فوتبال مچ سیاست را می خواباند!

1) معمولاً نگاه به نوع تعامل فوتبال و سیاست در طول تاریخ، به گونه ای بوده است که انگار همیشه و همه جا، این سیاسیون هستند که برای دنیای توپ گرد نسخه می پیچند و تکلیفش را تعیین می کنند. در واقع از آنجا که نخبه های سیاست، صاحبان قدرت و نفوذ اجتماعی هستند، هیچ چیز عجیبی نبوده است که آدم های این حوزه، از موضع بالا به فوتبال نگاه کنند و به خودشان حق دخل و تصرف در معادلات این پدیده جذاب را بدهند. در همین راستا، همیشه نمونه های بی شماری از دخالت یک طرفه سیاستمداران در فوتبال وجود داشته است و لابد نیازی نیست برای به یاد آوردن برخی از آنها، چندان به ذهن تان فشار بیاورید! از روز تولد فوتبال تا همین حالا، بسیاری از اندیشمندان بر این باور بوده اند که این رشته پرهوادار ورزشی، مستعمره سیاست پیشگان است؟ ادعایی که حتی در کشور ما نیز ریشه دوانده و کار را به جایی رسانده که یکی مثل مجید جلالی مدعی می شود تاسیس پرسپولیس و استقلال در ایران، کار استعمار انگلیس بوده است! با همه این اوصاف اما، تطور و تحول فوتبال در 50 سال گذشته، این رشته ورزشی را به حوزه ای بسیار قدرتمند و اثرگذار تبدیل کرده است؛ پدیده شگفت انگیزی که حالا، رفته رفته می رود تا تاثیر غیرقابل توصیفش را روی خود سیاست و نهادهای قدرت نیز بگذارد!

2) از سرزمین ماتادورها خبر می رسد خوان لاپورتا- مدیرعامل موفق باشگاه بارسلونا- اسبش را برای حضوری قدرتمند در سیاست زین کرده و سودای کسب کرسی های رفیع قدرت را در سر می پروراند. رییس جوان بلوگرانا، البته هنوز به طور واضح اعلام نکرده قصد تصدی چه سمتی را دارد، اما اطرافیان او خبر از حضور وی در معادلات قدرت، یا به عنوان شهردار بارسلون و یا حتی به عنوان نخست وزیر اسپانیا می دهند. بله؛ مدیرعامل یک باشگاه ورزشی، حالا خیز بلندی برای نشستن روی صندلی اول کاخ نخست وزیری اسپانیا برداشته و بی تردید آنچه لاپورتا را از یک وکیل جوان به یک نامزد انتخاباتی برجسته در یکی از مهمترین کشورهای جهان تبدیل کرده، جادوی خارق العاده فوتبال است! اگرچه هواداران بارسلونا از هم اکنون به خاطر خداحافظی قریب الوقوع رییس موفق شان- مردی که همه رکوردها را به نفع لاماسیا تکان داد- غمگین هستند، اما مردم اسپانیا می توانند امیدوار باشند که در صورت تکرار تنها بخشی از کامیابی های خیره کننده ورزشی لاپورتا در سیاست، کشورشان با پیشرفت های چشمگیر در عرصه های گوناگون رو به رو شود.

3) اتفاقاتی که امروز در اسپانیا در حال رخ دادن است، به عبارتی طنز جالب تاریخ نیز به شمار می رود. شاید در روزهای اوج بگیر و ببندد ژنرال فرانسیسکو فرانکو در آندلس، در ایام دردناکی که دامنه خودخواهی های آقای دیکتاتور به فوتبال نیز کشیده می شد و در دوران تیرباران ستاره های بخت برگشته بارسلونا توسط دژخیمان میلیاریستی پادشاه فقید، هیچکس گمان نمی برد تنها 34 سال پس از وفات ژنرال، یک کاتالان زاده متعصب و دو آتشه در یک قدمی فتح کاخ نخست وزیری اسپانیا قرار بگیرد! این اما، جادوی منحصر به فرد فوتبال است؛ سحر عجیبی که رییس یک باشگاه ورزشی را به جایگاهی می رساند که می تواند برای بزرگترین قدرت اجرایی کشور خیز بردارد و البته اعلام تلویحی کاندیداتوری اش کسی را شگفت زده نکند. اگرچه ضریب بالا و روزافزون نفوذ فوتبال در عرصه های کلان اجتماعی، همین حالا هم آنقدر چشمگیر بوده است که در تماما ین سال ها، خوزه زاپاته رو- نخست وزیر فعلی اسپانیا- را به حمایت از بارسا واداشته بود، اما بی گمان به قدرت رسیدن شخص لاپورتا در این کشور اروپایی، می تواند فصل جدیدی برای پدیده ای به نام «فوتبال» محسوب شود.

4) واقعیت این است که فوتبال، روز به روز قدرت عجیب تری در دنیای امروز پیدا می کند. همین حالا گردش پول خارق العاده ای که «صنعت لالیگا» در اسپانیا دارد، به عنوان ضربه گیر بحران جهانی اقتصاد عمل می کند. وقتی 90 هزار نفر برای تماشای مراسم معارفه چند دقیقه ای رونالدو در برنابئو نفری 90 یورو پول می پردازند، معلوم است که اسپانیا کمتر از سایر کشورها باید درگیر بحران پول باشد. در عرصه سیاست نیز، اتفاقاتی که برای خوان لاپورتا در حال رخ دادن است، به وضوح نشان می دهد فوتبال در حال رسیدن به چه جایگاه دست نیافتنی و رشک برانگیزی است. در این میانه اما، آنچه بیش از هر چیز دیگری مایه حسرت و تاسف ما به شمار می رود، دغدغه های پست و مبتذل فوتبال ناکارآمد دولتی در ایران است؛ فوتبالی که نه تنها ریالی به نفع جامعه درآمد زایی نمی کند و قدمی در راه مصالح عمومی برنمی دارد، بلکه کرور کرور پول ملت را توی جیب دلال ها و واسطه ها سرازیر می کند و مهمترین مساله اش، رقم تماشاگرانی است که به آشتیانی فحش می دادند، یا تمامی انباشته بازیکنی است که برای خالی شدن، رسیدن تا توالت ورزشگاه را تاب نیاورد ... !

تنظیم برای تبیان: رضا سیگاری    منبع: گل