مهمترین رقیب Core ، معماری K8 دو ویژگی برتر کوچک اما غیرقابل چشم پوشی در زیرسیستم های حافظه دارد.

اولین ویژگی حافظه کاشه (توضیحات بیشتردر مورد این اصطلاحات در سایر مقالات سایت میکرورایانه) سطح یک بزرگتر آن است، هر دو بخش دستورالعمل و داده این حافظه، 64 کیلوبایت گنجایش دارند در حالی که طراحان Core بر این بخش ها 32 کیلوبایت در نظر گرفته اند. این تنها یک برتری کوچک است چرا که انتظار می رود حافظه 8 طرفه 32 کیلوبایتی، عملکرد بسیار نزدیکی نسبت به حافظه 2 طرفه 64 کیلوبایتی داشته باشد.

برتری دوم و با اهمیت تر معماری K8، «کنترلرحافظه» مجتمع در داخل پردازنده است. در کامپیوترهای مبتنی بر این معماری حافظه اصلی به صورت مستقیم توسط «کنترلر حافظه» داخلی پردازنده مدیریت می شوند، در حالی که در کامپیوترهای مبتنی بر معماری های Intel «کنترلرحافظه» در داخل چیپ‌ست «پل‌شمالی» مادربرد قرار داشته و تعامل پردازنده با حافظه اصلی، از این طریق صورت می گیرد. «کنترلرحافظه» مجتمع در داخل پردازنده، دسترسی بی واسطه به حافظه اصلی با تاخیر کمتر را به همراه دارد.

تاخیر دسترسی به حافظه اصلی در کامپیوترهای پنتیوم 4 تقریبا دو برابر کامپوترهای Athlon 64 است (80 الی 90 در برابر 45 الی50 نانوثانیه). با این وجود مهندسین اینتل در معماری جدید خود راه‌ کارهای متعددی مانند «آشکارسازی حافظه» برای پنهان کردن این تاخیر از چشمان پردازنده ابداع کرده‌اند که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد.

 

دو ویژگی برتر مطرح شده در معماری K8 توسط دیگر برتری های زیر سیستم حافظه معماری Core قابل چشم پوشی هستند، پردازنده های مبتنی بر معماری Core‌ دارای حافظه کاشه سطح دو گسترده تر و واحدهای پیش واکشی هوشمندتری نسبت به K8 هستند. حافظه کاشه سطح یک در Core پهنای باندی نزدیک به دو برابر پهنای باند K8 ارائه می‌کند (اندازه گیری شده با نرم افزار ScienceMark) علاوه بر این در پیکربندی های دو هسته ای نیز حافظه کاشه سطح دو در Core حدود 2.5 برابر سریع تر از آنچه که معماری K8 در پردازنده های Athlon 64 X2 ارائه کرده، عمل می کند.


دسته ها : علوم فناوری
شنبه بیست و هشتم 10 1387
X