• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 3051
  • شنبه 1382/12/2
  • تاريخ :

پاداش زیارت امام حسین علیه السلام



آنچه درزیارت حسین بن على(ع) بسیار چشمگیر است، ثوابهاى كلان و پاداشهاى عظیم و محیرالعقولى است كه در روایات ائمه، براى آن بیان شده است.امام صادق(ع) در روایتى، براى زیارت حسین بن على، ثوابى همچون پاداش نبرد در ركاب پیامبر و امام عادل بیان مى‏كند.(1) در جاى دیگر، پاداشى همچون اجر شهیدان ( بدر ) را نوید مى‏دهد.(2) و در احادیث بسیارى، ثواب حج و عمره مكرر را براى آن بر مى‏شمارد. و در سخنى، امام صادق(ع) براى كسى كه به زیارت حسین برود، با این خصوصیت كه نسبت به حق آن حضرت، معرفت و شناخت داشته باشد (عارفا بحقه) پاداش آزاد كردن هزار برده، و آماده كردن هزار اسب براى مجاهدان راه خدا را بشارت داده است.(3) و با تعبیرات دیگر، پاداشهایى كمتر و بیشتر نقل شده است. راز آن چیست؟

مى‏دانیم كه هرعمل، با توجه به این كه در چه زمانى، در چه مكانى، و در چه شرایطى و از سوى چه كسى و با چه انگیزه و هدفى و با چه میزان رشد و آگاهى و بصیرت، انجام بگیرد، ارزشهاى متفاوت و تاثیراتى مختلف پیدا مى‏كند.

مرحوم علامه مجلسى، در بیان رمز این اختلاف پاداشها و گوناگونى تعبیرها در ثواب آن، مى‏گوید:

( ... شاید اختلاف این اخبار، در اندازه ارزش و فضیلت و ثواب زیارت را بتوان بر اختلاف اشخاص و عملها، و نیز، كم و زیادى ترس در راه زیارت، یا دورى و نزدیكى مسافت و ...حمل كرد. زیرا هر عمل نیكى، نسبت به اختلاف مراتب اخلاص و شناخت و تقوا و دیگر شرایطى كه موجب كمال یك عمل است، داراى ثواب و ارزشهاى متفاوت مى‏شود.علاوه بر این كه در بسیارى از احادیث، امامان، طبق درك و شعور و اندازه ایمان و ظرفیت و گنجایش فكرى طرف، سخن مى‏گفتند...)(4) آنچه مسلم است، زیارت ‏كربلا، همیشه آزاد نبوده، بلكه همراه با گرفتاریها و محدودیتهایى بوده است كه موجب دشوارى زیارت مى‏گشته است. ولى ائمه، براى همین شرایط هم، تكلیف را ساقط ندانسته و به زیارت حسین(ع) دستور مى‏دادند.

به این قطعه از تاریخ، دقت كنید:

یكى از شیعیان، به ‏نام حسین، نوه ( ابو حمزه ثمالى )، نقل كرده است كه: در اواخر دوره بنى امیه به قصد زیارت حسین بن على، بیرون آمدم ‏ولى مخفیانه حركت مى‏كردم تا اهل شام، نفهمند، تا این كه شب فرا رسید و مردم به خواب رفتند. شب، از نیمه گذشته بود كه غسل زیارت كردم و به سوى قبر سیدالشهدا عزیمت كردم.

نزدیكیهاى ‏قبر كه رسیدم، با مردى رو به رو شدم، زیبا روى و خوشبو و سفید چهره، كه به من گفت:

برگرد، الان ‏نمى‏توانى زیارت كنى. برگشتم. اواخر شب باز رفتم، باز هم آن مرد را دیدم كه گفت: دسترسى پیدا نمى‏كنى.

گفتم: چرا نتوانتم ‏به زیارت فرزند پیامبر و سالار جوانان بهشت برسم؟ من پیاده از كوفه در این شب جمعه به اینجا آمده‏ام. مى‏ترسم كه صبح شود و هوا روشن گردد و نیروهاى مسلح بنى‏امیه مرا بكشد. گفت: برگرد، فعلا نمى‏شود، چون حضرت موسى و فرشتگان، هم اكنون به زیارت مشغولند. برگشتم و صبر كردم تا این كه سحر شد.غسل كردم و نزدیك قبر رفتم و آن مرقد را زیارت نمودم و نماز صبح را در آنجا خواندم و از ترس شامیان، به سرعت از آنجا برگشتم.) (5) آیا كسى كه‏ در چنین وضعیت مخفیانه، به زیارت قبر مولایش حسین برود و همراه با دلهره و هراس از نگهبانانى كه مامور كنترل و ممانعت از زائران تربت كربلا هستند، زیارت كند، مستحق ثوابى بیشتر نیست؟! ( معاویه بن وهب ) مى‏گوید وارد منزل حضرت صادق(ع) شدم. در نمازخانه منزلش، به نماز ایستاده بود، صبر كردم تا نمازش تمام شد. دیدم پس از نماز، دست به دعا برداشت و براى زائران قبر حسین بن على دعا كرد، آنان كه با انفاق مال و تلاش بدنى به زیارت مى‏روند، براى پیوند با ائمه و شاد كردن رسول خدا و پاسخگویى به فرمان امامان و خشمگین ساختن دشمنان و راضى كردن خداوند. و چنین دعا كرد:

" خدایا، از آنان‏ راضى باش، و خود و خانواده ‏شان را، شب و روز نگهدار، و همراهى‏شان كن و از شر هر جبار سركشى و ستمگر، و از گزند شیاطین نهان‏ و آشكار در امانشان بدار و نیازهایشان را برآور...خدایا به آنان، به خاطر این كه از وطن، دور ماندند و ما را بر فرزندان و بستگان خود برگزیدند، بهترین پاداشها را عطا كن. خدایا! دشمنان ما، این زائران را به خاطر سفر، ملامت كردند ولى این سرزنشها، هرگز پیروان ما را از این زیارت، مانع نگشت. آمدند تا با مخالفان ما مخالفت كرده باشند! خدایا! آن چهره‏ها را كه آفتاب در این راه تغییر داد، رحمت كن، آن صورتهایى را كه بر تربت حسین، قرار گرفت، مورد لطف قرار بده، آن چشمهایى را كه در راه ما اشك ریخت، آن دلهایى‏ كه براى ما و تشنگى ما سوخت، آن ناله‏هایى كه براى ما سر داده شد، رحمت كن.

خدایا! من آن بدنها و جانها را تا قیامت، تا هنگام ورود به كوثر در آن روز تشنگى بزرگ، به تو امانت مى‏سپارم..."

امام، همچنان دعا مى‏خواند و سجده مى‏كرد.

پس از فراغت‏از نماز، گفتم: این دعاهایى را كه از شما شنیدم، اگر در حق كسى بود كه خدا را نمى‏شناخت، مى‏پنداشتم كه هرگز به آتش دوزخ نخواهد سوخت به خدا قسم، (با این دعاهاى شما؟ آرزو كردم كه اى كاش به حج نرفته بودم و حسین را زیارت مى‏كردم.

امام فرمود: تو به او بسیار نزدیكى. پس چه چیز مانع از آن مى‏شود كه به زیارتش بروى؟ اى معاویه بن وهب! مبادا كه این كار را ترك كنى؟

گفتم: نمى‏پنداشتم‏ كه كار، به این ارزش و عظمت مى‏رسد.(6) همین معاویه بن وهب، نقل مى‏كند كه:

امام صادق(ع) به من فرمود، هرگز زیارت حسین(ع) را به خاطر ترس، رها مكن. هر كس زیارت آن حضرت را واگذارد و به سبب ترس، زیارت نكند، حسرت فراوان خواهد دید. اى معاویه! آیا دوست ندارى كه خداوند تو را در میان كسانى ببیند كه پیامبر دعایشان كرده است؟ آیا دوست ندارى كه با فرشتگان همدوش باشى و در قیامت، بى گناه به محشر آیى و جزء كسانى باشى كه با پیامبر دست مى‏دهند؟!...(7) رسول خدا ، در ضمن گفتار مفصلى ‏به امیرالمومنین، كه فضیلت زیارت قبر على و فرزندش حسین و تشویق به زیارت آنان را بیان مى‏كند و ثواب اخروى آن را مى‏گوید، مى‏فرماید:

لیكن عده‏اى پست‏ و فرومایه، زائران قبر شما را سرزنش و ملامت مى‏كنند، آنچنان كه زن بدكاره را ملامت مى‏كنند، آنان بدترین افراد امت من مى‏باشند كه هرگز به شفاعتم نرسند و بر حوض كوثر وارد نشوند...)(8) در سخنى دیگر، پیامبراسلام خطاب به حسین (ع )، هنگامى كه جاى شمشیر را بر پیكر او مى‏بوسید، فرمود:

تو و پدرت و برادرت، شهید خواهید شد.

حسین، مى‏پرسد: از امت تو، چه كسانى ما را زیارت خواهند كرد؟

پیامبر فرمود: " مرا و پدر و برادرت و خودت را، جز كسانى از امت راستین من، زیارت نمى‏كند."(9) در حدیث هم، زیارت ائمه، در ردیف جهاد با دشمنان به حساب آمده است.(10) زیارت حسین، براى تهیدستان، به جاى زیارت حج محسوب مى‏شود و خداوند، پاداش حج را به آنان مى‏دهد.(11) یكى از زنان‏ شیعه، به نام ( ام سعید احمسیه ) كه اهل عراق بود و براى زیارت قبور شهداى احد، به مدینه مشرف شده بود، در مدینه، به خدمتكار خود گفت: مركبى براى رفتن به مزار شهدا كرایه كن.آنگاه، تصمیم گرفت تا آماده شدن مركب، به دیدار فرزند پیامبر، حضرت صادق(ع) برود. در حالى كه دیدار وى با امام در منزل آن حضرت، طول كشیده و كرایه‏چى، معطل گشته بود، خدمتكارش آمد و به ( ام احمسیه ) گفت: مركب، آماده است.

امام صادق(ع) پرسید: مركب چرا؟ كجا مى‏خواهى بروى؟

آن زن مى‏گوید گفتم: سر خاك شهدا، حضرت صادق(ع) فرمود: تعجب از شما مردم عراق است، براى زیارت شهدا، راهى طولانى و سفرى دراز را طى ‏مى‏كنید ولى ( سیدالشهدا ) را وا مى‏گذارید و به زیارتش نمى‏روید! گفتم: سید الشهدا كیست؟

فرمود: حسین بن على.

گفتم: من زنى بیش نیستم.

امام: باشد!... براى‏ كسى مثل تو، مانعى ندارد كه به زیارتش بروى، آنگاه از ثواب عظیم این زیارت، برایم بیان فرمود. (12) در مورد زیارت شائقانه ‏و عاشقانه كه از روی محبت و شیفتگى انجام گیرد، نیز احادیثى نقل شده است كه به ذكر دو نمونه اكتفا مى‏شود:

امام صادق(ع) فرمود:

روز قیامت، یك منادى ندا مى‏دهد:( زائران حسین كجایند؟) جمعى بر مى‏خیزند. به آنان گفته مى‏شود: در زیارت حسین، چه مى‏خواستید و چه اراده كردید؟

مى‏گویند: زیارت‏ ما، به خاطر محبت به پیامبر و على و فاطمه بود.

به آنان گفته مى‏شود:اینك،این محمد (ص) و على (ع) و فاطمه (س) و حسین (ع ) و حسین (ع )! پس به آنان بپیوندید. شما در درجات آنان هستید. به پرچم پیامبر ملحق شوید.

آنگاه آنان، در سایه سار لواى خاصى كه در دست على بن ابى طالب (ع) است قرار مى‏گیرند تا وارد بهشت گردند.(13) محبت، انسان را در دنیا به این دودمان، پیوند میدهد. زیارت محبت آمیز هم، در نهایت انسان را در آخرت به خاندان رسالت پیوند میدهد. آشنایى انسانها را در این دنیا با دستگاه‏ ولایت و خاندان پیامبر عامل جذب به این ( عروه الوثقى ) است كه در آن دنیا هم ( حبل المتین ) نجات و سعادت خواهد شد.

از امام صادق(ع) روایت شده است كه: خواستار سكونت در بهشت باید زیارت ( مظلوم ) را رها نكند.

مى‏پرسند: مظلوم كیست؟

مى‏فرماید: حسین است. هر كس با شوق به او و محبت به رسول الله‏ و فاطمه و على، او را زیارت كند بر سفره‏هاى بهشتى مهمان اهل بیت خواهد بود.(14) تاكیدى كه امام، روى عنصر ( مظلومیت ) در زیارت سید الشهدا دارد، جاى دقت و تامل است و انگیزه حمایت از مظلوم و احیاء یاد او و سپاس از فداكارى انسانى والا در برابر ظالمان را بیان مى‏كند.

ائمه، در صدد تشویق‏ مردم به زیارتند.یعنى ایجاد شوق و رغبت و انگیزه و علاقه، و این اشتیاق، در صورتى فراهم مى‏آید كه آثار یك عمل و نتایج یك اقدام، براى شخص، روشن باشد.

در زیارت كربلا، چه پاداشى مى‏تواند بزرگتر از ( بهشت ) باشد؟

و چه انگیزه‏اى ‏قوى‏تر از ( مرضى حق ) بودن، و خشنودى رسول خدا را جذب كردن؟ و چه نتیجه اى بالاتر از پیوند با اهل بیت، در دنیا و آخرت؟

پی نوشت ها:

1 - ثواب الاعمال، ص 81 .

2 - كامل الزیارت ، ص 183.

3 - همان، ص 164.

4 - بحارالانوار، ج 98 ص 44.

5- بحارالانوار، ج 98، صص 57 و 59 .

6 - كامل‏الزیارات، ص 116/ وسائل الشعیه، ج 10 ص 320.

7 - كامل الزیارات، ص 117.

8 - بحارالانوار، ج 97 ص 121.

9 - بحارالانوار، ج 97 ص 119/ كامل الزیارات، ص 70.

10 - بحارالانوار، ج 97 ص 124 .

11 - وسائل الشیعه، ج 10 ص 360.

12- همان، ص 339/ بحارالانوار، ج 98، صص 36 و 71

13 - وسایل الشیعه ج 10، ص 387.

14 - همان.

با استفاده از كتاب : كربلا كعبه دلها ، اثر: جواد محدثى.

 

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
دیدن امام عصر(عج) در حرم امام

دیدن امام عصر(عج) در حرم امام

دیدن امام عصر(عج) در حرم امام
خراسان و عزادارى براى اولاد حسين (عليه السلام)

خراسان و عزادارى براى اولاد حسين (عليه...

خراسان و عزادارى براى اولاد حسين (عليه السلام)
فلسفه عزاداری برای اهل بیت پیامبر اکرم

فلسفه عزاداری برای اهل بیت پیامبر اکرم

فلسفه عزاداری برای اهل بیت پیامبر اکرم
UserName