هم میزبانی و هم میهمانی!
آفریدگار منان به انسان این قدرت را عطا نموده که بتواند گام به وادی معرفت نهد و طی طریق کند و خود را به معبود و محبوبش نزدیک سازد و از مقربان حضرت دوست شود.
انسان خلیفه خداست و این مقامی است که خود رب العالمین به ما عطا کرده است.انسان بر خلاف فرشتگان اختیار دارد و می تواند سیر صعودی داشته باشد و خود را از فرش به عرش اعلی رساند و گام به جایی نهد که حتی جبریل ملک نیز اجازه ورود به آن را نداشته باشد.
متاسفانه بسیاری از انسان ها قدر خود را نداسته و گرفتار دنیا و هوای نفس می شوند و به جای پیمودن قوس صعودی و عروج به ملکوت ، سیر نزولی دارند و چنان خوار و ذلیل می شوند که حتی خونخوارترین حیواننات نیز از آنان بهتر و برترند.
ماه مبارک رمضان به ویژه دهه سوم آن و به خصوص شب قدر فرصت های بسیار نابی هستند که می توان از آنها بهره ها برد و با شستشوی زنگار صفحه دل در چشمه زلال معرفت می توان ره صد ساله را یک شبه طی کرد و خود را در زمره سالکان الی الله قرار داد.
در ماه مبارک رمضان خدا خود را میزبان ما نامیده و ما را دعوت به میهمانی نموده است .در این ماه لطف خدا بیش از سایر ماه های سال بر بندگان شامل می شود از این رو طالبان قرب الهی و دوستداران راه خدایی آسان تر و سریع تر می توانند به مقصد و مقصود خود دست یابند.
در ماه مبارک رمضان اگر انسان شکسته دل شد و در فراغ محبوب آه از نهادش برخواست و اشک از چشمانش جاری شد هم میزبان خداست و هم میهمان او و این زیباترین حالت است که نصیب هر کس نمی شود.
مفسر بزرگ قرآن کریم حضرت آیت الله جوادی آملی در این باره می فرماید:
سلوك الهی در هر زمان و زمینی میسّر است لكن در دو مقطع میسّرتر و آسان‌تر است. آن مقطعی كه انسان میزبان خداست یا آن مقطعی كه خدا میزبان اوست.
ایشان با بیان اینکه خداوند دو بار مسئله ضیافت و میزبانی را مطرح كرده است، فرمودند:
در جریان سیر زمینی, خدا ضیافت خاصّ خود را مشخص كرد فرمود حاجیان و معتمران كه احرام كوی حق بستند و به كعبه آمدند و در كنار كعبه به طواف و نماز و زیارت مشغولند این ها جزء ضیوف‌الرحمان هستند میهمانان الهی‌اند .در این ضیافت، خدای سبحان میزبان است و آنها میهمان اند و در سرزمین وحی آن تغذیه ضیافتی, تغذیه وحیانی است .
و گاهی هم در زمانی ویژه ذات اقدس الهی این میزبانی خود را اعلام می‌كند مثل اینكه فرمود ماه مبارك رمضان مخصوصاً دهه سوم بالأخص ایام قدر مرحله ضیافت الهی است و روزه‌داران جزء ضیوف‌الرحمان‌اند و خدای سبحان میزبان روزه‌دار خواهد بود.
معظم له با بیان اینکه در جریان ضیافت, خدا میزبان است تا انسان‌ها را شبیه فرشته كند، اظهار داشتند:
گاهی خدا مهمان می‌شود و انسان میزبان است كه فرمود: « أنا عند المنكسرة قلوبهم » كسی كه قلبش شكسته است كسی كه متضرّع است و كسی كه فقط می‌گوید « یا الله »، هر چند خداوند ( مَعَكُمْ أَیْنَ مَا كُنتُمْ ) هست و« مع كلّ شیء » هست لا بالمقارنه, لكن آن معیّن ویژه كه جریان میهمانی را مطرح می‌كند در دل‌های شكسته است. دلی كه بشكند و از غیر خدا بریده شود و به خدای سبحان اوّاب و مُنیب بشود آن دل میزبان ذات اقدس الهی است.
آیت الله جوادی آملی با بیان اینکه اگر انسان هم مهمان الهی باشد و هم میزبان، زودتر می تواند به اسمای الهی بار یابد، فرمودند:
اگر كسی خواست سلوك الهی داشته باشد یا باید مهمان الهی باشد یا میزبان الهی و اگر جمع شد چه بهتر
یك قدم بر خویشتن نه وان دگر در كوی دوست
ما جریان طیّ‌الأرض را شنیده‌ایم ، طیّ‌السماء را شنیده‌ایم اما طیّ ارض و سماء را كه انسان یك لحظه بتواند از خاك تا ( یَنَالُهُ التَّقْوَی مِنكُمْ ) بار یابد را جمع بین این دو میزبانی و مهمانی فراهم می‌كند.
اگر انسان توانست هم میزبان الهی و هم مهمان الهی باشد و هم لیالی قدر داشته باشد و هم دهه سوم ماه پربركت رمضان را به خوبی ادراك كند این می‌تواند كادح الی الله باشد ( كَدْحاً فَمُلاَقِیهِ ) ،می‌تواند با سرعت این راه را طی كند از هر طیّ‌الأرضی قوی‌تر می‌تواند این راه را سیر كند و به اسمای الهی بار یابد.
فرآوری: مهدی صدری
بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان
منابع:
پایگاه اطلاع رسانی علوم وحیانی اسراء
