صفحه ها
دسته
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 58519
تعداد نوشته ها : 1
تعداد نظرات : 1
Rss
طراح قالب

ان الحسین مصباح الهدی وسفینته النجاه

محرم ماه سوگواری سالارشهیدان وماه عزای حسینی را بر شما دانش آموزان وهمکاران گرامی تسلیت می گوییم

 

« یاران حضرت در عاشورا »

حضرت عباس (ع)

اینک، گرچه از صحنه‏ های آن همه ایثار و دلاوری و وفا که در عاشورا اتّفاق افتاد و آینه‏ ای فضیلت نما پیش چشم جهانیان نهاد، بیش از هزار و سیصد سال میگذرد، امّا تاریخ، روشن از کرامت های عباس بن علی(ع) است و نام ‏او با وفا، ادب، ایثار و جانبازی همراه است و گذشتِ این همه سال، کمترین غباری بر سیمای فتوّتی، که در رفتار آن حضرت جلوه‌گر شد، ننشانده است.

عاشورا روز پر شکوه و الهام بخش و پر حماسه‏ ای بود که انسانهایی والا و روح‏هایی بزرگ و اراده‏هایی عظیم، عظمت و والایی خود را به جهانیان نشان دادند و تاریخ از فداکاری عاشوراییان، روح و جان گرفت و زمان با نبض کربلاییانِ قهرمان و حماسه آفرین، تپید. کربلا مکتبی شد آموزنده و سازنده، که فارغ التحصیلان آن، در رشتهء ایمان و اخلاص و تعهّد و جهاد، مدرک و مدال گرفتند و ... عباس از زبده ‏ترین معرفت آموختگان آن دانشگاه بود.

هنوز هم این مکتبِ عالی باز است و دانشجو می‏پذیرد و یکی از استادان این دوره ‏های آموزشِ وفا و مراحلِ کسبِ معرفت، علمدار کربلاست، ایستاده بر بلندای عشق و شهامت، که با دستان بریده ‏اش معبرِ آزادگی را میگشاید و راه نور را نشان می‏دهد و این حقایق، همه در نام عبّاس نهفته است و همراه با این نام،عطر یک «فرهنگ» به مشام جان می‏رسد.

عبّاس یعنی تا شهادت یکّه تازی             عبّاس یعنی عشق، یعنی پاکبازی

عبّاس یعنی با شهیدان همنوازی             عبّاس یعنی یک نیستان تکنوازی

..........................................................................................................................................

باز وقت بی قراری آمده                                      لحظه های جانسپاری آمده 
هر که بر دلدار خود دلداده شد                             بهر جان دادن بر او آماده شد 
در خورد با دلبرش پیوند ها                                 حک شده بر چهره ها لبخند ها 
عاقبت وقت وصال آمد دگر                                   مه رخی زیبا جمال آمد دگر 
خیمه ای برپا شده از اشتیاق                             خیمه ای دیگر هراسان از فراق 
اهل این خیمه به رفتن بی شکیب                       وآن دگر دل بی قرار یک غریب 
این دو خیمه در کنار یک دگر                                هردو در سوز و نوا شب تا سحر 
این یکی مست مناجات و نماز                             آن یکی شعله ور ازسوز و گداز 
خیمه ای پر گشته از مردان مرد                             جان به کف آماده رزم و نبرد 
درکنارش خیمه ای از کودکان                               در غم فردا پر از اشک روان 
خیمه ی پر از رسم وفا                                       سینه ها لبریز از مهر و صفا 
مرغ جان ها در پی تیر اجل                                  بر لبی آوای احلی من عسل 
نوجوانی برلبش ذکر دعا                                      تا مبادا گردد از دلبر جدا 
هرکه گوید ای غریب عالمین                                بعد تو هرگز نمی مانم حسین 
دیگری گوید اگر سوزد تنم                                    آن که می ماند به عشق تو منم 
گر هزاران جان به تو دلبر دهم                              باز جان گیرم به راهت سر دهم 
با شقایق جمله ای را یاس گفت                           زینب این را در پی عباس گفت 
گفت ای آرام جان زینبین                                      یا ابوفاضل ، شده تنهاحسین 
ای برادر موسم یاری شده                                   جان من وقت علمداری شده 
یاد داری زاده ی ام البنین                                     آخرین حرف امیر المومنین 
چون به بستر بود با فرق دو تا                               گفت ای سقای دشت کربلا 
بشنو از باب غریبت این سخن                             حیدری کن کربلا ، عباس من 
دشت را از خون خود سرشار کن                          هر چه داری نذر روی یار کن 
این چنین کرد و فدای یار شد  .                            غرق خون در پیش پای یار شد 
آب از مشکش برون تا ریخته                                خون به چشم او به اشک آمیخته 
کای برادر من خجل هستم بیا                               رفتم و تنها شدی در کربلا 
وداع .....

 

 

 

دسته ها :
پنج شنبه سوم 11 1387
X