يعني وقتي شخص مي خواهد از صراط عبور كند، به پل مرصاد كه مي رسد، آنهايي كه بر گردن او حقّي دارند جلويش را مي گيرند و طلب حقّشان را مي كنند و تا از عهده ي حقّ الناس بر نيامده اجازه ي عبور از آن پل را به او نمي دهند. در آنجا يا بايد از حسنات خودش به صاحب حقّ بدهد تا او را به حقّش برساند يا بايد عذاب برخي گناهان او را قبول كند تا بي حساب شوند.
كلمه" مرصاد" به معناى آن محلى است كه در آنجا به كمين بنشينند و منتظر رسيدن شكار و يا دشمن باشند، و بر مرصاد بودن خداى تعالى با اينكه او منزه است از نشستن در مكان، كنايهاى است تمثيلى، كه مىخواهد بفهماند خداى تعالى مراقب اعمال بندگانش است، همانطور كه انسان در كمين نشسته مراقب حركات و سكنات دشمن خويش است، و منتظر است تا او را دستگير كند و يا به قتل برساند، و خود او هيچ خبر ندارد از اينكه دشمنشدر صدد دستگيرى و يا كشتن او است، خداى سبحان هم مراقب اعمال بندگان خويش است، همين كه طغيان كردند و فساد را گسترش دادند ايشان را به شديدترين وجهى عذاب مىكند.
منبع :پرسمان/ معارف
