در منطقِ قرآن، عزّتِ واقعی و کامل، متعلّق به خداوند و متعلّق به هرکسی است که در جبهۀ خدایی قرار می‌گیرد.  
در سورۀ نساء، درباره کسانی که خود را متّصل به مراکزِ قدرت‌های شیطانی می‌کنند، برای اینکه حیثیّتی به‌دست بیاورند، قدرتی به‌دست بیاورند، می‌فرماید: «أَیَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِیعًا» آیا دنبالِ عزّت‌اند این کسانی که به رقبای خدا، به دشمنانِ خدا، به قدرت‌های مادّی پناه می‌برند؟ عزّت در نزدِ خداست.  
عزّت وقتی‌که شاملِ حالِ یک انسان، یک فرد یا یک جامعه‌ای شد، مثلِ یک حصار عمل می‌کند، مثلِ یک بارویِ مستحکم عمل می‌کند؛ نفوذ در او، محاصره او، نابود کردنِ او برای دشمنان دشوار می‌شود.  
بیانات رهبر معظم انقلاب
در مراسم بیست‌و سومین سالگرد رحلت امام خمینی (رحمه‌الله)  
۱۴/۰۳/۱۳۹۱