تعداد مطالب : 170
تعداد نظرات : 146
زمان آخرین مطلب : 2818روز قبل

بی دل

 

آری ، تو آن كه می طلبد ، آنی .

امّا

افسوس !

دیری است كآن كبوترِ خون آلود ،

جویای برج گمشده ی جادو ،

پرواز كرده است . . .

 

"   م . امید   "

پنج شنبه 4/11/1386 - 14:23

اگر عشق نیست

هیچ آدمیزاده ای را تابِ سفری این چنین نیست

با این همه ای قلبِ دربه در

از یاد مَبر

            كه ما ،

                    من و تو ،

عشق را رعایت كرده ایم

كه ما ،

           من و تو ،

         انسان را رعایت كرده ایم

خود اگر شاهكار خدا بود . . . یا نبود

 

"   احمد شاملو   "

چهارشنبه 3/11/1386 - 12:59

 

زرد است كه لبریز حقایق شده است

                         تلخ است كه با درد موافق شده است

عاشق نشدی وگرنه می فهمیدی
                       
                       پاییز بهاری است كه عاشق شده است

دوشنبه 1/11/1386 - 11:11

مرا از یاد برد آخر ،

                       ولی من ،

        به جز او ،

                  عالمی را بردم از یاد !!!

يکشنبه 30/10/1386 - 12:41

      « كسی این جاست ؟

هلا ! من با شمایم ، های ! ... می پرسم كسی این جاست ؟

كسی این جا پیام آورد ؟

نگاهی ، یا كه لبخندی ؟

فشارِ گرم دستِ دوست مانندی ؟ »

و می بیند صدایی نیست ، نور آشنایی نیست ، حتی از نگاهِ مرده ای

                                                                            ‍[  هم ردِّ پایی نیست .

 

"   م . امید   "

سه شنبه 25/10/1386 - 23:14

"  چون سبوی تشنه    "

 

از تهی سرشار ،

جویبار لحظه ها جاریست .

چون سبوی تشنه كاندر خواب بیند آب ، وندر آب بیند سنگ ،

دوستان و دشمنان را می شناسم من .

زندگی را دوست می دارم ؛

مرگ را دشمن .

وای ، اما با كه باید گفت این ؟ من دوستی دارم

كه بدشمن خواهم از او التجا بردن .

جویبار لحظه ها جاری .

 

"   م . امید   "

سه شنبه 25/10/1386 - 21:58

"  دریچه ها   "

 

ما چون دو دریچه رو به روی هم ،

آگاه زِ هر بگو مگوی هم .

هر روز سلام و پرسش و خنده ،

هر روز قرار روز آینده .

عمر آینۀ بهشت ، امّا ... آه

بیش از شب و روزِ تیر و دی كوتاه

اكنون دل من شكسته و خسته ست ،

زیرا یكی از دریچه ها بسته ست .

نه مهر فسون ، نه ماه جادو كرد ،

نفرین به سفر ، كه هرچه كرد او كرد .

 

"   م . امید   "

سه شنبه 25/10/1386 - 21:58

قاصدك ! هان ، چه خبر آوردی ؟

از كجا ، وز كه خبر آوردی ؟

خوش خبر باشی ، امّا ، امّا

گردِ بام و درِ من

بی ثمر می گردی .

انتظارِ خبری نیست مرا

نه زیاری نه ز دیّارو دیاری باری ،

برو آن جا كه بود چشمی و گوشی با كس ،

برو آن جا كه ترا منتظرند .

قاصدك !

در دلِ من همه كورند و كرند .

 

"   م . امید   "

سه شنبه 25/10/1386 - 21:58

هرچه خواهی كن ، تو خود دانی

گر عبث ، یا هر چه باشد چند وچون ،

                          ‍[ این است و جز این نیست .

مرگ می گوید : هوم ! چه بیهوده !

زندگی می گوید : امّا باید زیست ،

                                      [ باید زیست ،

                                              [ باید زیست ! ...

 

"   م . امید   "

سه شنبه 25/10/1386 - 21:57

آه !

بس كنم دیگر ،

خالیِ هر لحظه را سرشار باید كرد از هستی ،

زنده باید زیست در آنات میرنده ،

با خلوصِ ناب تر مستی .

چیست جز این ؟

              ‍[ نیست جز این راه .

 

زنده دارد زنده دل دم را .

هركجا ، هرگاه

اوج بخشد كیفیت كم را .

گفت و گو بس ، ماجرا كوتاه ،

ما اگر مستیم .

بی گمان هستیم

 

"   م . امید   "

سه شنبه 25/10/1386 - 21:56