مدیریت تفاوت‌ها را یاد بگیرید تفاوت ها و تضادها در یک ازدواج موفق چه جایگاهی دارند؟ مهم ترین عوامل تعیین کننده ازدواج موفق کدام اند؟ چه کسی در رابطه ی شما تابع دیگری است؟ با توجه به ابعاد گوناگون زندگی مطمئناً حتی در میان زوج هایی که سازگاری خوبی با هم دارند نیز اختلافاتی وجود دارد؛ مواردی چون نظم یا بی نظمی، احتیاط یا ریسک پذیری، اجتماعی بودن کم یا زیاد و تفاوت در خط مشی ها. از آنجا که همه همسران- حتی آن ها که زندگی شادی دارند و سال ها از زندگی مشترک شان می گذرد- پنج تا هفت اختلاف غیرقابل حل دارند، چگونه می توانند به این نتیجه برسند که رویکرد کدام یک از آن ها برای پیشبرد هر چه بهتر زندگی شان موثرتر است؟ راه من یا راه تو؟ شکست در پیدا کردن راهی موثر و مثبت برای برخورد صحیح با مسائل تضاد و کنترل در زندگی، دو مشکل کلی به همراه دارد. از طرفی، اختلافات زیاد رابطه را به سمت منفی سوق می دهند و از طرف دیگر، مورد اختلاف ممکن است از سوی یک یا هر دو زوج مورد پیروی محض و یا بی توجهی به رفع آن قرار گیرد که هر کدام از این دو حالت می تواند رابطه را در درازمدت در معرض خطر جدی قرار دهد. دومین مشکل، رایج ترین الگوی مخرب در روابط زن و مرد است که به آن سندرم تعقیب- گریز هم گفته می شود. وقتی یک طرف (معمولاً زن) به موضوع اهمیت داده و پیگیر آن است، در حالی که طرف مقابل به دلیل تحت فشار بودن بیش از حد از مسئله فرار می کند و یا آن را ظاهری و سطحی می انگارد؛ فرد تعقیب کننده روز به روز دلسردتر شده و فشار را بر همسرش افزایش می دهد و فرد گریزان هر روز خسته تر شده و بیشتر تحت فشار قرار می گیرد، تا جایی که برای فرار از موضوع به دعوا متوسل می شود. ازدواج به عنوان یک رابطه رشد دهنده در طول زمان باعث می شود که نسبت به نیازهایمان واقع بین تر شویم. ازدواج برای افرادی مناسب است که می توانند برای حمایت از هر دو نفرشان در زمانی که با هم موافق نیستند، راه حل هایی پیدا کنند. این به معنای کنار آمدن با برخی از تفاوت هاست، بدون اینکه نیاز به تغییر کامل طرف مقابل باشد وقتی صحبت از کنترل می شود، جایی که یک یا هر دو طرف در پیدا کردن راهی حد وسط مشکل دارند، آنها یا به طور کلی از خواسته خود صرف نظر می کنند و یا آن را کامل مطالبه می کنند. اغلب این گرایش های رفتاری ریشه در دوران کودکی افراد دارند و کم و بیش خود به خودی هستند، نه چیزی که به درستی راجع به خودمان بدانیم و به آن آگاه باشیم. اگر شما طرف مطیع رابطه خود هستید، باید ایستادگی بر سر نیازهایتان در یک رابطه را بیاموزید. اغلب این یادگیری به معنای تحمل احساسات خود در برابر واکنش های همسر است که نیازمند خود حمایتی و عزت نفس است. به طور یقین، وقتی با مسئله ای مخالفت می کنید، نمی توانید انتظار تغییر همسرتان را داشته باشید و اگر این تأیید از منبع دیگری که خود شما هستید تأمین نشود، شما در جایی که نباید تسلیم می شوید. فرد کنترل گر نیاز دارد که از همسرش بیشتر تأثیر بپذیرد تحقیقات در زمینه ازدواج نشان داده اند که قبول این تأثیرگذاری از طرف همسر به شدت با موفقیت در ازدواج مردان همبستگی دارد. در زنان، تعدیل راه هایی که می توانند بر همسرشان تأثیر بگذارند (و آنها را نرم تر کنند) سمت دیگر این یافته هاست. نیاز مزمن به کنترل و تسلط بر شرایط و اعمال راه، خود اغلب ریشه در ناامنی هایی دارد که به تجارب عمیق کودکی ما بر می گردند. متقابلاً، برای افراد کنترل گر، رها کردن برخی موارد کنترل می تواند کلیدی باشد برای رسیدن به آنچه ما از روابط مان می خواهیم و به آن نیاز داریم. در مقابل، برای افراد مطیع خود باوری بیشتر می تواند راهی به سوی یک زندگی با دوام باشد. اگر شما در اصلاح و کاهش اختلافات مزمن با رفتار کنترل گر با مشکل مواجه هستید، با مشاوره فردی می توانید ریشه این ناامنی ها را پیدا و حل کنید. گاهی یک یا هر دو زوج باید یاد بگیرند که چگونه با تفاوت هایی که قابل حل نیستند، کنار بیایند (حداقل در زمان حاضر). این به معنای کنار گذاشتن برخی از تفاوت ها برای مدتی است تا در موضوعاتی که پس از تلاش بسیار به توافق نرسیده و از آن ها خسته شده اند، به توافق برسند همسران نمی توانند همیشه و در هر مسئله ای با هم توافق داشته باشند. بسیاری از نظریه پردازان عقیده دارند که ازدواج به عنوان یک رابطه رشد دهنده در طول زمان باعث می شود که نسبت به نیازهایمان واقع بین تر شویم. ازدواج برای افرادی مناسب است که می توانند برای حمایت از هر دو نفرشان در زمانی که با هم موافق نیستند، راه حل هایی پیدا کنند. این به معنای کنار آمدن با برخی از تفاوت هاست، بدون اینکه نیاز به تغییر کامل طرف مقابل باشد. الگوهای رابطه کارشناسان رابطه، چهار الگوی رایج را که به وظایف کنترل مربوط است، شناسایی کرده اند که عبارتنداز: 1- کنترل گر- پیرو این الگو زمانی ظاهر می شود که یک طرف آرزوهایش را به خاطر طرف مقابل به تأخیر می اندازد. بعید به نظر می رسد که این راهکار در درازمدت با موفقیت همراه باشد، زیرا خوشبختی آن ها به دلیل تحقق نیافتن آرزوهای فرد مطیع و افسرده و رنجیده خاطر شدنش به تدریج کم می شود. حتی طرف به ظاهر «برنده» نیز ممکن دلسرد شود، چون می بیند که شور و نشاط رابطه شان در حال از بین رفتن است. این بدان معنا نیست که افراد نباید در برابر خواسته های هم کوتاه بیایند، بلکه برعکس توجه به خواسته ها و آرزوهای همسر از ضروریات است، کاری که هر زوج گاه، به گاه باید برای هم انجام دهند. این کار زمانی مشکل ساز است که همیشه فقط یک فرد این کار را انجام دهد و تقابلی در میان نباشد. توافق و سازش به معنای چشم پوشی و تسلیم از هر دو طرف، رابطه است. متاسفانه افراد معمولاً گذشت های طرف مقابل را دست کم می گیرند و بیشتر به از خود گذشتگی و فداکاری های خودشان توجه می کنند. 2- کنترل- کنترل در الگوی کنترل- کنترل و یا جنگ دو قدرت، هیچ یک از زوجین به دنبال راه حد وسط نیست. این رویکردی مخرب است، چون به صورت یک رقابت یا چشم و هم چشمی بر سر کنترل امور است. این الگو در میان زوج هایی که شیوه رابطه شان غیر دوستانه است، رایج ترست. 3- کنترل- مقاوم در این الگو که کنترل گر- مقاوم نیز نامیده می شود. یک طرف تأثی گذاری بر این رابطه را به کل کنار می گذارد. این الگو می تواند به الگوی تعقیب- گریز مرتبط باشد که مشکل خیلی از زوج هاست. 4- بی تفاوت- بی تفاوت این الگو معمولا در روابط طولانی و ناموفق دیده می شود، که مربوط به سبک ارتباطی غیردوستانه است. هر دو زوج رابطه را رها کرده اند، آنها ممکن است در کنار هم بمانند، اما از این رابطه راضی نیستند. این الگوها گاه در روابط وجود ندارند، اما زمانی که وابستگی و تکرار در یک یا بیش از یک الگو دیده شد، اخطاری است به اینکه این رابطه در مسیر غلط افتاده است. عملکرد درست نیازمند این است که شور و نشاط و کیفیت رابطه در درازمدت حفظ شود. توجه داشته باشید که یادگیری مهارت های پایه ازدواج به شما در فاصله گرفتن از مشکلات مخرب تضاد و کنترل کمک می کنند. بخش کلوب ازدواج تبیان برگرفته از سپیده دانایی