیر هم واقعه است و هم حادثه؛ اگر واقعه را رخدادی نیک و رویدادی مثبت معنی کنیم، و حادثه را رخدادی سهمگین و ناگوار، غدیر برای پیامبر واقعه ای شیرین است که حاصل سال ها سعی در گلستانی، بوستان رسالت را به دست باغبانی امین و پارسا می سپرد که محبوب خدا و ملائک بود، و برای امت اسلام واقعه ای به یاد ماندنی است که جانشین پیامبرشان را شناختند و امور دنیا و آخرتشان را رهاشده از تدبیر ندیدند... و حادثه است برای آنان که امیدهای باطلشان به یأس تبدیل گشت و حادثه است برای تاریخ که رودرروی چشمانش،حقیقتی مسلم را به قربانگاه انکار بردند.
آنچه در زیر میآید پنجاه نام و یا صفت برای روز غدیر است که از روایات برگرفته شده است:
1 ـ بزرگترین عید خدا؛ «عیدالله الاکبر»[1]
2 ـ روز گشایش؛ «یوم وقوع الفرج»[2]
3 ـ روز خشنودی پروردگار؛ «یوم مرضاة الرحمن»[3]
4 ـ روز زبونی شیطان؛ «یوم مرغمة الشیطان»[4]
5 ـ روز مشعل فروزان دین؛ «یوم منار الدین»[5]
6 ـ روز بپا خاستن؛ «یوم القیام»[6]
7 ـ روز شادمانی؛ «یوم السرور»[7]
8 ـ روز لبخند؛ «یوم التبسم»[8]
9 ـ روز راهنمایی؛ «یوم الارشاد»[9]
10 ـ روز بلندی گرفتن منزلت شایستگان؛ «یوم رفع الدرج»[10]
11 ـ روز روشن شدن دلایل خدا؛ «یوم وضوح الحجج»[11]
12 ـ روز آزمایش بندگان؛ «یوم محنة العباد»[12]
13 ـ روز راندن شیطان؛ «یوم دحر الشیطان»[13]
14 ـ روز آشکار کردن حقیقت؛ «یوم الایضاح»[14]
15 ـ روز بیان کردن حقایق ایمان؛ «یوم البیان عن حقایق الایمان»[15]
16 ـ روز ولایت؛ «یوم الولایة»[16]
17 ـ روز کرامت؛ «یوم الکرامة»[17]
18 ـ روز کمال دین؛ «یوم کمال الدین»[18]
19 ـ روز جداسازی حق از باطل؛ «یوم الفصل»[19]
20 ـ روز برهان؛ «یوم البرهان»[20]
21 ـ روز منصوب شدن امیرمؤمنان؛ «یوم نصب امیرالمؤمنین(ع)»[21]
22 ـ روز گواهی و گواهان؛ «یوم الشاهد و المشهود»[22]
23 ـ روز پیمان؛ «یوم العهد المعهود»[23]
24 ـ روز میثاق؛ «یوم المیثاق المأخوذ»[24]
25 ـ روز آراستن؛ «یوم الزینة»[25]
26 ـ روز قبولی اعمال شیعیان؛ «یوم قبول اعمال الشیعة»[26]
27 ـ روز رهنمونی به رهنمایان؛ «یوم الدلیل علی الرواد»[27]
28 ـ روز امن و امان؛ «یوم الامن المأمون»[28]
29 ـ روز آشکار کردن امور پنهان؛ «یوم ابلاء السرائر»[29]
30 ـ عید اهل بیت(ع)؛ «عید اهل البیت(ع)»[30]
31 ـ عید شیعیان؛ «عید الشیعة»[31]
32 ـ روز عبادت؛ «یوم العبادة»[32]
33 ـ روز اتمام نعمت؛ «یوم تمام النعمة»[33]
34 ـ روز اظهار گوهر مصون؛ «یوم اظهار المصون من المکنون»[34]
35 ـ روز بر ملا کردن مقاصد پوشیده؛ «یوم ابلاء خفایا الصدور»[35]
36 ـ روز تصریح برگزیدگان؛ «یوم النصوص علی اهل الخصوص»[36]
37 ـ روز محمد(ص) و آل محمد(ص)؛ «یوم محمد(ص) وآل محمد(ص)»[37]
38 ـ روز نماز؛ «یوم الصلاة»[38]
39 ـ روز شکرگزاری؛ «یوم الشکر»[39]
40 ـ روز دوح (درختان پر شاخ و برگ)؛ «یوم الدوح»[40]
41 ـ روز غدیر؛ «یوم الغدیر»[41]
42 ـ روز روزه داری؛ «یوم الصیام»[42]
43 ـ روز اطعام؛ «یوم اطعام الطعام»[43]
44 ـ روز جشن؛ «یوم العید»[44]
45 ـ روز عالم بالا؛ «یوم الملأ الاعلی»[45]
46 ـ روز کامل کردن دین؛ «یوم اکمال الدین»[46]
47 ـ روز شادابی؛ «یوم الفرح»[47]
48 ـ روز به صراحت سخن گشودن از مقام ناب؛ «یوم الافصاح عن المقام الصراح»[48]
49 ـ روز افشای پیوند میان کفر و نفاق؛ «یوم تبیان العقود عن النفاق و الجحود»[49]
50 ـ روز گردهمایی و تعهد حاضران؛ «یوم الجمع المسؤول»[50]
منبع:پرسمان دانشجویی
