راهنما

راه و رسم کفتر بازی!

کاربران گرامی سلام .شاید تعجب کنبد و بپرسید دیگر با شروع فصل درس و تحصیل ووجود این همه سرگرمی های جدید دیجیتالی چه کسی دیکر حوصله کبوتر بازی دارد!حالا شما می خواهید درباره این کار ناپسند و مذموم بنویسید و آدابش را آموزش دهید! حقیقتا این از مصادیق اشاعه ........است.

اما اگر عجله نکنید شما را مهمان خوان گسترده امام صادق (علیه السلام )و پدر بزرگوارشان امام محمد باقر(علیه السلام) می کنیم:

مفضل بن عمرو نماینده امام صادق(علیه‎السلام) در شهر كوفه بود. او از طرف امام موظف بود به مشكلات دینی، مالی و اجتماعی مردم كوفه رسیدگی كند و در این رابطه با جوانان شهر ارتباط صمیمانه و مستحكمی برقرار كرده بود، برای همین عده‏ای این دوستی را نتواستند تحمل كنند، ناچار به شایعه و افتراء روی آوردند و مفضل و یارانش را به شرابخواری، ترك نماز، كبوتربازی و حتی به سرقت و راهزنی متهم كردند.

این گروه، شایع كردند كه مفضل افراد بی مبالات و لاابالی را پیرامونش گرد آورده است. وقتی این شایعات به اوج رسید، گروهی از مومنان و مقدسان كوفه به محضر امام صادق(‏علیه‎السلام) چنین نوشتند: «مفضل با افراد رذل و شرابخوار و كبوترباز همنشین است، شایسته است دستور دهید این افراد را از خود دور سازد.»

امام صادق(علیه‎السلام) بدون این كه با آنان در این باره سخن بگوید، نامه‏ای برای مفضل نوشته، مُهر كرد و به آنان سپرد تا به مفضل برسانند. حضرت تصریح كرد كه نامه را خودشان شخصا به مفضل تحویل دهند.

آنان به كوفه برگشتند و دسته جمعی به خانه مفضل رفتند و نامه امام صادق (علیه‎السلام) را به دست مفضل دادند. وی نامه را گشود و متن آن را قرائت كرد. امام‏ به مفضل دستور داده بود كه: چیزهایی بخرد و به محضر امام ارسال كند. در این نامه اصلا اشاره‏ای به شایعات نشده بود.

مفضل نامه را خواند و آن را به دست همه حاضران داد تا بخوانند. سپس از آنان پرسید: اكنون چه باید كرد؟ گفتند: این اشیاء خیلی هزینه دارد. باید بنشینیم، تبادل نظر كنیم و از شیعیان یاری جوییم. در واقع هدفشان این بود كه فعلا خانه مفضل را ترك كنند. مفضل گفت: تقاضا می‏كنم برای صرف غذا در اینجا بمانید. آنان به انتظار غذا نشستند.

مفضل افرادی را به سراغ همان جوانانی كه از آنها بدگویی شده و به كارهای ناروا متهم شده بودند فرستاد و آنان را احضار كرد. وقتی نزد مفضل آمدند، نامه حضرت صادق(‏علیه‎السلام) را برای آنان خواند. آنان، با شنیدن كلام امام صادق(‏علیه‎السلام) برای انجام فرمان حضرت از خانه خارج شدند و پس از مدت كوتاهی بازگشتند. هر كدام به اندازه وسع خویش روی هم نهاده و در مجموع دو هزار دینار و ده هزار درهم در برابر مفضل نهادند.

آنگاه مفضل به شكایت كنندگان كه هنوز از صرف غذا فارغ نشده بودند نگریست و گفت: شما می‏گویید این جوانان را از خودم برانم و گمان می‏كنید خدا به نماز و روزه شما نیازمند است؟! ¹

امامان(علیهم‌السلام) همواره بر محوری بودن اصل ولایت و امامت تأكید و تكیه داشته‏اند؛ چنانكه امام باقر(علیه‌السلام) فرمود: اسلام بر پنج پایه استوار است: نماز، زكات، روزه، حجّ و ولایت و هیچ یك از آن اركان به پای ركن ركین ولایت نمی‏رسد؛ «بُنی الإسلام علی خمس: علی الصلاة والزكاة والصوم والحجّ والولایة ولم یناد بشی‏ء كما نودی بالولایة»².

کاربران گرامی معنای این حدیث ترگ نماز و روزه و رعایت احکام دین نیست بلکه مراد از این سخن جاوید بیان رمز قبولی تمامی اعمال است.خداوند بزرگ امکان دارد از حق خویش که توسط ما ضایع شده باشد بگذرد اما  ترک ولایت یعنی  خروج از صراط مستقیم و ورود در آتش . در واقع بدون ولایت بهشت رفتن ممنوع است و جهنم رفتن واجب.

حال اگر در عملت لغزش و لرزشی داری رو بسوی خدای مهربان کن و با قلبی سلیم و آکنده از حب نبی و علی و آل علی (علیهم السلام)طلب عفو وهمت بر انجام واجبات بخواه .ما را نیز از دعای خیر فراموش نکن!

1- برگرفته از معجم رجال الحدیث، ج 19، ص 325

2- بحارالأنوار، ج 56، ص 923.