راز بگشا ای علی مرتضی (6) خ اطره‌ای از زبان امیر مؤمنان، علی علیه السلام نفرین‌ امام علی علیه السلام می‌فرمایند: روزى رسول خدا –كه درود و سلام خداوند برو و خاندان پاكش باد- سراغ مردى از اصحاب را گرفت و پرسید: فلانى در چه حال است؟ گفتند: مدتى است رنجور و بیچاره شده، و چونان مرغ بال و پر شكسته، زار و پریشان گشته [و زندگانى به سختى مى‌گذراند]. حضرت [به حال او ترحم كرد و] برخاست و به قصد عیادت او روانه منزل وى شد . [مرد بیمار و گرفتار، واقعاً رنجور و مبتلا گشته بود و پیامبر خدا به فراست دریافت كه بیمارى و ابتلاى او مستند به یك امر عادى نیست، این بود كه] از وى پرسید: آیا در حق خود نفرینی كرده‌اى؟ بیمار [فكرى كرد و] گفت: بله، همین طور است، من در مقام دعا گفته بودم : «پروردگارا اگر بناست در جهان آخرت مرا به خاطر ارتكاب گناهانم كیفر دهى، از تو مى خواهم كه در كیفر من تعجیل فرمایى و آن را در همین جهان قرار دهى ....» رسول خدا –صلی الله علیه و آله و سلم- فرمود: اى مرد! چرا در حق خود چنین دعایى كردى ؟! مگر چه مى‌شد از پروردگار [كریم] هم سعادت دنیا و هم سعادت و نیكبختى سراى دیگر را خواستار مى‌شدى و در نیایش خود این آیه را مى‌خواندى : « ربنا آتنا فى الدنیا حسنه و فى الاخره حسنه و قنا عذاب النار » مرد مبتلا دعا را خواند و صحیح و سالم گشت و با سلامتى بازیافته همراه ما از منزل جدا شد. متن روایت : قَالَ عَلىٌ علیه السلام:... فَبَینَمَا هو جَالِسٌ اِذ سَاَلَ عَن رَجُلٍ مِن اَصحَابِهِ . فَقالُوا: یَا رَسولَ اللهِ! اِنَّهُ قَد صَارَ مِنَ البَلا كَهَیئَةِ الفَرخِ لا رِیشَ عَلَیهِ فَاَتَاهُ فَاِذَا هُوَ كَهَیئَةِ الفَرخِ مِن شِدَّةِ البَلا. فَقَالَ: قَد كُنتَ تَدعُو فِى صِحَّتِكَ دُعاءً؟ قَالَ: نَعَم، كُنتُ اَقُولُ: یَا رَبِّ اَیَّمَا عُقُوبَةٍ اَنتَ مُعاقِبى بِهَا فِى الاخِرَةِ، فَعَجِّلها لِى فِى الدُنیا. فَقَالَ النَبِىُ اَلا قُلتَ: «اَللهُم اتِنَا فِى الدُنبا حَسَنَةً وَ فِى الاَخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذابَ النارِ» ؟ فَقَالَهَا الرَجُلُ فَكَاَنَّمَا نَشَطَ مِن عِقالٍ وَ قَامَ صَحِیحاً وَ خَرَجَ مَعَنا.(1) پیوند به : پیامبر هم ضامن آهو بود! ملاقات پیامبر با 360 فرشته عجیب‌ترین دعای پیامبر 1- احتجاج ، ص 223؛ بحار، ج 17، ص 293. ر.ك: خاطرات امیر المومنین ؛ شعبان صبوری