طبق نظر آیت الله سیستانی مسأله 160: اگر خون استحاضه قبل از وقت نماز بيايد و در وقت نماز قطع شود، بايد برای نماز وظايف مستحاضه را انجام دهد. مسأله 161: اگر مستحاضه بداند كه قبل از گذشتن وقت نماز به كلّی پاك مي شود يا به اندازه وضو يا غسل و خواندن نماز خون بند مي آيد، بنابر احتياط لازم، بايد صبر كند و نماز را در وقتی كه پاك است بخواند و اگر نماز را قبل از آن بخواند -هرچند با وضو و غسل- كافی نيست، مگر آن كه در هنگام نماز قصد قربت داشته و خون هم اتّفاقاً در زمان پيش بينی شده قطع نشود كه در اين صورت نياز به دوباره خواندن نماز نيست و اگر زن مستحاضه احتمال مي دهد قبل از گذشتن وقت نماز به طور كلّی پاك مي شود يا به اندازه وضو يا غسل و نماز خواندن خون بند مي آيد، جايز است نماز را مطابق وظيفه فعلي اش بخواند ولی اگر در وقت پيش بينی شده پاك شد، بنابر احتياط واجب، بايد آن را دوباره بخواند. مسأله 162: اگر بعد از وضو و غسل، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد به كلّی پاك مي شود و وقت هم به مقداری كه وضو و غسل و نماز را به جا آورد باقی مي ماند، بنابر احتياط لازم، بايد نماز را تأخير بيندازد و موقعی كه به كلّی پاك شد، دوباره وضو و غسل را به جا آورد و نماز را بخواند و اگر در تنگی وقتِ نماز پاك شود و فرصت برای انجام غسل يا وضو نباشد، تيمّم نموده و نماز مي خواند. مسأله 163: مستحاضه كثيره وقتی كه به كلّی از خون پاك شد، اگر بداند از وقتی كه برای نماز قبل مشغول غسل شده ديگر خون بيرون نيامده و باطن هم به خون آلوده نبوده، لازم نيست دوباره غسل نمايد و در غير اين صورت، بايد غسل نمايد هرچند کلّی بودن اين حكم بنابر احتياط واجب است، و امّا در مستحاضه متوسّطه، لازم نيست برای آنكه از خون به كلّی پاك شده غسل نمايد به شرط آنكه غسل روزانه برای استحاضه متوسّطه را قبل از آنكه خون قطع شود، انجام داده باشد. مسأله 164: اگر خون استحاضه به طور کلّی قطع شود (نه به طور موقّت و يا مشکوک)، در صورتی که قبل از انجام وظايف مستحاضه باشد، واجب است وظايف مستحاضه را انجام دهد مثلاً اگر استحاضه كثيره بوده، واجب است فقط غسل نمايد و اگر استحاضه قليله بوده، واجب است فقط وضو گرفته و نماز بخواند و اگر استحاضه متوسّطه بوده، در صورتی كه غسل روزانه برای استحاضه متوسّطه را قبل از آنكه خون قطع شود انجام داده، لازم نيست برای نماز اوّل، غسل نمايد و وضو كافی است. و اگر بعد از شروع در وظايف مستحاضه و قبل از پايان نماز است، بايد وظايف را از سر بگيرد و اگر بعد از نماز است، دوباره خواندنِ نماز واجب نيست، مگر زمانی كه با وجود اميد به قطع شدن خون اقدام به خواندن نماز نموده كه احتياط واجب است نماز را بعد از انجام وظايف، دوباره بجا آورد. مسأله 165: اگر خون به طور موقّت قطع شده و به اندازه ای پاک باشد که برای انجام وظايف و نماز، هرچند قسمتی از آن نماز، فرصت داشته باشد، بنابر احتياط واجب، بايد احکام قطع شدن کامل خون که در مسأله قبل ذکر شد را انجام دهد و اگر فرصت به اندازه ای نيست که برای انجام وظايف و قسمتی از نماز پاك باشد، انجام دوباره وظايف، واجب نيست و اگر زن نداند چه مقدار مهلت دارد و شك داشته باشد كه پاكی به اندازه وضو، غسل (هرکدام وظيفه¬اش مي‌باشد) و قسمتی از نماز باقی مي ماند يا نه، يا نداند كه قطع شدن خون به طور كلّی است يا موقّت، بنابر احتياط واجب، در احكام، به قطع شدن خون به طور كامل عمل نمايد. مسأله 166: اگر در بين نماز، خون استحاضه بند بيايد و مستحاضه نداند كه در باطن هم قطع شده يا نه، چنانچه نماز را رجائاً تمام نمايد و بعد از نماز خود را بررسی نموده و بفهمد خون به طور كلّی قطع شده است، بنابر احتياط واجب، لازم است طبق وظيفه اش وضو يا غسل انجام داده و نماز را دوباره بخواند، و در وسعت وقت مي تواند نماز را بشكند و بررسی نموده تا وظيفه اش معيّن گردد. مسأله 167: زن مستحاضه بعد از آن كه خونش به طور كلّی قطع شد، فقط برای نماز اوّلی كه مي خواند بايد كارهای استحاضه را به توضيحی كه قبلاً ذکر شد، انجام دهد و پس از انجام وظايف، واجب نيست فوراً مشغول نماز شود و مي تواند خواندن نماز را به تأخير اندازد. مسأله 168: اگر مستحاضه يكی از كارهايی را كه بر او واجب مي باشد ترك كند، نمازش باطل است و اگر كاری را كه به احتياط واجب بر مستحاضه لازم است، ترك كرده و نماز بخواند، نمازش به احتياط واجب، باطل است. منبع: سایت سراج