با حضور چهره های ناشناس در تیم ملی رفته رفته این تیم به مسیری می رود که به تیمی ناشناس بدل می شود!

شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۲ - ۰۰:۰۰
تیم ملی فوتبال را نمی شناسیم!

تیم ملی فوتبال را نمی شناسیم!


 با حضور چهره های ناشناس در تیم ملی رفته رفته این تیم به مسیری می رود که به تیمی ناشناس بدل می شود!


تمرینات آماده سازی تیم ملی فوتبال ایران برای رویارویی با تیم ملی تایلند آغاز شده واین تیم قرار است سه شنبه همین هفته به میدان برود. در نگاه اول این اتفاقی عادی تلقی می شود. تیم ایران در حالی اردوی تدارکاتی خود را برگزار کرده که نوعی پوست اندازی را تجربه می کند. منتهی این پوست اندازی به شکلی خارج از عرف انجام می شود.

تیم ملی فوتبال ایران

تیم ملی فوتبال ایران از مدت ها پیش با تصمیم سرمربی خود باز کردن درها به سوی بازیکنان ایرانی مقیم خارج را آغاز کرده است. اتفاقی که با توجه به درخشش بازیکنانی مثل اشکان دژاگه و قوچان نژاد چندان بد هم نبوده است. پس از آن خیل چنین بازیکنانی به سوی ایران سرازیر شد. در تازه ترین انتخاب ها دانیال داوری و مهرداد بیت آشور به این جمع اضافه شدند. به عبارتی اگر این دو به همراه دو نفر قبلی در ترکیب اصلی قرار بگیرند و به این مجموعه بازیکنی مثل جهانبخش هم اضافه شد نزدیک به نیمی از بازیکنان درون زمین را کسانی تشکیل می دهند که چندان برای اهالی فوتبال ما شناخته شده نیستند و این اتفاق را نباید خوشایند شمرد.

اگرچه در پی موفقیت ایران در راه رسیدن به جام جهانی و نقش موثر دژاگه و قوچان نژاد شکی نیست اما فراموش نکنیم با عدم موفقیت در مسیر پیش رو چنین رویدادی می تواند با واکنش های سخت مواجه شود.

فراموش نکنیم حتی علم روز فوتبال می گوید برای داشتن تیم خوب نباید به سرعت اساس آن را به هم ریخت. اگر قرار است تیم ملی دچار تغییر هم شود این امر باید آهسته و پیوسته باشد. امامتاسفانه به نظر می رسد اراده ای در تیم ملی به وجود آمده تا این تیم را کاملا دگرگون کند

تیم ملی فوتبال به جام جهانی راه یافته و به احتمال بسیار زیاد تنها سه بازی در این رقابت ها را تجربه خواهد کرد. چنین فرصتی باعث شده تا همه فوتبالیست هایی که آرزوی حضور در جام جهانی را دارند برای حضور در تیم ملی سر و دست بشکنند. در این بین مسئولان باید هدف گذاری مناسبی داشته باشند. تیم ملی محله برو بیا نیست تا بدون هدف و برنامه منسجم سکویی برای پرتاب یک عده شود. یا از این موقعیت برای انداختن عکس یادگاری در جام جهانی برای عده ای بهره برد. پس از سه دوره حضور در این مسابقات اکنون و در آستانه حضور تازه علاقه مندان منتظرند تا نمایشی بهتر شاهد باشند.

تیم ملی فوتبال ایران

اگر چنین نشود ما شاهد زلزله مهیبی در فوتبالمان خواهیم بود. این اتفاقی بود که پس از جام جهانی آلمان رخ داد و تازه در آن رقابت ها شاهد حضور جمع کثیری از بازیکنان دوست داشتنی فوتبال خود بودیم. بازیکنانی که علاقه مندان به پاس سالها زحمت آنها کمتر به پایشان پیچیدند. اما بدون تردید بازیکنانی مثل بیت آشور که کمتر آشنایی با آنها داریم یا باید بسیار خوب و تاثیر گذار باشند و یا خیلی زود تکلیقشان مشخص شود. اگر بازیکنانی از این دست فقط برای نیمکت نشینی آمده باشند در آن صورت باید به اصل ماجرا شک کرد. این کار جز پرکردن لیست تیم ملی سود دیگری ندارد و چه بهتر چنین اتفاقی برای بازیکنانی رخ دهد که سالهاست خاک این فوتبال را خورده اند و حق دارند تا از حضور در جام جهانی صاحب تجربه تازه ای شوند. تجربه های که بی گمان بعد ها فایده اش به فوتبال ما خواهد رسید.

بحث ما در این مطلب زیر سوال بردن چنین حرکتی نیست. همان طور که گفته شد سابقه این کار چندان بد نیست و تصویری خوب برای فوتبال ما ترسیم کرده اما حتی چنین واقعیتی نمی تواند حکم کند که دقت کافی در این باره صورت نپذیرد. از سوی دیگر ما بازیکنانی را داریم که سالها برای فوتبال ایران زحمت کشیده اند و اکنون و در آستانه جام جهانی شاهد ظهور مدعیان ناشناس هستند.

یم ملی فوتبال به جام جهانی راه یافته و به احتمال بسیار زیاد تنها سه بازی در این رقابت ها را تجربه خواهد کرد. چنین فرصتی باعث شده تا همه فوتبالیست هایی که آرزوی حضور در جام جهانی را دارند برای حضور در تیم ملی سر و دست بشکنند. در این بین مسئولان باید هدف گذاری مناسبی داشته باشند

همان طور که گفته شد فوتبال حرفه ای چنین حالات احساسی را برنمی تابد. بازیکنان ایرانی مقیم خارج با حضور در ایران همه ما راخوشحال و خشنود می کنند. اما یادمان نرود که مسئله اصلی موفقیت تیم ملی ایران است. همان موجود دوست داشتنی که موقع بازی هایش همه چشم به ساق بازیکنان ملی پوش می دوزیم. این ملی پوش می تواند هر ایرانی در هر کجای این دنیای پهناور باشد. البته این شرطی دارد و آن اینکه او بهترین باشد. صرف این که او در خارج از ایران بازی می کند و با فلان مربی و میئول و دلال ارتباط دارد دلیل کافی نیست. فراموش نکنیم اگر چنین اتفاقی رخ داد واکنش ها چیزی در حد یک تیم باشگاهی نیست. در چنین حالتی چنان برخوردی صورت خواهد گرفت که طومار بانیانش در هم پیچیده خواهد شد.

تیم ملی فوتبال ایران

فراموش نکنیم حتی علم روز فوتبال می گوید برای داشتن تیم خوب نباید به سرعت اساس آن را به هم ریخت. اگر قرار است تیم ملی دچار تغییر هم شود این امر باید آهسته و پیوسته باشد. امامتاسفانه به نظر می رسد اراده ای در تیم ملی به وجود آمده تا این تیم را کاملا دگرگون کند. اگر روزگاری اعتراض هاب ه حضور و یا عدم حضور بازیکنان خاص بود امروز این خطر وجود دارد که ما چنین دعوایی را برسر وجود تیم خاص کنیم. ایکاش فدراسیون فوتبال کسانی را پیرامون کی روش داشت که به جز" بله" گفتن قدرت "نه" گفتن را داشتند. چنین کسانی می توانستند به او تفهیم کنند ایران فرهنگ خاص خود را دارد و شما نمی توانید این فرهنگ را کلا با آنچه در فوتبال حرفه ای می گذرد مقایسه کنید. کی روش برای فوتبال و اهالی فوتبال ما محترم است اما تا جایی که احترام خود را حفظ کند. او نباید فراموش کند که برای پیروزها طاق نصرت می زنند. خدای ناکرده در روز شکست آن هم با کسانی که در این را اهمال کرده باشند نوع برخوردها متفاوت خواهد بود.

بهمن اسدی

بخش ورزشی تبیان

پربازدیدها

پربحث‌ها