اتهام به اهل بیت به بهانه‌ی تقدیس موسیقی

اشاره: یکی از مشکلات وادی فرهنگ، نبود  نظارت صحیح بر محصولات و آثاری است که باید بینش فرهنگی و اجتماعی جامعه را ارتقا ببخشند و گره های کور این عرصه را باز کنند. تهیه و تولید آثار فرهنگی (در حوزه های مختلف) چیزی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت. چرا که فرهنگ ارتباط مستقیمی با روح و جان آدمی دارد.

تولید آثار نازل و سخیف در عرصه های مختلف فرهنگ، همچون: سینما، موسیقی، ادبیات و... هر از گاهی در جامعه ی ما رخ می دهد و متولیان فرهنگی، خواسته یا ناخواسته مرتکب کاری می شوند که نتیجه ی آن چیزی جز رضایت دشمنان ایران اسلامی نیست. تولیدات سینمایی گیشه پسند و نازل، موسیقی هایی زیرزمینی و بی محتوا و کتاب هایی در تضاد با تعالیم اسلام از این قبیل هستند که این روزها به راحتی تولید شده و در دسترس مردم قرار می گیرند.

عباس سلیمی از پیشکسوتان قرآن کشور و از خادمان برگزیده قرآن کریم طی نامه‌ای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از چاپ کتابی که به بهانه تقدیس موسیقی، پیامبران و اهل بیت(ع) را نیز از علاقه‌مندان و مروجین موسیقی قلمداد کرده به شدت انتقاد نموده است.به گزارش روزنامه جمهوری اسلامی در بخش‌هایی از این نامه خطاب به سیدمحمد حسینی آمده است:

در اخبار، از قول شما آورده می‌شود: "وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مورد برخی از دیدگاه‌های علما و روحانیون در مورد حرام بودن موسیقی گفت: ما این دیدگاه کلی را که با دیدگاه امام نیز سازگاری ندارد، قبول نداریم و با احترامی که به بزرگان و علما و روحانیون قائل هستیم باید اجازه فعالیت گروه‌های موسیقی در چارچوب قانون و موازین نظام را داشته باشیم."

این سخن شما جای تعجب دارد! زیرا هرگونه اظهار نظر مدیران ارشد مسئول نظام می‌تواند آثار و تبعات خاصی دربرداشته باشد و مورد سوءاستفاده قرار گیرد.

سلیمی در بخش دیگری از نامه خود نوشته است: کتابی تحت عنوان "برگ‌هایی از داستان موسیقی ایرانی" نوشته شخصی به نام حسن رضا رفیعی با موضوع موسیقی ایرانی، عربی و موسیقی قرآنی! که علی‌القاعده از وزارتخانه تحت مسئولیت شما مجوز چاپ گرفته و احتمالا برخوردار از یارانه! برخاسته از بودجه عمومی کشور نیز بوده، ... قدم را فراتر از این مسائل گذاشته و پیامبران بزرگ الهی را نیز به صحنه موسیقی آورده است!

در سرتاسر مطالب کتاب مزبور مطالب بی‌اساس و تعجب‌برانگیزی به بهانه تقدیس موسیقی آورده شده که ضمن ارسال تصویر اوراقی از آن کتاب، برخی از آن عبارات را برای آگاهی شما ذکر می‌کنم:

1 ـ روایت شده که رسول اکرم در هنگام سپیده دم، قرآن را به آهنگ "زنگوله" یا "نهاوند" می‌خوانده! و چون بامداد نزدیک می‌شد "رهاوی" و در بامداد "حسینی" مناسبت‌تر است.

2 ـ نزد حکما و فیلسوفان، این موسیقی را فایده عظیم است و بسیار حال‌ها این به کار داشته‌اند چنانکه در محراب‌ها و استجابت دعا! چنانکه داود(ع) در محراب، بربط زدی و...!

3 ـ سکینه دختر امام حسین(ع) شاعره و موسیقی‌دانی بود که شاید بتوان او را از حامیان بزرگ موسیقی ایرانی در حجاز معرفی کرد،... مجلسی باشکوه با حضور برجسته‌ترین موسیقی‌دانان شاعر و موسیقی دوستان در خانه سکینه برپا شد، این جشنواره بزرگ موسیقی به حدی پرجمعیت و پرشور بود که سقف یکی از تالارها فروریخت و حنین (موسیقی‌دان) زیر آوار جان سپرد، حزن و اندوه نهفته در بافت موسیقی ایرانی می‌توانسته تسلی‌بخش دل دغ‌دار سکینه از فجایع کربلا و کشته شدن شوهرش باشد!!

4 ـ دراین کتاب متوسلین به موسیقی را عاقل و ترک‌کنندگان آنرا جاهل و نادان معرفی کرده و از آن بالاتر صراحتا می‌گوید: هرکس سماع و غنا و رقص و دف و آواز و سرودخوانی را انکار کند و گوید حرام است، بر فعل نبی منکر شده و چنین اعتقادی موجب کفر و خروج از دین خواهد شد!

5 ـ در این نوشتار، ملامحسن فیض کاشانی، فقیهی معرفی شده که در باغ خود به وقت نماز شب، کنیزی برای او غنا می‌خواند و او در حالت رکوع بسیار می‌گریسته است! ...

با ابراز تأسف از عدم نظارت دقیق وزارتخانه شما بر چاپ کتابهائی مانند آنچه که گذشت و ابراز تأسف از صرف هزینه‌های عمومی در چاپ و انتشار این گونه آثار و تأکید بر اینکه مولف کتاب یادشده باید پاسخگوی نوشته‌های خود در مراجع قضائی باشد، انتظار می‌رود بیش از آنچه که دغدغه نشر موسیقی را دارید در صدد نظارت و جلوگیری از امور مغایر با شرح وظایف وزارتخانه متبوع خود باشید.