مریم
بسیارعالی چون من هم دچاراین وسواس شده ام. باتشکر
پاسخ تبیان :
يکشنبه 30/11/1390 - 20:51
ladan f
خیلی خوشحالم چون فکر میکردم فقط من این مشکلو دارم همیشه به دوستم که ابرو و موژه داره حسرت میخورم و خیلی پشیمونم
پاسخ تبیان :
يکشنبه 30/11/1390 - 0:27
ناشناس
سلام من همدرد هستم من از آبان ماه شروع کردم شکر خدا الان موفق شدم و ابروهام دراومدن منی که برداشتن ابرو برام شده بود یه آرزو هنوزم باورم نشده همه اینارو مدیون خدایی هستم که بخشنده و توبه پذیر ازخدا می خوام که به همه ما کمک کنه عزیزای دلم مطمئن باشین که خدا خیلی مهربونه و اگه ازش بخواین بهتر و بیشتر از هر دوسته دیگه اون کمکتون میکنه من به اون توکل کردم وگفتم حالا میخوام جهاد کنم و به جنگ شیطون برم و نذارم اختیارمو ازم بگیره دوستای عزیزم مطمئن باشین خود خدابیشتر ازخود ما مشتاقه که ما ترک کنیم مگه میشه کمکمون نکنه برای همتون دعا میکنم
پاسخ تبیان :
شنبه 22/11/1390 - 22:31
سحر تنها
سلام من24 سالمه و از 13 سالگی شروع به کندن موهام کردم تا اینکه کلاس اول دبیرستان بودم که راضی شدم برم پیش روانپزشک ولی کاش هیچ وقت نمیرفتم چون با اون داروهای خواب آوری که بهم تجویز میکرد نمیتونستم خوب درس بخونم سال دوم دانشگاه بودم که دکترم رو عوض کردم و این بزگترین اشتباهم بود چون داروهای این دکترم انقدر قوی بودن که از اون دوران چیزی یادم نمیاد چون زندگیم فقط تو خواب سپری شد.8 سال دارو مصرف کردم کنارش روانشناس هم میرفتم ولی هیچ کدوم هیچ نتیجه ای برام نداشت بخاطر همین تصمیم گرفتم داروها رو کنار بذارم تا درسم رو خوب بخونم از درسم کلی عقب مونده بودم از وقتی داروهامو قطع کردم تونستم واحدهام رو با بهترین نمرات پاس کنم و 1 هفته بعد قراره که امتحان ارشد بدم ولی این کندن مو همیشه با منه هر راهی که فکرش رو بکنید رو امتحان کردم موهامو از ته با تیغ میزنم ولی تا میخواد به اندازه یک بند انگشت دربیاد دوباره شروع میکنم خودم رو تنبیه کردم خودم رو تشویق کردم ولی بیشتر از 1 ماه دوام نمیارم بازم همه چی دوباره از اول شروع میشه حالا نه موی ابرو دارم و نه موی سر به همه خواستگارها م جواب رد میدم حتی حاضر نیستم دلیل نه هامو بهشون بگم از عروسی و مهمونی به هیچ عنوان خوشم نمیاد دیگه واقعا خسته شدم دوست دارم که ازدواج کنم!دوست دارم که هیچ کس بهم ترحم نکنه! دوست دارم که مثل همه باشم! ولی نمیتونم من با اینکه تو همه کارها اراده ام خیلی قویه و هر تصمیمی که بگیرم میتونم انجامش بدم ولی تو این موضوع نمیدونم چرا نمیتونم هزار بار تصمیم قاطع گرفتم ولی هیچ وقت موفق نشدم خواهش میکنم اگه کسی میتونه کمکم کنه و یه پیشنهادی بده تا از این وضعیت نجات پیدا کنم؟چیکار کنم؟
پاسخ تبیان :
چهارشنبه 19/11/1390 - 19:17
آيدا نوروزي
من تازه امروز با این سایت آشنا شدم فكر نمیكردم كه كسی هم مثل من پیدا بشه چون فكر میكردم فقط من اینجوری هستم ولی الان به همتون قول میدم كه این كارو نكنم چون من از 9 سالگی شروع كردم و تا سال 84 ادامه داشت تا اینكه گذاشتم كنار خیلی خوب شده بودم اما الان یه یك ماهی هست كه افتاده توی سرم نمیخوام هم این كار رو بكنم برام دعا كنید منم براتون دعا میكنم
پاسخ تبیان :
سه شنبه 18/11/1390 - 12:6
فاطمه
سلام. من از 17 سالگی در اثر استرس زیادی که گروه دوستیمون تو دبیرستان به من آورد اول شروع به کندن موخوره کردم و کم کم رسید به کندن مو. اون سالها موهام خیلی پرپشت بود، جوری که با گیره ی معمولی بسته نمی شد اما در عرض چند ماه، عروسی و تولد و مهمونی و حتی اردو رفتن شده بود برام مصیبت.
دکتر رفتم هم رونپزشک و مشاور هم متخصص مو. خداییش کارشون خوب بود. ایراد از من بود که نصفه کاره رهاش کردم.
20سالم که شد،چند ماه قبل از عروسیم تصمیم گرفتم وضع موهامو بهتر کنم و تقریبا موفق شدم جوری که آرایشگر موهای واقعی خودمو شینیون کرد. وقتی به عکسام نگاه میکنم میگم خدارو شکر.
الآن 23سالمه و واسه ارشد استرس دارم و موهامو میکنم. اما از همین حالا میخوام دوباره نکندنو شروع کنم. آخه یه بار تجربشو دارم.
الهی به امید تو.
پاسخ تبیان :
چهارشنبه 12/11/1390 - 16:58
selena
سلام.واقعا از اینکه این همه همدرد پیدا کردم شوکه شدم.منم 23 سالمه و از 9سالگی یا شاید کمتر بود که اوایل به بهونه موخوره گرفتن موهامومیکندم اما بعداینقدزیاد شد که بالای سرم کاملا کچل شد..دوستم که میومدن خونه روسری سر میکردم و همیشه منزوی بودمو میترسیدم روسریمو از سرم بکنن.من همیشه شاگرد اول بودم اما از زمانی ک شروع کردم به موکندن وقتی یه ساعت مینشستم ک درس بخونم کلی مو میکندمو همیشه رو کتابم پرموبود.یاموقع تلوزیون دیدن.خیلی وقتها هم جلو آینه.حتی بعضی موقع ها ک روسری سرم میکردم که نکنم بازم میرفتم جلوآینه اونایی ک از روسری زده بود بیرون با منقاش یا دست میکندم.یه بار رفتم دکتر اما چون این بیماریرو نمیشناخت فقط منو نصیحت کرد..وقتی خانوادم بهم میگفتن اینکارو نکن یا مامانم جیغ میزدومیگفت نکن حسابی بهم میریختم..خیلی گریه کردموازخدا خواستوکمکم کنه.میگفتم کاش سرطان داشتم ولی اینجوری نبودم.همیشه از همه فرار میکردم موی پر وبلند واسم شده عقده.من قیافه خوبی دارم و این بیماری داغونم کرده و مو که نصف زیبایی هس رو ازم گرفته.مدتی بودفهمیدم ک این یه بیماریه اما باز فک کردم هیچ دختری جز من اینجوری نیس..اینجا خیلی خوبه ..چون هممون میفهمیم هموومیدونیم که چه سخته درمانش و دست خودمونه..من بارها تلاش کردمو نتونستم..اما حالا میخوام حواسم باشه..از حالا شروع میکنم.خدایا به هممون کمک کن
پاسخ تبیان :
چهارشنبه 12/11/1390 - 16:14
مرضیه ج
سلام.من از 13سالگی دچار این مشکل شدم والان 22 سالمه.وازامشب فهمیدم که واقعا من بیمارم.با مطالبی که خواندم تصمیم گرفتم این دفعه دیگه واقعادست ازاین کار بردارم.با توکل به خدا وکمک امام حسن عسگری(ع)که امشب شب شهادتشه.امیدوارم موفق شوم.بیایید همه برای هم دعا کنیم.آخه میگن اگه برای هم دعا کنیم زودتر دعامو ن مستجاب میشه.
پاسخ تبیان :
سه شنبه 11/11/1390 - 21:9
زری - تهران
سلام
من از 15 ، 16 سالگی موهامو شروع به کندن کردم
اولش با کندن مو خوره شروع شد
الان 26 سالمه.... اما هنوز ترک نکردم :-(
تا حالا 10 و 12 بارم با تیغ زدم
اما دیگه خسته شدممممممممممممممممممم
واقعا نمی دونم مشکل از کجاست
پیش دکترم رفتم ، اما اونم موقت بوده
امشبم چون بخاطر کندن مو دچار عذاب وجدان شدم ، اومدم و اینجا رو پیدا کردم
خدایا خودت به هممون کمک کن تا ترک کنیمممممممممممممممممم
پاسخ تبیان :
دوشنبه 10/11/1390 - 23:12
ناشناس
سلام من 26 سالمه ازدواج کردم و یک پسر 17 ماهه دارم منم از 17 سالگی موهامو میکندم ولی بیشتر موخوره موهامو میکندم که مادر عزیزم منو پیش یه روانپزشک برد الان موهام کاملا پرپشت شدند هر کسی این مشکلو داره بدونه که با اراده خودش می تونه حلش کنه زیبایی هر ادمی چه مرد چه زن به موهاش هست.
پاسخ تبیان :
شنبه 1/11/1390 - 7:36
مستانه
سلام به همه ی همدردهای خودم .من امروز برای اولین بار این سایت دیدم .23 سالمه واز 18 سالگی مبتلام .تازه یک ماهه پیش روانپزشک میرم تا یک سال پیش نمیدونستم این یه بیماریه.از همه ی اونایی که راهنمایی کردن مچکرم .خیلی امیدوارم که خوب بشم برام دعا کنید.مستانه
پاسخ تبیان :
جمعه 30/10/1390 - 11:16
لادن میر
سلام به همه ی دوستان من 24 سالمه و از 13 سالگی موهای سرمو می کندم.از وسط سرم شروع شد تا اینکه تا جلوی سرم رسید وحشتناک بود مامان بابام خیلی غصه میخوردن دکتر پوست و اعصاب هم جواب نداد تا اینکه کلاس سوم دبیرستان بودم که اول تابستون تمام موهامو با تیغ زدم اولش خیلی سخت بود توی خونه حبس بودم ولی فقط 2-3 ماه اولش سخته موهامو تقویت میکردم تا آخر شهریور حسابی همش دراومده بود یکدست و پرپشت دیگه تا 4-5 سال ازش خلاص شدم ولی دوباره این روزا یه کم دارم موهامو میکنم ولی به همه شما قول میدم که همین یه کوچولو رو هم دیگه نکنم از همین الان.به نظر من اگه خیلی از موهاتونو کندید بهترین راهش تیغ زدن کل موهاتونه چون منجر به ترکش میشه و موهاتونم مثل روز اولش مرتب و یکدست میشه
پاسخ تبیان :
سه شنبه 27/10/1390 - 16:44
مرجان
سلام من از 7 سالگی ابرو و مژه ها مو میکندم الان 28 سالمه دکتر زیاد رفتم ولی بی نتیجه بود با این سایت آشنا شدم از همین الان تصمیم گرفتم این کارو نکنم تا 10روز دیگه نتیجه رو بهتون میگن شمام با من شروع کنین به امید موفقیت
پاسخ تبیان :
سه شنبه 27/10/1390 - 0:24
مینا م
واقعا توکل خیلی نتیجه میده ....
و البته به قول اقای امیر بودن توی جمع... از وقتی رفتم دانشگاه خیلی تونستم خودم رو بیشتر کنترل کنم ...
سخته واقعا سخته .... ولی ما برای اجتماعی بودن باید تلاش کنیم ... با گوشه گیری و ناراحتی نمیشه هیچ کاری کرد.... یه سالی هست که بهتر شدم ... تغریبا ابروهام برگشته و البته مژه هام... ولی کامل ترک نشده و با کوچکترین تلنگری بخشی از این موفقیت نابود می شه ولی من امید وارم ... چون تازه می فهمم چقدر خوشگلم ... ابرو های پر و زیبا ، مژه های بلند و پر ...و با این کارم چقدر زشت میشم
و البته همه ی اینا فقط با توکل بوده که نتیجه داده..
به امید بهبودی همه ی بیمار ها
پاسخ تبیان :
چهارشنبه 21/10/1390 - 12:17
ناشناس
من از 13 سالگی دچار این مشکل شدم و مو های سرمو می کندم بعد که ازدواج کردم دوا دکتر رفتم و موهای سرم برگشت اما یه موقع ها که استرس میاد سراغم شروع به کندن می کنم البته بگم خیلی خیلی کمتر شده از اوایل از امشب دوباره تصمیم گرفتم همین یه ذره رو هم ترک کنم و امیدوارم خدا کمکم کنه خوشحال شدم فهمیدم که تنها نیستم .
پاسخ تبیان :
چهارشنبه 14/10/1390 - 23:9
همدرد
سلام به همه دوستای عزیزوهمدردم من از 13 سالگی ابروهامو میکندم حالا هم 24 سالمه خسته شدم دیگه بریدم هر کاری که باید و کردم دکتر و قرص و روان درمانی هیچ کدوم جواب نداد 13/8 با این سایت آشنا شدم همون موقع تصمیم گرفتم که دیگه بذارمش کنار تا حدی موفق شدم اما امروز که دوباره به این سایت اومدم دوباره تصمیممو محکمتر از قبل گرفتم که موفق میشم البته از حرفای شماها و راهکاراتون خیلی استفاده کردم خیلی خوب بود به امید روزی که هممون خوب بشیم دوستون دارم
پاسخ تبیان :
سه شنبه 13/10/1390 - 22:30
ليلي
من از10 سالگی مبتلا شدم هرچی به مامانم اصرار می كردم كه منو پیش دكتر ببره می گفت زشته به دكتر چی بگم خودش خوب میشه تا اینكه 20ساله شدم خیلی زجر میكشیدم تا اینكه ازدواج كردم ویه دختر 6ساله دارم وبه خاطر دخترم وهمسرم تصمیم گرفتم ترك كنم اول به مدت 3ماه تونستم ترك كنم بعد از یك سال حدود 5ماه والان 2 ماه است كه موهایم را نكشیده ام و می دانم كه موفق میشم و از اینكه میبینم موهایم رشد كرده و چقدر زیبا شده اند به اراده خودم می بالم امید وارم با یاری خداوند همه موفق شوند.آمین
پاسخ تبیان :
دوشنبه 12/10/1390 - 12:2
zi zi .f
اگر تمام شب برای دیدن خورشید گریه کنی لذت دیدن ستاره ها را از دست خواهی داد! ویلیام شکسپیر
سلام دوباره به همه دوستای همدردم به خصوص mahoor عزیز خیلی خوشحالم که تونستم ذره ای برات مفید باشم . 8 ماه از شروع تلاشم میگذره وتا الان موفق بودم .شماهم فقظ تصمیم به شروع بگیرید بدون هیچ بهونه ای چون برای ما ادما همیشه یه بهونه وجود داره بیاین تمام روزای گذشترو پاک کنیم انگار امروز اولین باره که تصمیم گرفتیم با بیماریمون که تنها دارو و دکترش خودمونمیم مبارزه کنیم افلاطون میگه :آغاز هر کار مهمترین قسمت آن است . مثه خانوادم دوستون دارم بیاین بهم کمک کنیم
پاسخ تبیان :
يکشنبه 11/10/1390 - 13:27
عسل
صدف جون میشه به من کمک کنی، دلرم دیوونه میشم دیگه
پاسخ تبیان :
يکشنبه 27/9/1390 - 10:11
مهسا تنها
کاش منم خلاص میشدم خسته ام به خدا 17 سال زمان کمی نیست تحت درمانم 1 ساله ولی ....
پاسخ تبیان :
جمعه 25/9/1390 - 12:59
ناشناس
درود فراوان خدمت دوستان عزیزم.امیدوارم که حالتون خوب باشه.من صدفم همونی که چندماه پیش هم نظرگذاشته بودم واز تجربه ی این بیماری پلید براتون نوشتم وحالا میخام بهتون بگم من با قوت و کمک خداوند پیروز شدم والان موهام کاملا یکدست بلند شده ودیگه اصلا به کندن مو هام فکر نمیکنم وحتی این نکندن مو روی چهره و سلامتی و ارامشم و اخلاقم تاثیر مثبتی گذاشته وبه زندگی عادیم برگشتم و وقتی به کندن موهام فکر میکنم باورم نمیشه که من سالها کار بیهوده ای انجام میدادم و موهامو میکندم و فقط وقت و ارامشم و اعتماد به نفسم رو از دست میدادم وحالا با کمک خداوند همشونو بدست اوردم.و من مطمِِئنم که شما هم با قوت ویاری خداوند وایمان به او حتما در این بیماری پیروز خواهید شد. من ایمان دارم شماها تک تک خوب خواهید شد همونطور که الان من خوب شدم.از الا ن به موهاتون دست نزنید و از خدا کمک بگیرید بلند شید و به چنددقیقه ی پیش که به موهاتون دست زدید فکر نکنید الان برخیزید.........شما پیروز میشید.برای همتون دعا میکنم.موفق خواهید شد.امین.
پاسخ تبیان :
سه شنبه 22/9/1390 - 17:22
Mahoor
با سلام و آرزوی سلامتی برای همگی دوستان نازنین و همدردم!... اینجا میخوام تشکر خاصی از دوست خوبمون خانم/آقای (Zi) داشته باشم که راهنماییها و تجاربشون (برای من) بسیار مفید، موثر و کاربردی بوده... من از 16 سالگی گرفتار شدم و الان 39 سالم هست. باید به تک تک دوستان بگم که: "جانا سخن از زبان ما می گویی"... اما (Zi) عزیز تونسته، منم بالاخره دارم موفق میشم، همه شما هم میتونید... دوستتون دارم و حتما دوباره میام با دست پر!... باز هم ممنون
پاسخ تبیان :
شنبه 19/9/1390 - 8:13
sp
من الان 25سالمه واز18سالگی دارم ابروهامو میکنم دیگه موی ندارم فقط مداد میزنم خونواده شوهرم هم هی میگن که تو چرا موهات یکی دوتاست خسته شدم من حتی دکتر هم رفتم فرقی نکرد
پاسخ تبیان :
چهارشنبه 25/8/1390 - 2:14
سیران
درشهر مهاباد کسی این مشکل را دارد تا با هم ارتباط داشته باشیم.
پاسخ تبیان :
يکشنبه 15/8/1390 - 1:36
مریم
سلام من 24 سالمه از17سالگی موهامو کندم 3 ساله ازدواج کردم ازاون موقع تا حالا هنوز شوهرم منو بدون روسری ندیده هیچ جا نمیرم موی بلند برام شده یه عقده شوهرمم دیگه خسته شده همش کنایه میزنه دیگه خدا هم صدامو نمیشنوه دارم دق میکنم برام دعا کنید
پاسخ تبیان :
يکشنبه 15/8/1390 - 0:43
ناشناس
سلام به همه ی دوستان عزیز چیزایی که گفته شد در مورد منم صدق میکنه فقط از خدا می خوام که خودش به هممون کمک کنه
پاسخ تبیان :
جمعه 13/8/1390 - 18:3
N tanha
سلام
الان که اینارو مینویسم همینجوری دارم اشک میریزم
من20 سالمه و از 13به این بیماری مبتلا شدم....اینجارو که خوندم حس کردم تنها نیستم...فقط کسی که این درد و بیماری و داره میفهمه من چی میگم...من خیلی تو این سالها زجر کشیدم از استرس و فشار عصبی که بهم وارد میشد و شروع به کندن موهای ابرو و مژهام میکنم که اصلا دست خودم نیست...خیلی زجر میکشم همیشه باید از جمع ها دور باشم..کلی راههای درمانی و دارو مصرف کردم کاملا بی تاثیر بود دستهامو میبستم...بی فایده بود...الان 7سال میگذره یه چند وقتی دلم میخواد بازم درمان شم اما حاضر نیستم درمان دارویی شروع کنم..آخرین دکتری که رفتم بهم گفت تنها راه درمانش هیپنوتراپی هست...هنوز شروع نکردم اما خیلی نگران و داغونم...به خاطر ظاهر زیبایی که داشتم همیشه مورد توجه بودم اما همیشه مجبور بودم خودمو کنار بکشم وقتی دیدم نمیتونم دست از کندن ابروهام بردارم اونو تاتو کردم اما این روزها درد کندن مژه هام دیوونه ام کرده از همه چیز زندگیم موندم....کمکم کنید..دکترها و متخصصان این زمینه رو معرفی کنید لطفا...عاجزانه خواهش دارم
پاسخ تبیان :
جمعه 13/8/1390 - 3:59
محیا
سلام من محیام از 16 سالگی موهامو میکنم این عادت بد همه زندگی منو داغون کرده حتی دیگه حوصله ندارم از خدا بخوام که خوب بشم کنکورمو به خاطرش بد دادم الانم که دانشجوام همه نمراتم بد میشه فقط میخوام امتحانمو بدم از جلسه بیام بیرون شما را به خدا واسم دعا کنین
پاسخ تبیان :
جمعه 22/7/1390 - 15:6
سارا رضایی
وای خدای من این همه همدردو این همه سال تنهایی! کاش زودتر میدونستم فقط من نیستم تا یکم اروم میشدم! از این همه انرژی و امیدی که دارین انرژی گرفتم و فک میکنم که شاید منم بتونم ! شما تنها کسایی هستین که میدونم تمام احساسات و کمبودهای این 13 سالو درک میکنین!!!! حالا با این حس که تنها نیستم و با این ارزو که منم بتونم یه راهی برای نجات نه فقط خودم بلکه دیگران ارائه بدم تلاش میکنم! فقط خدا باید کمک کنه !
پاسخ تبیان :
يکشنبه 17/7/1390 - 9:8
رها آرام
با سلام به تمامی همدردهای خودم ، دوستای عزیرم من الان 27 سالمه و از 9 سالگی در اثر وارد شدن یه استرس شروع به کندن موهای سرم کردم و شاید به تعداد همون ها به پزشک مراجعه کردم و گاهی به صورت این عادت رو ترک کردم که بیشتر رفتار درمانی کمک کننده است خیلی دوست دارم نتیجه سالها تجربه ام رو بگم و یک را ابداعی از خودم که مورد استقبال روان پزشکم واقع شد . اتمیدوارم این راهها رو شما هم امتحان کنید و نتیجه بگیرید یک راه رفتار درمانی که پزشکم به من آموخت بستن کش مثل کش پول به دست بود که هر با شما خواستید موهاتون رو بکنید محکم طوری که دردتون بیاد کش رو بکشید این یه حس انزجار در شما تولید می کنه . دومیم راه نسب روز شمار انگیزه است برای مثال از امروز تا تاریخ تولد شماو یا عید نوروز 202 روز باقیست برگهایی از 202 تا 0 رو تک به تک نوشته یا جایی که دائما در منزل در معرض دیدتون آویزان کنید و هر روز که میگزره عدد رو تغییر بدید مثلا 201 ،200،و.... یک راه فوق العاده بابازده بالا که ابداع خودم بود استفاده از ناخن مصنوعی بود و یا الان که کاشت ناخن هم مد شد چون هرچه ناخن بلند تر باشه این کار براتون سخت تر می شه با آرزوی موفقیت برای تک تک شما دوستای عزیزم.
پاسخ تبیان :
شنبه 9/7/1390 - 21:13