صفحه ها
دسته
لینکستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 78794
تعداد نوشته ها : 136
تعداد نظرات : 3
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان
++++++++++++++++++++بسم الله الرحمن الرحیم     از : نوری قدسی راثی   افلاطون عدالت را چنین تعریف می کند : " عدالت آنست که هر کَس بکار خود مشغول باشد و به کار دیگران کاری نداشته باشد " . این بدان معنی است که در اجتماع مورد نظر کار به اندازه کافی موجود باشد و هیچ کَس بی کار نباشد .در عرصه ای که تولید در سلامت باشد و مصرف در اعتدال ، در این صورت هر که به کار خویش مشغول است و در کار دیگران دخالت و تجاوز نخواهند کرد .بهشت آنجـاست کآزاری نبـاشد کسـی را بـا کسی کـاری نبـاشدنتیجه آنکه در این اجتماع تجاوز به حقوق دیگران چون بهره کشی ، قتل ، دزدی و تجاوز وجود ندارد و درهای سعادت به روی همه باز است .پرسشهای گوناگونی که درباره ی عمل و رفتار و شیوه ی زندگی درست فردی و جمعی و سیاسی و درستی اعمال افراد خصوصی و مقامات و کارگزاران عمومی و نیز درباره ی حقوق و تکالیف و تعهدات فرد و ماهیت سیاستهای اقتصادی و اجتماعی دولتها مطرح می شود و همگی در ذیل مفهوم کلی عدالت قرار می گیرند .ایجاد تعادل میان غایات و اهداف مختلف زندگی انسان مانند : شادی ، رفاه ، فضیلت ، معرفت و غیره و نیز ایجاد تعادل میان خواسته ها و غایات خصوصی وعمومی و بالاخره بهره برداری متعادل از ثروت و شیوه ی توزیع آن جزئی از بحث عدالت به شمار می روند . در جوامع اولیه عدالت در هاله ای از رمز و راز مذهبی پیچیده بود و دارای منشاء الهی محسوب می شد و اساس واقعی مذهب را تشکیل می داد .بر اساس این عقاید خداوند عادل است و عدالت را می شناسد و آن را از طریق وحی و الهام در طی احکام و فرمان ها خود ابلاغ می کند تا مخلوق بر حسب آن زندگی کنند و یا پاداش و کیفر بگیرند . و در مذهب تشیع نیز عدل ، جزء اصول اولیه دین می باشد .غایت اصلی حکومت در فضای کل و صوری آن اجرای عدالت در عرصه زندگی عمومی است .و عدالت در این فضای وسیع متضمن مفاهیم : امنیت ، آزادی و برابری و رفاه عادلانه است . و همین مبنای وسیع از عدالت مبنای اصلی اطاعت و فرمانبرداری اتباع را از قدرت عمومی تشکیل می دهند .اگر بخواهیم جامعه ای فراهم کنیم که در آن صاحبان قدرت (دولت) به وظایف و طرق به کار گیری قدرت آشنا باشند و اتباع به گردن نهادن به قانون مدنی خشنود ، باید مفاهیم عدالت را نهادینه کنیم و این نمی شود مگر به تربیت آزاد و بخردانه در موسسات تربیتی ، آشنائی و الفت با مفاهیم عدل است که می تواند از تجاوز و تعدی به حقوق دیگران جلوگیری نماید . باید موسسات آموزشی همه ی مفاهیم زیان بخش را که مخل به اصل عدالت است ، از برنامه های آموزشی حذف نماید و درتقویت روح تعادل و تعاون همت گمارد .قدرتمندان که قدرت و حکومت خود را از مردم به عاریت گرفته اند در ایجاد تعادل در همه شئون زندگی فردی و اجتماعی کوشا باشند ، و تلاش نمایند ثروتهای مّـادی ومعنوی را به تساوی در اختیار همه قرار دهند و از تباهی و تبذیرآن بر حذر باشند . اجرای عدالت کار آسانی نیست ، بینائی می طلبد و قدرت و همت می خواهد .در جهان امروز که مجهز به سیاست و ابزار پیشرفته ی علمی و صنعتی است ، مشکلات را بسی آسان تر از جهان کهن می توان حل کرد و درهای رفاه و آسایش را به روی همگان گشود .شرط اول قدم آن است که عاشق باشی ، و عدالت را بشناسی و به آن اعتقاد داشته باشی . در جامعه ی ما که عدل جزء اصول اولیه ایمان به ذات الهی است و خداوند خود ، عین عدل است و بایستی اجرای عدالت در ما قوی تر باشد و اسباب اجرای آن در ما پر انگیزه تر .کوشا باشیم در ایجاد دولت رفاه بکوشیم ، دولتی که همت او تحقق ، رفاه همگانی و آزادی مطلوب باشد و دولتی که خود را مسئول فرد ، فرد ایرانی بداند و دل شوره ی خوشبختی آنان در ذاتش عجین شده باشد و با اشاعه اعتقاد به عدالت  خود به اجرای آن کوشا باشد .و نتیجه ی تلاشش آن باشد که همه در رفاه نسبی زندگی کنند و غم نان نداشته باشند و تحت لوای آزادی بر کشتی فراغت بنشیند ، باشد که منِ بازنشسته هم زمزمه کنان بگویم : از بازنشستگـی مــرا پـــروا نیـستدر دهر دلی ، چون دل من شیدا نیستبنشستـه ام ، امـا به سـر قلّـه قـافدر منظـر من کـرانـه ای پیـدا نیسـت دریغ که ما بازنشستگان نه تنها از این فضای رفاه به دوریم ، بل غول تبعیض و درد ضیق معیشت آنچنان فضا را رنج آور کرده است که راحت جان به فرسایش جسم و جان بدل شده است .روزگاری که از برکت پیشرفتهای علمی ، بهره وری از منابع کافی آسان تر و پرحجم تر گشته ، و خلاقیت انسانها چشم گیر شده است ، درنتیجه باید رفاه زندگی شامل همه گردد . متاسفانه به علل بسیار اجرای عدالت اجتماعی و سیاسی و اقتصادی متناسب با زمان نیست . وعدم نگاه مساوی و عادلانه و برابر به همه ی اقشار اجتماع موجب برخورداری اقلیتی از رفاه فراوان شد و بسیاری از مردم از نعمت رفاه بی بهره .

 

حدیثی از : پیمبراعظم سیدالمرسلین  اِنّی بُعِثتُ مُعَلِمـاً*****************از سخنان مولا علی بن ابی طالب(ع) مَن عَلَّمَنی حَرفاً       فَقَد صََیَّرنی عَبداً
بازنشستگان بویژه معلمینی که عمری را در آموزش و پرورش ابنای این مرز و بوم سرمایه گذاری کردند، انتظار دارند در روزگار پیری ، خاطری آسوده و جسمی راحت داشته باشند و همه آلامی که در این روزگار کوتاه بر جسم و جانشان روا داشته شده است با اجرای عدالت بر طرف گردد .باشد که شاگردان دیروز و صاحبان قدرت وتصمیم امروز بر این مهم همت گمارند تا رضای پروردگار و دعای مردم حاصل کارشان باشد . ++++++++++++++++ معلم بلاگ +++
دسته ها :
دوشنبه بیست و یکم 5 1387
X