جوانی زیبا ، با رنگ پریده

در تلاشهای مادی و معنوی، بارها با این سؤالها مواجه می شویم که اگر به دنبال علوم حقیقی باشیم، راهش چیست؟ وقتی دل ما گرد و غبار زیادی گرفته، با چه چیزهایی این غبارها می رود؟ هنگامی که وسوسه های شیطان ما را رها نمی کند، به چه پناه ببریم؟

عالم ربانی، مرحوم «آیت الله حق شناس» در مباحث ارزشمند اخلاقی خود، با استفاده از روایات معصومین علیهم السلام، «قرآن» را کلیدی برای بسیاری از این پرسشها می داند.

خانه تکانی دل، با قرآن

عالم ربانی، مرحوم «آیت الله حق شناس» می فرماید:

«بعضی‌ها چون نمی‌توانند متهجد باشند و بیداری بكشند، می‌فرماید ما از راه قرائت قرآن آنها را به سعادت آینده‌شان متوجه می‌كنیم...

اگر در كنار علم، اخلاق نباشد، همین وضعیتی می‌شود كه امروز مشاهده می‌كنید. علم هست؛ ولی اخلاق نیست... اما اینها كه علم نیستند، علم حقیقی آن چیزی است كه غایت خلقت بشر است.

علم به اینكه دل‌های شما بواسطه‌ی صحبت‌های متفرقه و غیر مرضی پروردگار در حجاب می‌رود، گرد و غبار می‌گیرد، چرك می‌شود، پرده می‌گیرد. و العیاذ بالله  بخاطر برخوردهای نامشروع، این عوارض پیدا می‌شود. آن‌وقت، علاج همه‌ی اینها قرائت قرآن است، قرائت قرآن با تفكر.» (1)

و می فرماید:

«خدا شاهد است که اگر درست قدم بردارید، همه‌ی آن علم‌هایی كه انتظارش را می‌كشید به شما خواهند داد. نترس، باباجان!» (2)

به قرآن پناه ببرید!

«فَإِذَا الْتَبَسَتْ‏ عَلَیْكُمُ‏ الْفِتَنُ‏ كَقِطَعِ‏ اللَّیْلِ‏ الْمُظْلِمِ فَعَلَیْكُمْ بِالْقُرْآنِ (3)؛ وقتی كه شب شما، افق شما تاریك شد، به قرآن پناه ببرید. آی جوانها! من دست به دامن شما هستم!  سحرها بلند شوید، تا اذان نگفته‌اند، قرآن بخوانید و ما را دعا كنید.آره جانم!

آیا چراغ‌های هدایت را نمی‌خواهی؟! آیا نمی‌خواهی ان‌شاء‌الله  به آن غایت سیر استكمالی‌ات برسی؟! همه‌ی اینها در قرآن است. دلیل معرفت در قرآن است. چراغ‌های هدایت در قرآن است.» (4)

جوانی زیبا، با صورت رنگ پریده

امام صادق علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت فرموده است که:

تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ یَأْتِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ صَاحِبَهُ فِی صُورَةِ «شَابٍّ جَمِیلٍ شَاحِبِ اللَّوْنِ» فَیَقُولُ لَهُ الْقُرْآنُ أَنَا الَّذِی كُنْتُ أَسْهَرْتُ لَیْلَكَ وَ أَظْمَأْتُ هَوَاجِرَكَ وَ أَجْفَفْتُ رِیقَكَ وَ أَسَلْتُ دَمْعَتَكَ أَئُولُ مَعَكَ حَیْثُمَا أُلْتَ وَ كُلُّ تَاجِرٍ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَتِهِ وَ أَنَا الْیَوْمَ لَكَ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَةِ كُلِّ تَاجِرٍ وَ سَیَأْتِیكَ كَرَامَةٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَأَبْشِرْ فَیُؤْتَى بِتَاجٍ فَیُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ وَ یُعْطَى الْأَمَانَ بِیَمِینِهِ وَ الْخُلْدَ فِی الْجِنَانِ بِیَسَارِهِ وَ یُكْسَى حُلَّتَیْنِ ثُمَّ یُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَ ارْقَهْ فَكُلَّمَا قَرَأَ آیَةً صَعِدَ دَرَجَةً وَ یُكْسَى أَبَوَاهُ حُلَّتَیْنِ إِنْ كَانَا مُؤْمِنَیْنِ ثُمَّ یُقَالُ لَهُمَا هَذَا لِمَا عَلَّمْتُمَاهُ الْقُرْآن‏. (5)

قرآن را بیاموزید، زیرا در روز قیامت، به صورت جوانى زیبا رنگ پریده، نزد خواننده خود آید و قرآن به او مى‏گوید:

 «منم كه شب تو را بى‏خواب كردم و روزهاى گرم ‏تو را به تشنگى كشیدم و آب دهانت را خشك كردم و اشكت را روان ساختم، هر جا بر وى با تو مى‏آیم و هر تاجرى در پس تجارت خود به انتظار سود است .

و امروز من به سود تو در پس تجارت هر تاجرى هستم و به زودى كرامت خداى عز و جل به تو مى‏رسد، پس مژده باد بر تو» و تاجى برایش آورند و بر سرش نهند و برگ امان به دستش دهند و بهشت جاوید او را مكان باشد و دو جامه بهشتى به او پوشند، سپس به او گفته شود:

«بخوان و بالا برو» و هر آیه‏اى را خواند، درجه‏اى بالا رود؛ و به پدر و مادر او هم اگر مؤمن باشند، دو جامه پوشانده می شود و به آنها گویند: این مزد این است كه قرآن به او آموختید. (6)

آیت الله حق شناس، نکاتی را در ذیل حدیث فوق، فرموده اند که برخی از آنها به اختصار بیان می شود:

«یعنی قرآن در روز قیامت به همان صورتی كه قاری قرآن سحرها قرآن می‌خوانده و از خوابش می‌گذشته است، با چشم خسته، با رنگ پریده، با همان صورت در کنار قاری قرآن حاضر می‌شود.

این است كه حضرت فرمود: «شِیعَتُنَا الشَّاحِبُونَ‏...» (7) یعنی بعضی‌ از شیعیان ما روزه می‌گیرند، بعضی‌هایشان شب زنده‌داری می‌كنند، و نوعاً چشم‌هایشان خسته است.

پس قرآن را یاد بگیرید كه در روز قیامت پیش صاحبش می‌آید و می‌گوید: هر جا  بروی، من هم می‌آیم. هر كسی به تجارت خود دل خوش كرده است؛ اما من (قرآن) یگانه تجارت تو هستم.

قرآن به صورت یك جوان زیباروی ظاهر می‌شود و خطاب می‌کند: صبر كن كه بزودی كرامت پروردگار نصیب تو خواهد شد.

یك تاجی می‌آورند و روی سر این قاری قرآن می‌گذارند. یعنی این شخص شاه اشخاصی است كه در عرصات، حضور به هم رسانیده‌اند.

باز بخوان و بالا برو!

به او گفته می‌شود: تو در امانی. هیچ غصه نخور. آتش جهنم حتی به ذهنت هم خطور نكند.

بهشت در سمت چپ توست، باباجان!

دو حله‌ و لباس بهشتی به او می‌پوشانند.

به اوگفته می‌شود: همان قرآن‌هایی كه می‌خواندی، باز بخوان و بالا برو!

پروردگار خودش لایتناهی است. جوایزش هم لایتناهی است.

به پدر و مادر این قاری قرآن می‌گویند: این جزای آن قرآن‌هایی‌ است که فرزند شما خوانده است.

باز كج سلیقگی كن و بگو: بچه‌ام اگر به مسجد برود، درسش می‌ماند!

ای بیچاره! وقتی این قسمت از روایت را گوش دادی، آن‌وقت می‌زنی توی سرت! «و یكسیٰ ابواه حُلتین» دو تا حُله و لباس بهشتی هم به پدر و مادر قاری قرآن می‌پوشانند. باز نگذار پسرت بیاید مسجد! » (8)

بستن راه وسوسه بر شیطان!!

آیت الله حق شناس می فرماید:

«جوانهای عزیز، خوب گوش بدهید! در ابتدای جوانیِ من، كسی نبود که این حدیث را برای من بخواند؛ ولی من به شما تذكر می‌دهم و یادآوری می‌کنم: قرآن راه وسوسه را بر شیطان می‌بندد.

این هم یك مشوق برای شما تا بدانید كه قرائت قرآن با خون و رگ و پی شما می‌آمیزد.

درباره‌ی شیطان گفته شده است كه «إِنّ الشَّیْطَانَ‏ لَیَجْرِی‏ مِنِ‏ ابْنِ آدَمَ مَجْرَى الدَّمِ»(9) یعنی شیطان از راه دوران دم وارد خون می‌شود و قلب را وسوسه می‌كند. اما این جوانی كه قرائت قرآن كرده است وكتاب باری تعالی با خونش ممزوج شده است، شیطان چگونه می‌تواند  او را وسوسه كند؟!» (10)

این کلام استاد حق شناس، یاد آور بیان زیبایی است که از حضرت صادق علیه السلام است و حسن ختام این نوشتار خواهد بود:

مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ وَ هُوَ شَابٌّ مُؤْمِنٌ اخْتَلَطَ الْقُرْآنُ بِلَحْمِهِ وَ دَمِهِ وَ جَعَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَ كَانَ الْقُرْآنُ حَجِیزاً عَنْهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ... (11)؛ هر كه در حال جوانى قرآن بخواند و با ایمان هم باشد، قرآن با گوشت و خونش بیامیزد؛ و خداى عز و جل، او را با فرشتگان پیغام برنده و نیكرفتارش رفیق و همراه كند، و قرآن براى او در روز قیامت پرده و مانعى [از آتش] باشد... (12)

پی نوشت ها:

(1)    پایگاه وارثون با اندکی تصرف در نقل

(2)    پایگاه وارثون

(3)    الكافی (ط - الإسلامیة)، ج‏2، ص599، كتاب فضل القرآن

(4)    پایگاه وارثون با اندکی تصرف در نقل

(5)    الكافی، ج‏2، ص603، باب فضل حامل القرآن

(6)    اصول كافى- ترجمه كمره‏اى، ج‏6، ص399، باب: در فضیلت كسى كه قرآن را به كار بسته است

(7)    الكافی (ط - دارالحدیث)، ج‏3، ص589، باب99 - المؤمن و علاماته و صفاته

(8)    پایگاه وارثون  با اندکی تصرف در نقل

(9)    بحار الأنوار (ط - بیروت)، ج‏60، ص329، باب3؛ مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏16، ص220

(10)پایگاه وارثون

(11)الكافی، ج‏2، ص604، باب فضل حامل القرآن

(12)اصول كافى- ترجمه مصطفوى، ج‏4، ص405

تهیه و فرآوری : حامد رهنما ، گروه حوزه علمیه تبیان