پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل از سوی ایران در تابستان ۱۳۶۷ و برقراری آتش‌بس در ۲۹ مرداد همان سال، هیأت‌های ایران به سرپرستی علی‌اکبر ولایتی، وزیر امور خارجه وقت، و عراق به سرپرستی طارق عزیز، با میانجیگری خاویر پرز دکوئیار، دبیرکل وقت سازمان ملل متحد، از اوایل شهریور ۱۳۶۷ مذاکرات مستقیم خود را در ژنو آغاز کردند. این گفت‌وگوها در هفته‌ها و ماه‌های بعد در ژنو و سپس نیویورک ادامه یافت.منبع: ایرنا