وقتی گره ، کور می شود
زن:مـن دیگر یك لحظه هـم حاضر نیستـم با ایـن مرد زندگى كنـم.
مـرد:دیگـر جـانـم به لبـم رسیـده است. او زن زنـدگـــى نیست.
هر زن و مردى, به هنگام ازدواج بالاتریـن انگیزه شان برخـوردارى از آسایـش, امنیت و دستیابى به خـوشبختى است. چرا برخى از زن و شـوهرها به جاى آنكه لحظات زنـدگـى شان صـرف چشیـدن طعم سعادت شـود, به مرحله ناسازگاری مى رسند؟
زندگـى مشترك به دلیل بافت خانـوادگـى, سـرشار از ایثار و گذشت زن و مرد نسبت به همـدیگـر است.
همسـران نبایـد نسبت به اشتباهات یكـدیگر یا عملكردى كه مـورد تـأییـدشـان نیست, واكنـش فـورى نشـان مـى دهند.
عده اى از همسـران گلایه هایشان از یكـدیگـر را مطـرح و به دنبال رفع آن مـى رونـد. عده اى دیگر, مدتـى طـولانـى صبر و مـدارا پیشه مى كنند و ایـن باعث مى شود تا طرف مقابل متوجه ی اشكالات رفتارى یا گفتـارى خـود نشـده و نسبت به رفع آنها اقـدام نمـى كنـــــد.
روى هـم انباشته شدن رنجشها, زندگـى مشترك را با بحران روبه رو خواهد كرد.
همسـران اگـر تعمق كننـد, همسـران اگـر در رفتـار و اعمالشان تأمل بكنند, به ایـن نتیجه خـواهند رسید كه لجاجت هیچ خاصیتـى جز پیچیـده تـر كـردن مشكلات و كـور كـردن گـره هـا ندارد.
همسـران بایـد بـداننـد گاهى یك عذرخـواهـى صمیمانه و تلاش جهت جبران گذشته ها مـى تـواند صفاى از دست رفته را به زنـدگـى مشترك برگرداند.
مطلب بالا که قسمتی از یک مبحث طولانی است ، هرچند کوتاه ، به معضلی اشاره دارد که اگر همسران عزیز از اهمیت آن با خبر شوند ، اکثر مشکلاتشان حل می شود و آن چیزی نیست جز ، لجاجت . آنچه آتش بر آتش می افزاید و شعله ی دامن گیرش ، بر هم میزند هرآنچه بوی آرامش می دهد . بر هم می زند آسایش روزها و ساعت هایی که می توانست صرف کارهایی بس مفیدتر از لج بازی های بچگانه شود .
بخش خانواده و زندگی - تبیان
مقالات مرتبط :
نه سیخ بسوزد،نه کباب
قهر و آشتى های دوست داشتنی
زوجهاى ناموفق بخوانند!