معرفی وبلاگ
دسته
لینکدونی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 2267448
تعداد نوشته ها : 11235
تعداد نظرات : 345
Rss
طراح قالب
مهدي يوسفي
نمی‌دانم تصمیم درستی بود یا نه؟ خودتان قضاوت کنید. به‌طور کاملا ناخودآگاه تصمیم گرفتم قلم به دست گرفته و بنویسم. آن‌هم درباره تصمیم‌گیری‌های ناخودآگاه. بهانه این کار خواندن خبری بود که اعلام می‌کرد بهترین تصمیم‌ها ناخودآگاه گرفته می‌شوند.


قضیه از این قرار است که نتایج یک پژوهش در انگلیس نشان می‌دهد که وقتی مغز انسان به‌طور ناخودآگاه انتخاب می‌کند، قادر است تصمیمات بهتری بگیرد. وقتی به ما اطلاعاتی ارائه می‌شود که باید براساس آنها تصمیم‌گیری کنیم، انتخاب و اتخاذ تصمیم درست به‌طور ناخودآگاه برای مغز بسیار دشوار می‌شود.

در چنین شرایطی ممکن است تصمیمات بسیار زیادی به طور خودآگاه گرفته شود، ‌اما تحقیقات نشان می‌دهد، بهترین تصمیم‌ها زمانی گرفته می‌شوند که براساس استدلال و منطق خودآگاه ما اتخاذ نشده باشند.

افرادی که مشاغل حساسی مثل پزشکی و آتش‌نشانی دارند، در بسیاری از موارد که تصمیمات آنها با جان انسان‌ها سر و کار دارد، از این روش بهره می‌گیرند؛ یعنی از طریق حس درونی خود تصمیماتی می‌گیرند که بسیار از آنها هم درست از آب در می‌آیند، در کنار همه اینها که گفتیم، لازم است چند نکته را هم از یاد نبریم.

یکی آن‌که بهترین تصمیمات ناخودآگاه زمانی گرفته می‌شود که یک پیش زمینه مبتنی بر یافته‌های صحیح میدانی راجع به موضوع وجود داشته باشد؛ چرا که بسیاری از افراد به‌واسطه ضرورت‌های شغلی‌شان ناگزیر به اتخاذ تصمیمات دقیق و آگاهانه و نه آنی و ناخودآگاه هستند و بدون پیش‌زمینه ذهنی، گرفتن هر تصمیم ناخودآگاهی می‌تواند برایشان نتایج نامطلوبی به‌بار آورد. مسلما تصمیماتی که بار سیاسی،‌ اقتصادی و فرهنگی دارند، از این نوع‌اند.

فراموش نکنید ارباب رسانه‌ها هم نباید ناآگاهانه بگویند و بنویسند و حس ناخودآگاهشان تنها زمانی به مددشان می‌آید که آن را وسیله‌ای برای کشف و انتقال واقعیات مبتنی بر یافته‌های خودآگاهشان کنند.

دسته ها : روانشناسی
دوشنبه 1387/10/16 14:18
X