بزرگداشتی دیگر برای کاوه گلستان برپایی نمایشگاه عکسهای ندیده شده کاوه گلستان در گالری شیرین کاوه گلستان را می توان یکی از اولین و البته برجسته ترین عکاسان حوزه حقایق اجتماعی و جنگ دانست که وقایع ایران را در بحرانهای انقلاب و جنگ ایران و عراق، با زبانی هنری به جهانیان نشان داد. امسال نیز مانند سالهای گذشته در تیرماه و به مناسبت سالروز وی نمایشگاهی در گالری شیرین برای وی برگزار شد که در آن عکسهایی از او به نمایش درآمد که تا کنون دیده نشده بود. فراوری: یاسمن پیشوایی- بخش هنری تبیان نام کاوه گلستان با ثبت واقعیت های اجتماعی، رویدادهای سال 57 و جنگ های ایران و عراق، آمریکا و افغانستان همراه است. چاپ عکس های او از رویدادهای انقلاب ایران در بسیاری از مطبوعات معتبر جهان از حدود سال های 1354، او را در میان عکاسان بین المللی به نامی آشنا تبدیل کرده است. کاوه چند روز قبل از سقوط صدام در 13 فروردین 1382 جان خود را در منطقه کفری کردستان عراق تسلیم مرگ کرد. کاوه ای که اعتقاد داشت عکاس جنگ باید خطر کند اما سالم بماند تا عکس هایش را منتشر کند، این منطق را رعایت نکرد تا برای همیشه روز 13 فروردین روزی دلخراش برای عکاسی ایران و جهان باشد. گلستان و ثبت لحظات تلخ کاوه گلستان فرزند ابراهیم گلستان و فخری گلستان، همسر هنگامه گلستان و پدر مهرک گلستان بود.وی در 17 تیر 1329 در آبادان متولد شد.یکساله بود که با خانواده اش به تهران آمد و در تهران بزرگ شده بود.تا کلاس هفتم در ایران درس خواند و از 13 سالگی برای ادامه تحصیل به یک شبانه روزی در انگلستان رفت.در سال 1347 به تهران بازگشت. پیشه کاوه گلستان داستان نویسی و کارگردانی سینما،عکاسی و خبرنگاری بود.در سالهای 1348 تا 1350 در شرکت های تبلیغاتی به عنوان ژاس و انیماتور مشغول به کار شد کاوه گلستان. گلستان عکاس ویژه مجله تایمز بود.مدتی با آژانس خبری آسوشیتدپرس کار کرد، سپس به شبکه خبری بی بی سی پیوست و در تهران به کار مشغول شد. کار حرفه ای عکاسی را در 1350-1351 با اولین ماموریت مطبوعاتی اش که تهیه عکس و گزارش جنگ در ایرلند شمالی بود شروع کرد.چاپ عکس های گلستان از رویدادهای انقلاب ایران و جنگ ایران و عراق در بسیاری از مطبوعات معتبر کشورهای غربی، نامش را در میان خبرنگاران عکاس بین المللی به نامی آشنا تبدیل کرد و جوایزی را نصیب او کرد.کاوه گلستان از سال 1373 به تدریس عکاسی در دانشکده های هنری تهران پرداخت و از سال 1378 بعنوان فیلمبردار در BBC مشغول بکار شد. کاوه گلستان از همان دهه ی 50 عکاس حرفه یی مستند اجتماعی بود. به اذعان همکارانش او فصل جدیدی در عکاسی مطبوعاتی ایران باز کرد و عکس های او از قلعه شهر نوی تهران، کارگرهای ساختمانی و معلولان آسایشگاه روانی یافت آباد، گواهی بر این امر است که به همکارانش نشان دهد: "باید دقیق تر نگاه کرد، نافذ و تیز". سال 1356 با نخستین حرکت های انقلاب، جنبش اعتراضی علیه شاه را به مردم دنیا منتقل کرد. به پالایشگاه نفت آبادان رفت، ژس او از چند کارگر که شیر فلکه نفت را به نشانه اعتصاب و همبستگی با مردم می بندند، نماد قاطعیت مردم علیه رژیم پهلوی شد. اعتقاد داشت، "عکس بود که خون شهید را به عنوان پیام معنوی انقلاب اسلامی، به سراسر ایران منتقل کرد. تصاویر شهدای به خون غلتیده انقلاب که دست به دست می گشت،خشم عمومی را نسبت به رژیم شاه افزایش داد". کاوه با آغاز جنگ ایران و عراق، همراه با دیگران، جهان را از جنگ، شهادت و از مصیبتی که بر جنگ زده ها می رفت، خبردار می کرد. او می گفت: عکس های تولیدشده در زمان جنگ تحمیلی که عکاسان حرفه یی، آماتور و بسیجی تهیه کردند، یکی از کامل ترین و باارزش ترین مجموعه ی اسناد تاریخی در ایران است. کیوان کریمی کیوریتور آخرین نمایشگاه کاوه گلستان گفت: در آذر یا دی ماه امسال نیز قرار است یک نمایشگاه بزرگ از آثار کاوه برگزار کنیم که نخستین نمایشگاه آثار او نیز محسوب می َشود. از چند سال پیش با تلویزیون بی بی سی همکاری می کرد،با شروع حمله ارتش های آمریکا و انگلیس به عراق،با یک گروه خبری شامل جیم میور - خبرنگار بی بی سی در ایران -، استورات هیوز - تهیه کننده -، مترجم و یک راهنمای کرد،به کردستان عراق رفت. کاوه گلستان جایزه رابرت کاپا را به خاطر عکسی از آن خود کرد که حضرت امام خمینی (ره) را در حال پایین آمدن از پله های هواپیمایی که او را از پاریس به تهران آورد، نشان می دهد. چاپ عکس های گلستان از رویدادهای انقلاب ایران و جنگ ایران و عراق در بسیاری از مطبوعات معتبر کشورهای غربی، نامش را در میان خبرنگاران عکاس بین المللی به نامی آشنا تبدیل کرد و جوایزی را نصیب او کرد. او در سال 1997 به دلیل آشکار کردن سرنوشت دهشتناک کودکانی که در یک یتیمخانه تحت شرایط بیرحمانه ای نگهداری می شدند به زندان محکوم و برای مدتی از کار روزنامه نگاری محروم شد. عکس های گلستان فاقد مفاهیم ایدئولوژیک است. مفهوم اصلی لحظات در شعارزدگی های رایج در باب جنگ تبلور نمی یابد. عکاسی خبری جنگ در شکل آزاد و مستقل آن همانگونه که گلستان برگزیده بود خود اقدامی ضدجنگ است.وی در تمامی عکس های خود حریم و نفس انسانی را پاس می دارد. عکسهای دیده نشده در گالری شیرین در تازه ترین رویداد مربوط به کاوه گلستان، نمایشگاهی دو روزه از عکس های وی به مناسبت شصت و ششمین سالروز تولد او در گالری شیرین افتتاح شد. هنگامه گلستان همسر کاوه گلستان درباره برگزاری یادبود 66 سالگی کاوه گلستان که در گالری شیرین برگزار شده است گفت: نکته مشترک همه عکس هایی که در گالری شیرین به نمایش گذاشته شده این است که همه آنها را کاوه شخصا چاپ کرده است. ما می خواستیم چاپ اصل خود کاوه را به نمایش بگذاریم، چیزهایی که خودش آنها را دوست داشته است. این ها شاید کارهای درجه یک کاوه نباشد بلکه بیشتر عکس هایی است که کاوه یرای ارسال به آژانس های خبری چاپ کرده بود. تنها چیزی که چاپ خودش نیست پولارویدهاست که خود دوربین آنها را چاپ کرده است. این پولارویدها حالت کلاژ دارند و همه اتفاقات آنها در خود دوربین افتاده است. وی همچنین درباره بنیاد کاوه گلستان و فعالیت های این بنیاد اظهار کرد: این بنیاد تقریبا دو سال است کار خود را آغاز کرده است، از آنجا که از کاوه عکس ها و نگاتیوهای بسیاری باقی مانده است قصد داریم همه آثار او را جمع آوری کرده و به نمایش بگذاریم. از فروش بعضی از این آثار نیز می خواهیم برای دیجیتال کردن و نگهداری نگاتیوها و اسلایدهای کاوه استفاده کنیم. وی درباره انتشار کتاب دیگری از عکس های کاوه گلستان نیز گفت: آقای کیوان کریمی کیوریتور همین نمایشگاه در بررسی های خود ژس هایی از کاوه پیدا کرده است که حتی من نیز آنها را تاکنون ندیده ام، قرار است این عکس ها در یک کتاب جدید منتشر شود. هنگامه گلستان با بیان اینکه پرکاری کاوه یکی از مهم ترین ویژگی های اوست افزود: کاوه در کار خود بسیار سمج بود، او بسیار به مردم علاقه داشت و دوست داشت مشکلاتی را پیدا کرده و با عکس هایش آنها را نشان داده و به آنها اعتراض کند. او عکس َهای زیبا هم بسیار دارد اما هدفش در کارهایش گرفتن عکس از مناظر قشنگ نبود. من در اولین برخورد با عکس های کاوه عاشق آنها شدم، البته آن زمان چندان وقت نداشتم که آنها را ببینم و الان که بیشتر آنها را می َبینم بسیار برایم معنی دار هستند. کیوان کریمی کیوریتور این نمایشگاه دو روزه نیز گفت: ما هر سال دوبار برای کاوه گلستان برنامه داریم؛ یک بار 13 فروردین در سالروز کشته شدن او و یک بار 16 تیر که تولد اوست. معمولا برای این رویدادها ما هرسال عکس یا متن جدیدی از کاوه منتشر می کنیم، او بیش از 200 هزار عکس و تعداد زیادی ویدئو و دستنوشته دارد که هر سال خوب است که دیده شوند. وی ادامه داد: برای امسال ما تصمیم داشتیم باز هم یک عکس یا متن منتشر کنیم اما در صحبتی که با خانم گلستان داشتیم پیشنهاد دادم تعدادی از عکس هایی که کاوه آنها را با دست خود چاپ کرده است به نمایش بگذاریم. من دو سال است که مشغول دیجیتال کردن نگاتیوهای کاوه هستم، به همین دلیل دوست داشتم در این نمایشگاه نیز کارهای تازه ای از کاوه گلستان ببینم. به علاوه در آذر یا دی ماه امسال نیز قرار است یک نمایشگاه بزرگ از آثار کاوه برگزار کنیم که نخستین نمایشگاه آثار او نیز محسوب می َشود. کیوریتور این نمایشگاه همچنین گفت: این آثار همه چاپ دست خود کاوه هستند و از میان نزدیک به 200 عکس انتخاب شده اند. این عکس ها در ابعاد و اندازه َهای مختلف هستند که شامل 77 عکس سیاه و سفید و 18 عکس پولاروید هستند. این عکس های پولاروید بسیار جالب توجه هستند زیرا روی آنها کار دیجیتال نشده است و تنها در دوربین پولاروید همه اتفاقات افتاده است. این مجموعه از "دیو و دد" نام دارد و پیش از انقلاب در گالری سیحون به نمایش گذاشته شده است. این َها بهترین عکس های کاوه نیستند و ما آنها را از عکس هایی که خودش آنها را لمس کرده است انتخاب کرده ایم. این بیشتر یک یادواره است تا دوباره درباره کاوه گلستان صحبت کرده باشیم. در این نمایشگاه عکس هایی از مجموعه های مختلف کاوه گلستان مانند جنگ، انقلاب، روسپی کارگر و مجنون، دراویش کردستان و... در روزهای 23 و 24 تیر به نمایش درآمده بود. منتخبی از عکسهای گالری شیرین منابع: هنرآنلاین ایسنا نورنگار فراور