لطف سیما و گزارشگرانش به سعودی

 این روزها همه نگران پیروز شدن پروژه سعودی ها مبنی بر اثبات عدم امنیت در ورزشگاه های ایران است و در این بین صدا و سیما و گزارشگرانش ناخواسته به نفع رقبا کار می کنند. در روز بازی پرسپولیس و تراکتورسازی اگر کارگردان پخش بازی و گزارشگر آن کمی هوشمندانه عمل می کردند قطعا خیلی از اتفاقات تلخ، بازتاب کمتری پیدا می کرد.

عجیب ترین اتفاق ممکن درست در آستانه روز سرنوشت ساز رخ داد.همانطور که همه می دانند پس از واقعه سفارت عربستان سعودی در تهران، حکومت این کشور همه تلاش خود را اناج داد تا بازی را به زمین ورزش بکشاند. سعودی ها می گویند در ایران امنیت ندارند و باید بازی نمایندگان دو کشور در کشور ثالث برگزار شود.حکومتی که تنها در حج امسال، به راحتی جان چهارصد و اندی از مردم شریف کشورمان را صرفا  بخاطر"عدم مدیریت بحران" گرفت و هزاران نفر دیگر را از دیگر کشورهای مسلمان به کام مرگ فرستاد اینک بخاطر یک اشتباه از سوی چند نفر و حمله به سفارت خالی از سکنه، ادعای نبود امنیت در ایران را مطرح می کند.
از این رو قرار شد روز 25 اسفند ماه کنفدراسیون فوتبال آسیا در این باره رای نهایی را صادر کند. این کمیته امیدوار بود تا در این تاریخ دو کشور به صلح برسند اما از آنجایی که سعودی ها از ابتدا به دنبال مسائل غیر ورزشی بودند مشخص بود هیچ سازشی در کار نیست.
اما در روزی که ناظران کمیته امنیت ورزش در تهران حضور داشتند و قرار بود از نزدیک نبرد پرسپولیس و تراکتورسازی را از نزدیک مشاهده کنند متاسفانه بدترین اتفاقات ممکن رخ داد.
طی آسان گیری ماموران امنیتی که در دالان  ورودی ورزشگاه حضور داشتند متاسفانه عده ای از تماشاگران موفق شدند نارنجک های صوتی دست ساز را که با توجه به نوع صدای عجیب، قطعا دراندازه های بزرگ هم ساخته شده بودند  به ورزشگاه بیاورند.
انتظار می رفت دست کم برای این پیکار، ماموران امنیتی، بسیار حساس تر از قبل کار تفتیش بدنی را جدی بگیرند و یا جاسازهای موجود در ورزشگاه را شناسایی کنند تا افراد نتوانند شب قبل از این نبرد با روش های ماهرانه این نارنجک ها را به ورزشگاه بیاورند.
اما متاسفانه این اتفاق رخ داد و فوتبال ما پس از مدت ها شاهد انفجار مهیب ترین نارنجک های صوتی بود. در یک صحنه از سمت جایگاه و یا بالا سر آن، یک نارنجک به نیمکت تراکتورسازی برخورد کرد که متاسفانه گزارشگر مرتب آن را تکرار می کرد و کارگردان هم آن را نشان می داد.
در صورتی که مزدک میرزایی باید عامدانه با مذمت این کار بحث را به سمت دیگری می برد و کارگردان هم لزومی نداشت همه آنچه در حال رخ دادن بود را برای همه جهان مخصوصا سعودی ها پخش کند.
این روزها در هر کجای تماشاگری برای خودنمایی همانند جیمی جامپ به درون زمین بپرد نه گزارشگران تلویزیونی به آن اشاره می کنند و نه دوربین ها تصویر او را می گیرند. چرا که این دقیقا همان چیزی است که فرد متخلف می خواهد و نباید این فرصت را به او داد. اما در فوتبال ما متاسفانه گزارشگران معروف چنان با آب و تاب از ورود یک تماشاگر به زمین حرف می زنند که کارگردان هم دست آخر مجبور می شود تصویر آن را نشان دهد. حتی اخیرا در اصفهان صحنه ورود یک تماشاگر به صورت آهسته پخش شد که این دقیقا با سیاست کارگردان های جهانی صد در صد مغایرت دارد.
نمایندگان امنیت ورزش در ورزشگاه آزادی حضور داشتند اما متاسفانه این خبر بازتاب زیادی در رسانه ها پیدا نکرد..رسانه ها باید 48 ساعت قبل از این دیدار حساس مرتب به این موضوع اشاره می کردند و از تماشاگران می خواستند بیش از  پیش مراقب رفتار خود باشند. این هشدار هرگز داده نشد و از سوی دیگر بازیکنانی مثل محسن بنگر بی جهت فضای بازی را ملتهب کردند که در انتها این قضیه هم به ضرر فوتبال ایران تمام شد و هم به زیان پرسپولیس که محتاج آرامش بود تا هر 3 امتیاز سرنوشت ساز این نبرد خانگی را صید کند.
مزدک میرزایی چنان با پرتاب ترقه ها ذوق زده می شد که گویی برای نخستین بار در طول زندگی اش چنین نارنجک های مهیبی را می دید. کارگردان تلویزیونی هم همه آنچه که باید این بار سانسور می شد را به واضح ترین شکل ممکن روی آنتن زنده برد تا به همین راحتی ما همه مدارک را در اختیار بدخواهان قرار دهیم.
سانسور خیلی از حقایق زشت در این نبرد به معنای ملاحظه امنیت و منفعت ملی بود که متاسفانه کسی به آن توجهی نکرد. از همکاران رسانه ای خودمان که هشدار لازم را ندادند تا نیروی انتظامی که نتوانست مانع انتقال این نارنجک ها به ورزشگاه آزادی شود تا امثال محسن بنگر و تماشاگرانی که برای چرخیدن  آسیاب سعودی سیلاب به راه انداختند.
از هر زاویه ای با هر متر و معیاری نگاه کنید هیچ ایرانی، تاکید می کنیم هیچ ایرانی ای برنده بازی روز یکشنبه نبود. کاش منافع ملی  برای مسئولان سانسور فوتبال این بار هم  به اندازه پیراهن آستین کوتاه یک تماشاگر زن خارجی دارای اهمیت بود. کاش.