دسته
دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1234
تعداد نوشته ها : 6
تعداد نظرات : 2
Rss
طراح قالب

 

  صدای باد می آید            

     دست هایم را به باد می سپارم        

          و خود را نیز بعد از دست هایم ...  

     می اندیشم ...                            

     به دیروز روشن و نه به فردا های روشن و روشن تر 

              زمین مرا در خود می مکد                          

     و باد مرا با خود می برد ... تا قله نور   

                   ندایی از آسمان می آید ...       

                  خاکم را در زمین از خود رهانیده ام  

                 و روحم همگام باد پیش می رود 

             بی خبر از آنکه باد

                       هیچگاه به بی نهایت نخواهد رسید ..

 

دسته ها :
جمعه یازدهم 11 1387

 

پرده اول

    زمان: پنج شنبه شب
    موضوع: مراسم خواستگاری
    شب هنگام است، یک pent house به مساحت حدود 1000 مترمربع در طبقه بیست و چندم یک آسمان خراش در خیابان الهیه برای حضور مهمانان در نظر گرفته شده است. حدود 150 نفر از افراد با لباس های شیک و با دسته های گل و بعضا هدایایی در دست به پنت هاوس وارد می شوند. در این مراسم طبق سنت کهن ایرانی با مراسم خواستگاری، شربت، شرینی، میوه و شام سرو می شود. تنها هزینه ی شام 150 نفر مهمان، رقمی حدود 170 میلیون ریال (شام هر نفر حدودا 113 هزار تومان) برآورد می شود. مراسم خواستگاری در محیطی صمیمی و بدون نگرانی انجام می شود.
    در پایان مراسم مهمانان از میزبانان به خاطر پذیرایی تشکر کرده و به سوی خانه ها پرواز می کنند.
    
    پرده دوم

    مراسم: سفر
    موضوع: صرف شام
    همان پنجشنبه حدودا همان ساعات
    مادری با دختر 9-8 ساله اش که به شدت معصوم می نماید و از چالوس عازم تهران هستند، از «در» رستوران شهرام واقع در جاده چالوس وارد می شوند. مادر که بسیار موقر است به آرامی به پیشخوان نزدیک می شود و از مدیر رستوران می پرسد:
    ـ ببخشید ارزانترین غذای این رستوران چقدر است؟
    ـ 3000 تومان خانم و آن هم چلوکباب کوبیده.
    ـ آیا غذایی ارزانتر از این ندارید؟
    ـ خیر، از چلوکباب کوبیده ارزانتر چه می خواهید؟
    فرزند با خجالت چادر مادر را می کشد و نجوا می کند:
    ـ مامان ظهر هم ناهار نخوردم، مامان، و پا به زمین می کوبد.
    مادر با اضطراب به مدیر رستوران می گوید:
    ـ اگر کباب کوبیده را بدون برنج بدهید چقدر می شود؟
    ـ 2000 تومان خانم.
    ـ لطفاً یک پرس بگذارید.
    چند قدم به سمت میزهای سالن پیش می رود، داخل کیفش را وارسی می کند. مناعت طبع، نیاز فرزند و ... با این همه برمی گردد و خواهش می کند:
    ـ آقا ببخشید گوشت برایمان خوب نیست لطفا سفارش مرا لغو کنید.
    اما کودک که تصمیم به لغو برنامه ندارد، این بار گریه را سر می دهد. قطرات بلورین اشک به آرامی در گوشه ی چشم مدیر رستوران نیز ظاهر می شود، اما خودش را جمع و جور می کند، پشت به مادر می ایستد و می گوید:
    ـ ببخشید خانم غذا را گذاشته اند، نمی توانم کنسل کنم.
    چند دقیقه بعد برای اینکه مادر تحقیر نشده باشد، از همان غذا (یک پرس چلوکباب کوبیده با یک سیخ کباب اضافه) روی میز گذاشته می شود.
    مدیر رستوران:
    ـ یک سیخ کباب جایزه ی دختر خانم گل شماست.
    و به آرامی یک قطعه اسکناس دو هزار تومانی را به سمت دخترک می لغزاند و می گوید:
    ـ این هم برای خریدن یک عروسک کوچولو؛ آخه دخترم تو هم هم سن دختر من هستی.
    و تحمل نمی کند به نایبش می گوید:
    ـ اون خانم با دخترش حساب کردن یادت نره.
    و به کنار رودخانه می رود تا اشکش سیلی شود و ...
دسته ها :
جمعه یازدهم 11 1387

 

دوباره دعوایشان شده بود . مرد اصلاً  حرف نمی زد . زن می گفت: آخه نمیگی من چطور باید خرج خونه رو در بیارم ؟ دستامو ببین . ببین عروست شده نظافتچی خونه همسایه ها
مرد جواب نداد .زن چادرش را کشید جلوتر .دوباره زیر چشمی به اطراف نگاه کرد .کسی نبود جدی تر شد .گفت : این هم از شازده بزرگت که میگفتی درس خونه .  آقا دوتا تجدید آورده تازه میگه همه معلم خصوصی دارن . منم می خوام
مرد ساکت بود . زن خندید و گفت : یه خبر خوب هم بهت بدم . برای نرگس , خواستگار اومده . کاش بودی و می دیدی.
و بعد یه قطره اشک از چشمهاش
  جدا شد . جوی باریکی روی صورتش کشید و یواش افتاد رو سنگ قبر .
دسته ها :
جمعه یازدهم 11 1387

 

چون لاله به خون نشسته ام ، باور کن  

                              از فکر زمانه خسته ام ، باور کن  

 دیریست که در حسرت ناکامی ها                       

                           در سوگ خودم نشسته ام ، باور کن

 

دسته ها :
جمعه یازدهم 11 1387

 

  

تو تقصیری نداری من اگر بارانیم ، سردم  

  

چرا که آسمانم را خودم ابری ترین کردم

 

دلِ من قصدِ سیر چشم هایت داشت و گفتم

  

مرو گم می شوی آخر ، دلِ تنهای شب گردم

  

و رفت و در شب چشم تو گم شد آن دلِ عاشق

  

خودش هم گفته بود این " بار دیگر بر نمی گردم  " 

  

تو را نشناختم هان ای مه آلوده ترین جنگل

  

تو را نشناختم زیرا که  پاییزی ترین زردم

 

  

اگر از تو نشانی داشتم ای بی نشان من

 

                                      دلِ خود را ، نخندی ها ، برایت پُست می کردم .   

                                   

                                             

                                      "    دکتر قیصر امین پور   "

 

دسته ها :
جمعه یازدهم 11 1387

 

این کینه که خوانده ای ز چشمانم            

 

 

برگیر و به قلب خویش بسپارش !        

 

      

از بود و نبود دَهر این میراث         

 

            

از من به تو می رسد ... نگه دارش !                

                                              

                                  "    سیمین بهبهانی     "

دسته ها :
جمعه یازدهم 11 1387
X