دوست دارم معلم بمیرم نکوداشت اصغر دادبه برگزار شد. فرآوری: زهره سمیعی- بخش ادبیات تبیان مراسم نکوداشت علی‌اصغر دادبه، استاد فلسفه، عرفان و ادبیات فارسی و از چهره‏‏‌های برگزیده همایش چهره‎‎های ماندگار 18 اسفندبا حضور مسئولان و استادان این حوزه در دانشگاه یزد برگزار ‎‎شد. سخنان علی اصغر دادبه در این مراسم: همیشه از خداوند خواسته‏‏‌ام که توفیق معلمی را به من بدهد، جز معلمی کاری نخواستم بکنم، نه این که نتوانستم رشته‌‏‏های دیگر چون پزشکی را بخوانم، بلکه نخواسته‌‏‏ام و از خداوند می‏‏‌خواهم تا آخرین لحظه‏‏‌های عمرم توفیق دهد که معلمی کنم و در معلمی بمیرم. جهان امروز به اولین چیزی که نیاز دارد این پیام است که رستگاری جاوید در کم‌‏‏آزاری است و خاستگاه این فرهنگ در کشور، یزد است. اگر دکتر سیدمحمود طباطبائی اردکانی نبود، اگر آن شکوه و شکفتگی نبود، من‏‏‌ها، دکتر شمیساها به ظهور نمی‎‎رسیدیم، استادی که شکوهمندانه در کلاس در هنگام تدریس مقدمه توحیدیه بوستان درگذشت. ایران بود که پیام وحی را گرفت و مترقی‌‏‏تر شد، آن را هم گسترش داد و در نتیجه همچنان هم، انسانی و جهانی باقی است و باقی خواهد ماند. "جز آستان توأم در جهان پناهی نیست - سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست". باور کنید جز در پناه فرهنگ‏‏‌مان، میهن‏‏‌مان و اسلامی که در این ایران وجود دارد، پناه دیگری نیست. بارها گفته‏‏‌ام و دوباره می‏‏‌گویم، اسلام در خلأ نمی‎‎شود و آن اسلام معتدل فرهنگی و انسانی تنها در ایران وجود دارد. همیشه در زندگی وام‏‏دار سعدی و حافظ هستم و چه بهتر که الان نیز از آن‌ها کمک بگیرم، "هم تازه رویم هم خجل هم شادمان هم تنگ دل - کز عهده بیرون آمدن نتوانم این انعام را". جهان امروز به اولین چیزی که نیاز دارد این پیام است که رستگاری جاوید در کم‌‏‏آزاری است و خاستگاه این فرهنگ در کشور، یزد است. یزدی که من می‏‏‌شناسم، یزدی است که جز مهر و مهربانی و وفا در آن ندیده‏‏‌ام و اگر تغییر کرده، یقین دارم که مربوط به همشهری‌های من نیست. این چهره ماندگار ادبیات و عرفان افزود: آن شهری که من می‏‏‌شناسم، شهر خرد بود، مردمی که من می‎‎شناسم، مردمی بودند اهل وفا، اهل صفا و این فضیلت متعلق به آن محله‌‏‏ای است که در آن تربیت شدم. غزل‏‏‌خوانی شاعران کشوری و استانی، نی‏‏‌نامه‌خوانی و پخش کلیپ مستند دکتر دادبه از دیگر برنامه‏‏‌های پایانی این مراسم نکوداشت بود. منابع: ایسنا شبستان