روشهای آمیزش را بیاموزید تجارب بالینی متعدد نشان داده است که بسیاری از مشکلات و اختلافات زوجین که به طلاق عاطفی و گاه حتی به طلاق رسمی منجر می شود، ریشه در مشکلات جنسی و عدم رضایت هر دو زوج و یا یکی از آنها از این مساله دارد. مشکلات جنسی میان زوجین عمدتا به خاطر شناخت ناکافی از اصول روابط جنسی و یا ناآشنا بودن و عدم اطلاع از تکنیک ها و پوزیشن های مختلف نزدیکی است. مقاربت همانند هر علم دیگری مستلزم آموزش است. در مورد عمل مقاربت شیوه ها و روشهای مختلفی وجود دارد که در هر یک میزان تحریک و لذت برای یکی از طرفین رابطه بیشتر و یا کمتر بوده و بسته به انگیزش و میزان تحریک پذیری زن و مرد، تاثیر خاص و ویژه ای دارند. برای آشنایی با شیوه های مختلف نزدیکی و پرهیز از یکنواختی رابطه جنسی و رفع مشکلات زناشویی توصیه می کنیم این یادداشت و یاداشت های بعدی را مطالعه کنید. وضعیت قراردادی(رخ به رخ؛ زن در زیر) وضعیت قراردادی ، ساده ترین، راحت ترین و رضایت بخش ترین نوع آمیزش است که تقریبا به لحاظ تماس زن و مرد با هم نیز ، بهترین روش ممکن به حساب می آید؛ و اغلب افراد برای اولین بار معمولا از این روش بیشتر استفاده می کنند. در این نوع وضعیت، زن به پشت می خوابد (زن زیر مرد قرار می گیرد) ، زانوهای خود را تاحدی خم می کندو دو پای خود را به اندازه ای که احساس راحتی کند از هم باز و دور می سازد و مرد در بالا قرار می گیرد و پاهایش را در میان پاهای زن جای داده و عمل دخول را انجام می دهد. در این حالت مرد سعی می کند بر پاها، آرنج و ساعد خود تکیه کند تا تمامی سنگینی وزنش بر بدن زن تحمیل نشود؛ البته برای ارتباط جسمانی بیشتر و انتقال حس شهوت و تحریک لازم است که مرد هرچند لحظه یک بار، بدن خود را رها ساخته و با بدن زن تماس دهد؛ اما به طوری که باعث تنگی نفس و یا احساس فشار در زن نشود. اگر مرد بتواند دو دست خود را به صورت ستون در طرفین سینه زن روی زمین تکیه دهد تا سنگینی وزن بدنش را تحمل کند، بی بی تردید نتایج بهتری عاید زن و مرد می شود. برای دخول عمیق تر و تماس بیشتر آلت تناسلی با رحم، زن می تواند با خم کردن زانوها، پاهای خود را دور کمر مرد قلاب کند، در این حالت، مهبل کوتاه و قطور می شود و امکان پاره شدن پرده بکارت در اولین نزدیکی راحت تر میسر می شود. آمیزش از نوع وضعیت قراردادی قابل تغییر به بسیاری از وضعیت های ممکن دیگر است؛ با ایجاد تغییرات مختصری در پاهای زن، می توان این روش را به صدها روش دیگر تبدیل کرد مثلا، ممکن است زن زانوها را خم نکند، فقط پاها را از یکدیگر جدا نگه دارد، یا یک پا را خم کرده و دیگری را آزاد نگه دارند و یا در شانه مرد تکیه دهد، یا پاهای خود را دور کمر مرد قلاب کند و... تغییر از وضعیت قراردادی به وضعیت کمانی نیز وجود دارد، در این حالت، زن پاها را کاملا صاف کرده و اندکی با فاصله از هم نگه می دارد، با حذف بالش زیر سر و یا با قراردادن یک یا چند بالش و حتی مشت گره کرده خود به زیر کمر، سعی می کند حالت بدن خود را بصورت کمانی که تقعر آن به سمت پشت است، تنظیم کند. در این حالت مهبل کشیده و تنگ شده و برای دخول آلتهای بلند مردانه مناسب می شود. در تغییر دیگری از این وضعیت، می توان به حالتی اشاره کرد که پاهای زن بصورت قائمه بالا می روند (عمود بر بدن) و یا بر شانه های مرد تکیه داده می شوند ، این وضعیت، مشابه حالتی است که زن پاهایش را به دور کمر مرد قلاب می کند. اگر چه این وضعیت ها، موجب ایجاد محدودیت در حرکات زن می شود اما به دلیل تماس مستقیم و کامل صورت زن و مرد، زن آزادی عمل و امکان تحریک بیشتری پیدا کرده و به سهولت به انجام انواع تحریکات دهانی (بوسیدن، مکیدن و ...) می پردازد و حتی می تواند برای تحریک و لذت بیشتر، برای بوسیده شدن توسط همسر ابراز علاقه نماید و یا آن که با کمک گرفتن از حرکات بالا و پایین مرد و یا کشیدن نفس های عمیق، احساسات مرد را برانگیخته و تحریک نماید. آمیزش از نوع وضعیت قراردادی قابل تغییر به بسیاری از وضعیت های ممکن دیگر است؛ با ایجاد تغییرات مختصری در پاهای زن، می توان این روش را به صدها روش دیگر تبدیل کرد مثلا، ممکن است زن زانوها را خم نکند، فقط پاها را از یکدیگر جدا نگه دارد، یا یک پا را خم کرده و دیگری را آزاد نگه دارند و یا در شانه مرد تکیه دهد، یا پاهای خود را دور کمر مرد قلاب کند و... در این نوع آمیزش سهولت دخول، امکان تنظیم دقیق حرکات رفت و برگشتی مرد و تسریع و یا تعویق وقوع انزال و احتمال آبستنی، به راحتی قابل حصول است.اما به لحاظ امکان ناپذیری و یا دشواری در تحریک دستی کلیتوریس، این وضعیت چندان مناسب نیست؛ اما اگر مرد بتواند خود را طوری به جلو متمایل سازد که تماس آلت و مهبل بیشتر به جانب دیواره های بالایی مهبل باشد، در این صورت ممکن است بخاطر تماس و تکیه قسمتی از ساقه آلت بر کلیتوریس، با حرکات رفت و برگشتی (تلمبه زدن) موجب تحریک این بخش از بدن زن نیز شد. از این گذشته، در این وضعیت، استخوان شرمگاهی مرد، تپه ونوس( تپه شرمگاهی) زن را تحت فشار و کشش قرار می دهد، این کشش به تدریج به منطقه لب های بزرگ و کوچک فرج انتقال یافته و به طور غیر مستقیم موجب تحریک کلیتوریس می شود. عمیق بودن دخول و ایجاد احساس درد شدید در زن (بالاخص در زنانی که مهبل کوتاه، دهانه رحم و یا اندام آمیزشی کودکانه دارند)، تحمل سنگینی وزن مرد بر زن، ، وارد آمدن فشار بر جنین بالاخص در ماهای آخر بارداری از جمله دیگر معایب این روش به شمار می آیند. میزان لذت بخشی در حالت قراردادی ، 70 به 30 به نفع مرد است. وضعیت معکوس (رخ به رخ؛ مرد در زیر) در این حالت آمیزش، مرد به پشت می خوابد و زن در حالی که پاهایش را از هم باز کرده و در حالت گشادی نگه داشته است بر لگن مرد سوار می شود و نقش فعال را در طول مقاربت برعهده می گیرد. زن پس از فرو کردن آلت مرد در واژن روی مرد دراز می کشد و عمل رفت و آمد آلت در مهبل را انجام می دهدو در این وضعیت، زن می تواند در زاویای مختلف بر روی مرد قرار گیرد (نشسته، خوابیده، نیم خیز، و ...) مرد نیز بهتر است بالشی را در زیر لگن خود قرار داده تا به هنگام نزدیکی آرام بماند یا آن که راحتر بتواند با حرکت دادن لگن و پاهای خود با همسرش همکاری نماید. دراین نوع آمیزش، اتحاد حسی و عاطفی کامل بین زوجین برقرار است و انجام همه نوع عمل در حین دخول (ماساژ، لمس، بوسیدن، لیسیدن و...) بالاخص برای زن امکان پذیر است. در این حالت آمیزشی، کنترل انزال بهتر انجام شده و مرد آزادی عمل بیشتری برای تحریک همسر خویش دارد تا آنجایی که می تواند برای لذت بیشتر، سینه ها و قسمت بالای مهبل همسرش را به آرامی لمس و ماساژ دهد، ضمن آنکه سنگینی بدنش نیز بر روی زن فشار نمی آورد. از سوی دیگر، زن نیز راحت تر و با فرصت بیشتری می تواند به ارگاسم برسد (این روش در سردمزاجی بسیار موثر است)، کلیه عملیات جنسی در اختیار و کنترل زن است از تنظیم میزان دخول گرفته تا کنترل حرکات عقب و جلو آلت در واژن (هر زمان متمایل بود آلت را از واژن خارج کند) بر عهده زن است و غالبا به خاطر وجود زاویه مناسب، زن این احساس را دارد که آلت مرد به طور کامل در داخل واژنش جای گرفته است. این روش به خاطر غیر فعال بودن و تحرک کمتر مرد، در مردان مبتلا به انزال زود رس، رنجور و بیمار، معلول (فلج پاها )، بسیار چاق و در بانوانی که مهبل بلند دارند ولی آلت تناسلی همسرشان کوتاه است (با تنظیم میزان دخول از طرف زن )، بسیار مفید است. انجام این روش نیاز به مراقبت شدید دارد، مثلا اگر زن به خاطر هیجانات حاصل از سکس، حرکات رفت و برگشت را سریع و تند انجام دهد و یا آنکه تمام وزن خود را روی بدن مرد متمرکز کند، احتمال پارگی مویرگ های قسمت تحتانی آلت و مثانه بسیار زیاد است و مرد را در دراز مدت دچار مشکل می کند. این روش بیشتر مورد توجه مردان مغلوب، سست و اهل تمکین و در زنانی با خوی پرخاشگری و فرماندهی قابل مشاهده است، اگر چه زوج های متعادل نیز، برای القای حس علاقه و احترام به زن و یا ایجاد تنوع از این روش استفاده می کنند. میزان لذت جنسی در این وضعیت، بیشتر به نفع زن است. وضعیت ایستاده در این شیوه آمیزش، زن دستهای خود را به دور گردن و پاهایش را دور کمر و لگن مرد حلقه می کند، و یا آنکه زن پای خود را بلند کرده و نوک پنجه را روی لبه صندلی تکیه می دهد. مرد بایستی پیش از آغاز نزدیکی، با تحریک دستی کلیتوریس و دیگر نقاط حساس بدن زن و یا همواره با ابراز عشق و علاقه می تواند به اندازه کافی همسر خود را برانگیزاند و از نظر روانی او را تحریک نموده و به مرحله ای از آمادگی برساند. برای نزدیکی موفقیت آمیز، باید از شیوه هایی استفاده شود که در آنها تحریک کلیتوریس به بالاترین حد ممکن می رسد، مثلا اگر از "وضعیت قراردادی " استفاده می شود، لازم است مرد خود را کاملا به طرف سر و سینه زن متمایل کند. این وضعیت آمیزش که خود به چندین صورت فرعی نیز ممکن است تغییر داده شود ؛ چندان مورد تائید پزشکان نیست و به هیچ عنوان قابل توصیه نیست. انجام این روش با صرف انرژی بسیار همراه است و تنها جوانان پرتوان و قدرتمند می توانند از آن استفاده کنند. تخصصی؛بخش خانواده ایرانی تبیان مطالب مرتبط: همیشه پای یک اختلال جنسی در میان نیست! چگونه همسرم را ارضا کنم؟ مردی با چراغ خاموش رابطه جنسی فوری و راه حل های آن بدترین نوع رفتار در رابطه جنسی نیاز جنسی از افسانه تا واقعیت