اطلاعات جدید از هواپیمای بدون سرنشین آمریكا
این هواپیمای بدون سرنشین ساخت شرکت هواپیماسازی "لاکهید مارتین" آمریکاست. از این هواپیما در عملیاتهای مربوط به ارتش آمریکا در افغانستان استفاده میشود.
بر اساس گزارشهای رسانهها، میان این هواپیمای جاسوسی و مدلهای پیشین آن از جمله هواپیمای "آرکیوسه" از زیرمجموعههای "دارکاستار" ـ RQ3 DarkStar ـ شباهتهایی وجود دارد.
این هواپیما از نوع هواپیماهای بدون دم است که از فناوری بال پرنده استفاده میکند. در قسمت بالای هر بال این هواپیما برآمدگیهایی وجود دارد که به احتمال زیاد محل نصب حسگرهای ارتباط ماهوارهای موسوم به ستکام ـ SATCOM ـ است.
تا کنون جزئیات بسیار کمی از مشخصات هواپیماهای بدون سرنشین نیروی هوایی آمریکا منتشر شده است؛ اما کارشناسان فاصله دو سر بال این نوع هواپیماها (از انتهای یک بال تا انتهای بال دیگر) را حدود بیست تا بیستوهفت متر برآورد کردهاند.
پیشتر در سال 2007 عکسی ناواضح از این هواپیمای خاکستریرنگ نزدیک پایگاه هوایی قندهار منتشر شد که مقامات نیروی هوایی آمریکا صحت آن را تأیید کردند. از آن زمان به بعد، این هواپیما به علت ماهیت مرموز و همچنین عکس ناواضح منتشر شده از آن، هیولای قندهار لقب گرفت.
بر اساس اعلام مقامات نیروی هوایی آمریکا، هواپیمای بدون سرنشین "آرکیویکصدوهفتاد" سنتینل قرار نیست جایگزین هواپیماهای بدون سرنشین امکیویك" پردتور ـ MQ 1 Predator ـ یا هواپیمای "امکیونه" ریپر ـ MQ 9 Reaper ـ شود که در حال حاضر در نیروی هوایی آمریکا از آنها استفاده میشود.
نیروی هوایی آمریکا از ماه دسامبر سال 2009هیچ بیانیه یا خبری را درباره "آرکیویکصدوهفتاد" سنتینل منتشر نکرده است.
بر اساس برآوردهای انجام شده، این هواپیما تنها یک موتور دارد و وزن آن در زمان برخاستن از باند، بیشتر از سههزاروهشتصدوپنجاه کیلوگرم برآورد شده است.
از تفاوتهای طراحی این هواپیما با سایر هواپیماهای بدون سرنشین دیگر، باید به نداشتن چندین ویژگی مشترک در اکثر هواپیماهای رادارگریز اشاره کرد؛ از جمله برآمدگی درهای محفظه محل استقرار چرخها و همینطور لبههای تیز حمله بالها. ساختار بال این هواپیما نیز خمیده است و اگزوز موتور توسط بالها پوشانده نمیشود.
همچنین بر اساس برآوردهای انجام شده، حداکثر ارتفاع پروازی این هواپیما حدود پنجاههزار پا (تقریبا پانزدههزارودویست متر) است.
موتور استفاده شده در این هواپیما نیز به احتمال زیاد از نوع موتور تی افسیوچهار ـ TF34 ـ ساخت شرکت جنرال الکتریک است.
برخی دیگر از کارشناسان نیز عقیده دارند در برآمدگیهای شکم و بالهای این هواپیما، فضایی تعبیه شده است که میتوان مواد منفجره را در آن جاسازی کرد و بدین ترتیب از هواپیمای مذکور در عملیات جنگی یا جنگهای الکترونیک نیز بهره برد.
مرکز کنترل هواپیماهای آر کیویکصدوهفتاد سنتینل در اسکادران "سی ام" جاسوسی نیروی هوایی آمریکا ـ مستقر در فرودگاه تونوپا در نوادای آمریکا ـ قرار دارد. این مرکز از اول سپتامبر سال 2005 آغاز به کار کرده است.
کارشناسان بر این باورند که اعزام این هواپیما به افغانستان در حالی که نیروهای طالبان هیچ نوع راداری در اختیار نداشتند، تنها یک معنا داشت: جاسوسی در پاکستان یا ایران.
بر اساس این گزارش، پروازهای آزمایشی هواپیمای مذکور در کره جنوبی چند ماه به طول انجامید. همچنین در این گزارش آمده است: هدف از طراحی هواپیمای مذکور، جایگزینی آن با هواپیماهای جاسوسی "لاکهید یو - دو Lockheed U-2" بود. کارشناسان عقیده دارند هدف از اعزام این هواپیما به کره جنوبی، جاسوسی از برنامه موشکهای بالستیک کره شمالی بوده است.
رسانهها در ماه اوت سال 2010 گزارش دادند این هواپیمای بدون سرنشین آمریکا به قابلیت تصویربرداری مجهز شده است.
از جمله عملیاتی که توسط این هواپیماها انجام شد، میتوان به پروازهای متعدد بر فراز پاکستان با هدف جاسوسی از عمارت محل اختفای بن لادن در "ابوتآباد" اشاره کرد. در شامگاه روزهای اول و دوم ماه می سال 2015 یعنی زمان کشته شدن بنلادن نیز پرواز این هواپیما دستکم یک بار در منطقه مشاهده شد.
این هواپیما تصاویر مربوط به حمله نیروهای آمریکایی را به خانه بنلادن به صورت زنده برای باراک اوباما رئیسجمهور آمریکا و مشاوران امنیتی وی مخابره میکرد.
از دیگر کاربردهای هواپیمای آرکیویکصدوهفتاد سنتینل، استراق سمع ارتباطات بیسیم ارتش پاکستان در منطقه ابوتآباد در زمان انجام عملیات مذکور بود.
روزنامه لسآنجلستایمز نیز در گزارش خود در بیستوهفتم ماه می به قابلیت این هواپیمای بدون سرنشین در فرار از رادار و سایر سامانههای جاسوسی اشاره کرده است.
منبع: واحدمركزیخبر
