در روزهای خانهنشینی اجباری برخی کودکان برای فرار از کسالت و در جستجوی ذرهای هیجان یا جلب توجه، دست به کارهایی میزنند که فاصله میان یک بازی ساده تا یک فاجعه را به مویی بند میکند.
«امارات متحده عربی، هم به دنیای اسلام خیانت کرد، هم به ملتهای عرب و کشورهای منطقه و هم به فلسطین. البته این خیانت دیر نخواهد پایید اما این لکه ننگ بر آنها خواهد ماند!» رهبر شهیدانقلاب؛ ١١ شهریور ١٣٩٩
کل تاریخ کشورتان روی هم، به اندازه یک آفتابه ما هم قدمت ندارد! کشوری که کل عمرش ۲۶۰ سال است، چطور با تمدن ۲۶۰۰ ساله ما میخواد سر شاخ بشه؟ بقیه مقایسهها پیشکش! اصالت ریشه میخواد، چیزی که شما ندارید.
میدونی وقتی یه نوجوان غرقِ یه بازیِ خشنه، دقیقاً توی ذهنش چی میگذره؟ شاید از بیرون فقط یه سرگرمی به نظر برسه، اما از نگاهِ مغز، این یک نبردِ واقعی برای بقاست!
بسیاری از والدین تصور میکنند با برآورده کردن بیرویه خواستههای فرزندشان، در حال ساختن کودکیِ شیرینی برای او هستند؛ اما واقعیتِ تلخ اینجاست که اسراف، یک تهدید خاموش برای آینده است.
محیط فیزیکی و روانی خانه به عنوان یکی از قویترین و بنیادیترین عوامل شکلدهندهی سلامت روان انسان شناخته میشود. با توجه به اینکه انسانها بخش عمدهای از چرخهی حیات خود (به طور متوسط حدود دو سوم یا بیشتر) را در فضای بسته خانه سپری میکنند، این محیط فراتر از یک سرپناه ساده عمل میکند.
