پاداش تحمل بلا
نعمت بلا
یكى از شاگردان مرحوم شیخ رجبعلى خیاط مى گفت بعد از فوت مرحوم شیخ ایشان را در خواب دیدم از او سوال كردم ، در چه حالى ؟ گفت : فلانى ، من ضرر كردم ! با تعجب گفتم : تو ضرر كردى ، چرا؟ فرمود: زیرا خیلى از بلاها كه بر من نازل مى شد با توسل آنها را دفع مى كردم اى كاش حرفى نمى زدم چون الان مى بینم براى آنهایى كه در دنیا بلاها را تحمل مى كنند در اینجا چه پاداشى مى دهند.
برزخ جوان
جناب شیخ رجبعلى به هنگام دفن جوانى مى گوید: دیدم كه حضرت موسى بن جعفر (علیه السلام) آغوش خود را بر جوان گشود، پرسیدم ، این جوان آخرین حرفش چه بود؟ گفتند این شعر:
روح ناصرالدین شاه
شیخ مى فرمود: روح ناصرالدین شاه را روز جمعه اى آزاد كرده بودند و شب شنبه او را با هل به جایگاه خود مى بردند، او با گریه به ماءموران التماس مى كرد و مى گفت : (نگیرید). هنگامیكه مرا دید به من گفت : اگر مى دانستم جایم اینجاست در دنیا خیال خوشى هم نمى كردم .
فكر مكروه
آیت الله فهرى نقل مى كنند كه جناب شیخ به ایشان فرمودند: روزى براى انجام كارى روانه بازار شدم اندیشه مكروهى در مغزم گذشت ، ولى بلافاصله استغفار كردم . در ادامه راه شترهایى كه از بیرون هیزم مى آوردند، قطار وار از كنارم گذشتند، ناگاه یكى از شترها سنگى به سوى من انداخت كه اگر خود را كنار نكشیده بودم آسیب مى دیدم . به مسجد رفتم و این پرسش در ذهن من بود كه این رویداد از چه امرى سرچشمه مى گیرد و با اضطراب عرض كردم خدایا این چه بود؟ در عالم معنا به من گفتند: این نتیجه آن فكرت بود كه كردى . گفتم : گناهى كه انجام ندادم . گفتند كه : آن سنگ هم كه به تو نخورد.
مكروه جایز است !!!
جناب شیخ به مرحوم آیت الله زیارتى براى تشرف خدمت امام زمان (عج) دستور العمل داده بودند پس از انجام آن به شیخ مراجعه كرد و عرض كرد كه دستور العمل را انجام دادم ولى موفق نشدم ، شیخ توجهى كرد و فرمود: هنگامى كه در مسجد نماز مى خواندید سیدى به شما فرمود: انگشتر در دست چپ كراهت دارد و شما گفتید (( كل مكروه جایز )) آن فرد امام زمان بودند.
منبع :استانهای عارفانه
تهیه و فرآوری : حوزه علمیه تبیان، محمد حسین امین
