ساعت ۳ بامداد روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، با دقیقهها و ساعات قبلش یک تفاوت اساسی داشت: از این ساعت، رژیم جعلی اسرائیل با دلایل دروغین و با نقض قوانین بینالمللی، به ایران حمله کرد. حملهای که آغازگر آن ایران نبود. در طی این حمله که ۱۲ روز طول کشید، اسرائیل بیش از هزار نفر از مردم ایران را شهید کرد و آسیبهای متعددی به ساختمانها و مراکز دولتی و خصوصی وارد کرد.
در این مقاله قصد داریم به یکی از جنبههای این جنایت، یعنی تلاشهای اسرائیل برای نابودی صنعت هستهای ایران بپردازیم. پس همراه ما باشید.
اسرائیل کدام دانشمندان هستهای ایرانی را به شهادت رساند؟
اسرائیل سابقهای طولانی در ترور و به شهادت رساندن دانشمندان هستهای ایران دارد. اولین ترورهای دانشمندان هستهای ایرانی، در سال ۱۳۸۹ انجام شد. در نتیجهی این ترورها، دانشمندان نخبهای چون مسعود علیمحمدی، مجید شهریاری، داریوش رضایینژاد و مصطفی احمدیروشن به شهادت رسیدند.
اسرائیل مسئولیت مستقیم این ترورها را قبول نکرد، با اینحال مدارک متعددی نشان میداد که این ترورها توسط عوامل موساد انجام شده است. البته سلسله اقدامات تروریستی اسرائیل به همینجا ختم نشد. از اولین روز جنگ ۱۲روزه (۲۳ خرداد ۱۴۰۴)، اسرائیل علاوه بر اینکه تعدادی از مقامات نظامی و مردم عادی را به شهادت رساند، برای حذف دانشمندان هستهای و فعالان این عرصه نیز اقدام کرد.
اقدامی که در نتیجهی آن، بیش از ۱۰ تن از دانشمندان هستهای به شهادت رسیدند. در ادامه به اسامی تعدادی از این نخبههای علمی اشاره میکنیم:
- دکتر فریدون عباسی (دکتری انرژی هستهای، رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی)
- دکتر محمدمهدی طهرانچی (دکتری فیزیک نظری، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی و عضو هیئت علمی پژوهشکده لیزر و پلاسما دانشگاه شهید بهشتی)
- دکتر عبدالحمید مینوچهر (دکتری مهندسی هستهای، رئیس دانشکده مهندسی هستهای دانشگاه شهید بهشتی)
- دکتر احمدرضا ذوالفقاری (دکتری مهندسی انرژی هستهای، رئیس دانشکده علوم هستهای دانشگاه شهید بهشتی)
- دکتر سید امیرحسین فقهی (دکتری مهندسی هستهای، معاون سازمان انرژی اتمی ایران و رئیس پژوهشگاه علوم و فنون هستهای)
- دکتر اکبر مطلبیزاده (دکتری شیمی کاربردی، ریاست گروه علمی «شهید کریمی» در سازمان پژوهشهای نوین دفاعی)
- دکتر منصور عسگری (دکتری فیزیک هستهای، عضو هیت علمی دانشگاه امام حسین (علیهالسلام))
- دکتر سید اصغر هاشمیتبار (دکتری علوم دفاعی و راهبردی، استاد و پژوهشگر دانشگاه عالی دفاع ملی)
- دکتر سلیمان سلیمانی (دانشمند برجسته هستهای)
- دکتر علی باکویی کتریمی (دکتری فیزیک هستهای و ذرات بنیادی، عضو هیات علمی و مدیر گروه فیزیک اتمی و مولکولی دانشگاه تربیت مدرس)
- دکتر سعید برجی کازرونی (دکتری مکانیک، عضو هیات علمی دانشگاه مالک اشتر)
- دکتر سید مصطفی ساداتی (دکتری فیزیک هستهای، عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی)
- دکتر محمدرضا صدیقی صابر (دانشمند برجسته هستهای)
حملهی اسرائیل به مراکز هستهای ایران
اسرائیل علاوه بر به شهادت رساندن دانشمندان هستهای ایران، نظامیان و مردم عادی، مراکز پژوهشی را هم مورد هدف قرار داد. با توجه به اینکه یکی از اهداف اعلامی اسرائیل از حمله به ایران، ریشهکن کردن برنامهی هستهای کشورمان است، این رژیم، در طی جنگ ۱۲روزه و مخصوصا در روز اول جنگ (۲۳ خرداد)، تاسیسات هستهای ایران در نطنز (مجتمع شهید احمدی روشن)، اصفهان، فردو و اراک (آب سنگین اراک) را هدف حملات هوایی خود قرار داد.
سازمان انرژی اتمی ایران درباره این حملات بیانیهای صادر کرده بود. طبق این بیانیه، در حمله به مجتمع غنیسازی شهید احمدی روشن (نطنز) آسیبهایی به بخشهای مختلف این مجتمع وارد شده بود. بررسیها درخصوص میزان آسیبهای وارده در حال انجام و گزارشی مبنی بر خسارات جانی به نیروهای مستقر در سایت مذکور دریافت نشده بود.
یکی از دلایلی که این حملات میزان موفقیت کمی داشتند، به این خاطر بود که تجهیزات هستهای ایران در زیرزمین قرار دارد. بنابراین اسرائیل به دنبال روشی موثرتر برای آسیب زدن به این تجهیزات میگشت. در نتیجه، طرح حملهای مشترک با آمریکا شکل گرفت که حدود ۱۲ روز بعد اجرا شد.
حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به سایتهای هستهای ایران
حدود یک ماه پیش از شروع جنگ ۱۲روزه، جامعه اطلاعاتی ایالات متحده ارزیابی کرده بود که ایران «در حال ساخت سلاح هستهای نیست». موضوعی که توسط سایر منابع نیز تایید شده بود. همچنین، در ابتدای جنگ ۱۲روزه آمریکا اعلام کرده بود که اسرائیل به تنهایی به ایران حمله کرده است.
با اینحال، چند روز بعد، ماجرا تغییر کرد و آمریکا نیز مستقیم به مراکز هستهای ایران حمله کرد. به نظر میرسد که محدود بودن خسارات وارده به بخشهای زیرزمینی و شکست نسبی اسرائیل، یکی از عوامل زمینهساز ورود مستقیم آمریکا به عملیات بود. در تاریخ ۱ تیر ۱۴۰۴، آمریکا با مشارکت اسرائیل، مراکز هستهای ایران را مورد هدف قرار داد.
در این حمله، شش بمبافکن B۲، دوازده بمب سنگرشکن را به سوی تأسیسات هستهای فردو رها کردند و بمبافکن هفتم نیز دو بمب مشابه را علیه تأسیسات نطنز به کار برد. همزمان، یک زیردریایی آمریکایی نیز ۳۰ فروند موشک کروز تاماهاک را به سمت اهدافی در نطنز و اصفهان شلیک کرد. حملاتی که کاملا بر خلاف اصول بینالمللی بود.
در طی این حملات، آسیبهای جدی به تجهیزات سطح زمین موجود وارد شد. با اینحال، به خاطر تدابیر اندیشیدهشده توسط مقامات ایرانی و تخلیهی این مراکز، آلودگیهای هستهای یا تلفات جانی گزارش نشده است. همچنین میزان دقیق خسارات هنوز اعلام نشده است. دربارهی سرنوشت تجهیزات زیرزمینی و اورانیوم غنیشده نیز سوالات زیادی وجود دارد.
ترامپ در روزهای اول پس از این حملات، ادعاهای زیادی دربارهی نابود کردن صنعت هستهای و ذخیرهی اورانیوم ایران مطرح میکرد.
او در همان روز در شبکه اجتماعیاش نوشت: «ما یک حمله بسیار موفقیتآمیز به سه تاسیسات هستهای ایران، شامل فردو، نطنز و اصفهان انجام دادیم.» همچنین گفت: «تأسیسات کلیدی غنیسازی هستهای ایران به طور کامل و تماماً نابود شدهاند.»
او در ماههای بعد نیز بارها درباره نتایج عملیات اظهار نظر کرد و در اظهارات خود از تعابیر متفاوتی استفاده نمود. نمونهای از حرفهای ضد و نقیض ترامپ دربارهی صنعت هستهای ایران:
- «این حمله تمام ظرفیت هستهای بالقوه آنها را از بین برد.» (۱۶ جولای)
- «نابود شده است.» (۳۱ جولای)
- «ما ... قابلیت هستهای آینده ایران را نابود کردیم.» (۱۸ آگوست)
- «من همچنین با نابودی کامل اورانیوم غنیشده آنها، امیدهای هستهای ایران را نابود کردم.» (۲۰ سپتامبر)
- «خب، آنها برنامه هستهای ندارند. نابود شد.» (۱۳ اکتبر)
- «ما توانایی هستهای آنها را نابود کردیم.» (۱۱ دسامبر)
در واقع برطبق گزارش CNN، ترامپ ادعا کرده بود که «ظرفیت»، «قابلیت»، «قابلیت آینده»، «قابلیت بالقوه»، «امیدها»، «تهدید» و «قابلیت غنیسازی» هستهای ایران را از بین برده است. با اینحال در کمتر از یک سال بعد، ترامپ با دلایلی مثل «رفع تهدیدات هستهای ایران» جنگ رمضان را شروع کرد.
با توجه به این موضوع، یک سوال اساسی برای رسانههای خارجی طرح شده است: «سرنوشت ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم ایران پس از این حملات چه شد؟» سوالی که هنوز هم هیچکس پاسخ آن را نمیداند.
و در پایان
رهبر شهید ایران، بارها در مناسبتهای مختلف به این موضوع اشاره کرده بودند که ایران قصدی برای ساخت و توسعهی سلاحهای هستهای ندارد. «صلحآمیز بودن صنعت هستهای ایران» یکی از موضوعات رایج سخنرانیهای ایشان بود. با اینحال ایشان به این موضوع هم اشاره کرده بودند که آمریکا نیز به خوبی از اهداف صلحآمیز هستهای ایران آگاه است و اشاره به این موضوع تنها یک بهانه برای تعطیل کردن صنعت هستهای ایران و برآورده ساختن اهداف شوم دیگرش است.
برای درک بهتر این موضوع، بخشی از سخنرانی ایشان در تاریخ ۹ شهریور ۱۳۹۱ را برای شما قرار دادهایم:
«طنز تلخ روزگار ما آن است که دولت آمریکا که دارندهی بیشترین و مرگبارترین سلاحهای هستهای و دیگر سلاحهای کشتار جمعی و تنها مرتکبِ بهکارگیری آن است، امروز میخواهد پرچم مخالفت با اشاعهی هستهای را به دوش بگیرد!
آنها و شرکای غربیشان رژیم صهیونیستی را به سلاحهای هستهای مجهز کرده و برای این منطقهی حساس، تهدیدی بزرگ فراهم کردهاند؛ اما همین مجموعهی فریبگر، استفادهی صلحآمیز از انرژی هستهای را برای کشورهای مستقل برنمیتابند و حتّی با تولید سوخت هستهای برای رادیوداروها و دیگر مصارف صلحآمیز انسانی، با هرچه در توان دارند، ستیزهگری میکنند.
بهانهی دروغین آنان، بیم از تولید سلاح هستهای است. در مورد جمهوری اسلامی ایران، آنان خود میدانند که دروغ میگویند؛ اما سیاستورزی، آنگاه که کمترین اثری از معنویت در آن نباشد، دروغ را هم مجاز میشمرد. آیا آن که در قرن بیستویکم زبان به تهدید اتمی میگشاید و شرم نمیکند، از دروغگوئی پرهیز و شرم خواهد کرد!؟ »
پیام شما به ما