طبیعت گاهی اوقات بسیار مهربان است و گاهی می‌تواند به‌اندازه‌ی بهمن‌های مهیب و کشنده، بی‌رحم و غافلگیرکننده باشد.

یکشنبه ۳ دی ۱۳۹۶ - ۰۰:۰۰
هر آنچه باید در مورد بهمن، نحوه تشکیل و روش‌های مواجهه با آن بدانید
طبیعت گاهی اوقات بسیار مهربان است و گاهی می‌تواند به‌اندازه‌ی بهمن‌های مهیب و کشنده، بی‌رحم و غافلگیرکننده باشد.

بهمن

بهمن­‌ها می­‌توانند غافلگیرکننده، فوق‌­العاده زیبا و البته کشنده باشند! آن­‌ها می‌­توانند قطاری را از ریل خارج سازند، ساختمان­‌ها را ویران کنند، درختان را از ریشه درآورند و انسان­‌ها را در خود دفن کنند. بهمن‌­هایی وجود دارند که خانه‌­هایی را با افراد درونش در دل خود حبس کرده‌اند. اگرچه در فیلم­‌ها دیده‌­ایم که می‌گویند بهمن خبر نمی‌­دهد؛ اما کشنده‌­ترین بهمن‌­ها هنگامی آغاز شده‌­اند که انسان‌­ها جرقه‌­اش را زده‌­اند!

در این مقاله یاد می­‌گیرید که بهمن چگونه ایجاد می­‌شود و چگونه می‌توانید از بهمن جان سالم به در ببرید.

در مناطقی که برف زیادی می­‌بارد، برف‌­های روی زمین یک توده‌ی برفی تشکیل می‌­دهند. لایه‌­های درون این توده‌ی‌­ برف به‌علت شکل کریستال­‌های درون این لایه­‌ها کیفیت‌­های متفاوتی دارد، به‌­عنوان مثال کریستال‌­های شش­‌ضلعی راحت­‌تر از کریستال‌­های سوزنی شکل به هم متصل می­‌شوند؛ بنابراین لایه‌­های محکم‌تری تشکیل می‌­دهند. از طرف دیگر وقتی آب بسیار سرد در هوا با کریستال­‌های برف تماس پیدا می­‌کند، برفک تشکیل می­‌دهند. رسوبات سنگین برفک­ باعث تشکیل برف­‌های گلوله‌مانند به نامبرف­دانه می­‌شوند که لایه‌­ای بسیار سست را تشکیل می­‌دهد.

تغییرات در توده‌ی ­برف در نتیجه‌­ی گرادیان دما (تفاوت درجه حرارت در لایه‌­های بالایی و پایینی) اتفاق می­‌افتد. برفی که نزدیک لایه‌ی زیرین است، به‌علت گرمای باقیمانده از زمین نسبتا گرم است (نزدیک به صفر درجه سانتی­‌گراد). درجه­ حرارت در لایه‌­های بالایی به دمای هوا بستگی دارد. دانه­‌های برف درون توده‌ی ­­برف بسته به اندازه‌ی گرادیان دما در معرض انواع تغییر شکل قرار می‌­گیرند.

فارغ از اینکه لایه‌­های محکم و سست برف نتیجه‌­ی گرادیان دما، شرایط جوی در طول بارش برف یا ذوب‌شدگی و یخ‌­زدگی هستند، می‌­توانند باعث ایجاد بهمن شوند. حالا می‌­رویم به سراغ این­ پرسش که بهمن چگونه شکل می­‌گیرد و چه­ چیزهایی محرک آن هستند.

تشکیل بهمن

بهمن­‌ها سه جزء سازنده دارند: برف، سطح شیب­دار و یک محرک. یک لایه‌­ی سست درون توده‌ی ­برف، برف پودری وبرف­دانه نیز در این روند دست دارند.

اگر لایه‌­ی سست در ناحیه­‌ی عمیق­ توده‌ی ­برف باشد، می توانند منجر به بهمن تخته­‌ای شود که بسیار خطرناک است. در بهمن تخته‌­ای، لایه‌­ی منسجم و محکم توده­‌ی برف روی لایه‌ی بستر برف سر می­‌خورد؛ درست همانگونه که برفی به سمت شیشه‌ی ماشین پرتاب می­‌کنید و برف روی شیشه‌­ی ماشین به پایین سر می‌­خورد.

قدرت بهمن تخته‌­ای (ورقه‌­ای) به ویژگی ورقه­‌ها و عمق لایه‌­ی سست بستگی دارد. ورقه­‌های برف آبدار باعث بهمن‌­های آرام‌تری نسبت به ورقه­‌های خشک می‌شوند؛ اما عموما موانع را با فشار بیشتری درهم می­‌شکنند.

شیب معمول ریزش بهمن باید دارای زاویه ۲۵ تا ۶۰ درجه نسبت به سطح زمین باشد. اکثر بهمن­‌ها در شیب ۳۵ تا ۴۶ درجه اتفاق می‌­افتد.

اکثر بهمن­‌های تخته‌­ای پشت به باد اتفاق می‌­افتند تا رو به باد. محرک این بهمن‌­ها ممکن است عوامل طبیعی باشد؛ مثل تغییر ناگهانی آب و هوا، افتادن یک درخت و ... برخلاف آنچه ­در فیلم‌­ها و کارتون­‌ها می­‌بینید، یک صدای بلند نمی‌­تواند آغازگر بهمن باشد. در اکثر بهمن­‌های کشنده، این انسان‌­ها هستند که محرک آنند!

جلوگیری از بهمن و کنترل آن

بهمن­‌ معمولا در شیب‌­های تندی که مانع یا پوشش درختی زیادی ندارد رخ می­‌دهد. متأسفانه این منطقه دقیقا همان جایی است که افراد برای اسکی کردن و پیاده‌روی و ماشین برفی سواری و... ترجیح می­‌دهند و این فعالیت­‌ها دقیقا همان کارهایی است که باعث بهمن می­‌شود.

جلوگیری از شروع بهمن بسیار آسان‌تر از نجات دادن افرادی است که در بهمن گرفتار شده‌اند. اولین کاری که باید انجام دهید این است که محیط پیرامون خود را خوب بشناسید و از شرایط آب و هوایی اطلاع داشته باشید. علاوه بر این اطلاعات شما باید:

* قبل از این که به کوه بروید مسیری انتخاب کنید که از بهمن ایمن باشد.
* یک بیلچه، یک بیکن و یک طناب بهمن با خود داشته باشید. اطمینان حاصل کنید که بیکن در زیر لایه‌­ی بیرونی لباستان است و باتری‌­ سالم دارد و دستگاه تنظیم است.
* زاویه­‌ی شیب را اندازه بگیرید. بسیاری از فروشگاه­‌های لوازم کوهنوردی شیب­‌سنج‌­های کوچک و ارزان‌قیمت را برای این منظور می­‌فروشند.
* مراقب مکان‌­هایی که برف در آن­جا جمع می­‌شود باشید.
* حواستان به نواحی که ترک دارد و به صداهای توخالی باشد؛ چرا که می‌­توانند نشانه­‌ی بهمن قریب‌­الوقوع باشد.
* یک گودال عمیق با دیواره‌­های صاف حفر کنید که در آن تمام لایه­‌ها قابل مشاهده باشند تا توده‌­برف را اینگونه ارزیابی کنید.
ثبات و دوام توده‌ی ­برف را تست کنید.
* از مسیرها یا نواحی که قبلا در آن­‌ها بهمن رخ داده است و مستعد بهمن هستند اجتناب کنید.
* هیچ­گاه از همراهتان جلوتر حرکت نکنید.
* هرگز گمان نکنید مسیری که نشان می‌­دهد افراد دیگری نیز از آن عبور کرده‌­اند، حتما ایمن است.

حتی اگر تمام این موارد را رعایت کنید هم ممکن است گرفتار بهمنی که به‌طور طبیعی رخ داده یا فرد دیگری محرک آن شده است شوید. حالا به سراغ آن می­‌رویم که چگونه می‌توانید از بهمن جان سالم به در ببرید.

اگر در دام بهمن افتادید چگونه می‌توانید از آن خلاص شوید؟

مرگ‌ومیر ناشی از بهمن عموما از یکی از این عوامل ناشی می‌­شود: آسیب جسمانی، خفگی و کاهش حاد دمای بدن. روش‌­های نجات شامل بیرون آمدن از بهمن قبل از متوقف شدن آن، جلوگیری از دفن کامل در بهمن و کاهش زمانی که قربانی در بهمن دفن شده است.

در اصل حتی در تمام مسیرهای ایمن به شما توصیه می‌­شود که به محض اینکه متوجه شدید اتفاقی در حال رخ دادن است از مسیر  بهمن بگریزید. در صورت بروز بهمن درخواست کمک کنید؛ در این صورت دیگران متوجه می­‌شوند که شما در خطر هستید. سپس دهان خود را ببندید؛ در این صورت برف نمی‌­تواند وارد راه هوایی‌تان شود. اگر نتوانستید از بهمن فرار کنید کارهای زیر را انجام دهید:

۱. لوازم اسکی خود را رها کنید. این وسایل می­‌توانند شما را پایین بکشند و باعث شوند به دست و پایتان فشار بیشتری وارد شود و منجر به شکستن استخوان‌هایتان شود.

۲. اگر از ماشین برفی‌ به بیرون پرتاب شدید، تلاش کنید که خود را از آن دور کنید.

۳. از حرکات شنا استفاده کنید تا راه خود را به سطح بهمن بیابید.

۴. سعی کنید درختان اطراف را بگیرید تا از میان برف‌ها خلاص شوید.

۵. به محض اینکه برف آهسته شد، دست خود را دور دهانتان به‌صورت کاسه دربیاورید؛ به این ترتیب شما یک کیسه‌ی هوا برای خود دارید!  وقتی برف شروع به متوقف شدن می‌­کند، به تمام اعضای بدنتان اعتماد و از آن‌ها استفاده کنید، اینگونه نجات‌دهندگان زودتر می­توانند شما را ببینند.

۶. منتظر عملیات نجات بمانید. آرامشان را حفظ کنید. اکسیژنتان را هدر ندهید. تا وقتی که صدای افرادی را که برای نجات آمده­‌اند، بالای سر خود نشنیده‌اید، برای کمک فریاد نزنید.

منابع بسیاری هستند که می­‌گویند شخصی که کاملا زیر برف دفن شده است، می‌­تواند ۱۸ ساعت زنده بماند. اگرچه برف نفوذپذیر است و مقدار زیادی اکسیژن لابه‌لای آن وجود دارد اما بسیاری از قربانیان بازدمشان را تنفس می‌­کنند؛ یعنی دی‌اکسید کربنی که برایشان خطرناک است. نفس گرم همچنین باعث آب شدن برف‌ها و یخ زدن مجدد آن قسمت می‌شود و می‌تواند به لایه‌­ی یخی غیر قابل نفوذ و سخت تبدیل شود که اکسیژن نتواند به‌راحتی در آن نفوذ کند. ولی با یک کیسه‌ی هوای نسبتا بزرگ که با کمک دستانتان ایجاد کرده‌­اید و رو به بیرون باز است، می‌توانید دچار خفگی نشوید؛ اما هنوز هم احتمال کاهش غیرطبیعی دمای بدن و شوک وجود دارد.

منابع

www.zoomit.ir

پربازدیدها

پربحث‌ها