دسته
لینک دوستان
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 58594
تعداد نوشته ها : 28
تعداد نظرات : 4
Rss
طراح قالب
مامان مهدی و هیوا و مهسا از بارداریشون میگنمامان مهدی و هیوا و مهسا از بارداریشون میگنسلام . من مادر مهدی هستم . الاآن در هفته 37 بارداری هستم . آخرین بار که برای سونوگرافی رفتم دکتر بهم گفت که مهدی هنوز نچرخیده و چون جای کمی داره ممکنه دیگه نچرخه . در این صورت مهدی اول شهریور با عمل سزارین به دنیا می آد . یعنی تقریباً دو هفته دیگه ( امروز 14 مرداد ) برای به دنیا اومدنش لحظه شماری می کنم . هنوز مرخصی نگرفتم و فعلاً باید سرکارم حاضر باشم در حالیکه کلی کار عقب مونده د ارم .
راستی من ساکش رو هم بستم . چندتا لباس و پوشک و چیزهائی که تو بیمارستان لازم می شه . البته اگه مهدی بچرخه شاید زودتر یا دیر تر از هشتم شهریور به دنیا بیاد . در هر صورت من و باباش دوستش داریم و منتظر اومدنش هستیم .
نمی دونم بعد از این بتونم دوباره خاطه بفرستم یا نه . ولی در هر صورت می خوام به همه اونهائی که دارن مادر می شن ( مخصوصاً اکرم جون و مهسا جون که برامون نظر فرستادن) بگم بجای ترسیدن از زایمان به لذت بچه دار شدن فکر کنن . به اون وقتی که نوزاد کوچولوشونو روی سینه شون می ذارن و صدای قشنگ گریه اونو می شنون .
به لذت مادر شدن و احساس مسئولیت کردن فکر کنن . به اینکه با دردی که تحمل می کنن چه غنچه قشنگی پا به دنیا می گذاره و بهاش هم فقط چند ساعت درد کشیدنه که خیلی کمه ! باور کنید شعار نیست و من با کمک بابای مهدی از اول سعی کردم حتی از اینکه ویار دارم اون هم به خاطر این موجود کوچولوی دوست داشتنی ، لذت می بردم و حالا که به هفته های آخر رسیدم احساس لذت و رضایت بیشتری دارم و می دونم حالا وقتشه که حاصل این زحمات را ببینم و می دونم حاصل شیرینی خواهد بود .
امیدوارم همه مامان و باباها از این دوران لذت کافی ببرن و بی جهت برای خودشون دلشوره و ناراحتی و استرس ایجاد نکنن
یلداسلام من در آخرین روزهای حاملگیم هستم اونم دوقلو 1هفته دیگه وقت سزارین دارم شکمم اینقدر بزرگ شده که حد نداره بعضی وقتام دردهای شدیدی زیر شکمم احساس میکنم ولی از زایمان خیلی میترسممهسا
مامان من تقریبا هر هفته به اینجا سر میزنه
و وضعیت منو کنترل میکنه
شما خیلی مهربون و دلسوز هستی
من شمارو خیلی دوست دارم
امیدوارم بدون خستگی به این کاره پر از ثوابت ادامه بدی
مامان من بعد از خواندن مطالب وبلاگ شما خیلی خوشحال مشه
خاله جون من الان فقط سه ماهه که تشکیل شدم و الان در هفته 11
هستم.یعنی 29 هفته دیگه متولد میشم
.خیلی خوشحال میشم به وبلاگ منم سر بزنی .من منتظر شما هستم
بای خاله خوب ومهربونم
هیوا 

اسمش رو گذاشتم مهدیاسمش رو گذاشتم مهدیمن در هفته 32 بارداری هستم . می دونم که یه پسر خوشگل دارم و اونو خیلی دوست دارم و می دونم الآن می فهمه که دارم در باره اون می نویسم .

مدت زیادیه که حرکاتش رو حس می کنم و فکر می کنم شیرین ترین لحظات دوران بارداری همین زمان است . وقتی حس می کنی یه موجود زنده در داخل شکمت داری که به همه کارهای تو واکنش نشون می ده به بزرگی خدا پی می بری . فکر می کنم دوست داشتنی ترین موجود عالمه . بخاطرش خدا را شکر می کنم و براش دعا می کنم همیشه سالم باشه .
جالبه بدونید که وقتی باباش نیست تا جائی که می تونه به من ضربه می زنه و من می دونم همیشه دوست داره ما با هم باشیم . راستی من اسمش رو هم انتخاب کردم . (مهدی)
و با تقریب می دونم هشتم شهریور به دنیا می آد . دوست دارم هرچه زودتر اون روز رو ببینم و دوست دارم لذت کافی رو از زحمتی که برای به دنیا آوردنش می کشم ببرم و هیچ وقت به درد زایمان به دید بد نگاه نمی کنم و واقعاً می خوام لذت بچه دار شدن رو با تمام وجودم حس کنم و از خدا می خوام کمکم کنه مادر خوبی برای اون باشم 

دختر می‌خواهیدیا پسر؟ فقط یک راه وجود دارددختر می‌خواهیدیا پسر؟ فقط یک راه وجود داردبه نقل از هفته نامه سلامت
 
تعیین جنسیت جنین در گفتگو با دکتر ملک منصور اقصی متخصص بیماریهای زنان و زایمان
دکتر علی غلا‌مرضا نژاد
<پسره یا دختره؟> این اگر اولین سئوالی نباشد که پدر بچه از پرستار خوش خبر می‌پرسد، قطعا دومین سوال است. بحث تعیین جنسیت جنین در میان مردم و متخصصان، بحث داغی است. دکتر ملک منصور اقصی به پرسش‌های ما در همین زمینه پاسخ می‌دهد.
آقای دکتر، از گذشته‌های دور بسیاری از مردم، آرزو داشته‌اند که بتوانند جنسیت فرزندشان را خودشان تعیین کنند. برای همین از رژیم‌های غذایی و کارهای سنتی خاص مثل بستن سنگ‌های ویژه به شکم استفاده می‌کردند. آیا به نظر شما این قبیل کارها در پسر یا دختر شدن نوزاد می‌تواند تاثیر داشته باشد؟
همان‌طور که شما گفتید این یک آرزوی دیرینه جامعه بشری و بسیاری از انسان‌ها بوده است. زن و شوهرهایی هستند که مثلا 7 تا دختر دارند و همیشه در انتظار یک پسر هستند. اینها معمولا همه این کارها را تجربه کرده‌اند، اما باید گفت که هیچ‌کدام از این کارها مبنای علمی ندارد و به نظر نمی‌رسد که موفقیتی را در پی داشته باشد. به طور کلی برای پسر یا دختر شدن کودک نمی‌توان غذا یا روش خاصی را پیشنهاد کرد و در اصل این کارها هیچ‌ کمکی نمی‌کنند. حتی بعضی‌ها با همین روش‌ها ادعا می‌کردند که به موفقیت دست یافته‌اند و اعدادی هم ارائه می‌کردند اما علم آمار ثابت کرد که این آمارهای گزارش شده غیرواقعی هستند.
و بعضی‌ها در مورد تاثیر زمان مقاربت می‌گویند...
نه، واقعیت این است که اینها اکثرا خرافات هستند. زمان مقاربت هم نمی‌تواند تاثیر چندانی در جنسیت نوزاد داشته باشد. حداقل از نظر علمی تا حالا چنین چیزی ثابت نشده است.
پس به نظر شما هیچ‌کاری نمی‌شود برای افرادی که تمایل دارند فرزندشان پسر یا دختر باشد انجام داد؟
چرا، در حال حاضر در دنیا کارهای خاصی می‌توان انجام داد و پیشرفت‌های خوبی انجام شده است.
مثلا چه کاری؟
مثلا باروری آزمایشگاهی یا آی.وی.اف، از نظر علمی کاملا شدنی است و ما هم در ایران امکان انجام این کار را داریم. ما در این روش زن را تحریک می‌کنیم تا با استفاده از برخی داروها چندین بار تخمک‌گذاری کند. بعد از آمیزش، این تخمک‌ها بارور می‌شوند. ما پس از گذشت مدتی می‌رویم و نمونه‌هایی از سلول‌های این چند جنین را بر می‌داریم و با تکنیک‌های آزمایشگاهی خاصی ، کروموزوم‌های آنها را مورد بررسی قرار می‌دهیم. هر کدام از آن چند جنین را که جنسیت مورد نظر را داشته باشند برمی‌داریم و بقیه را کنار می‌گذاریم‌. بدین ترتیب جنسیت نوزادی که به دنیا خواهد آمد همانی است که مطلوب پدر و مادر است.
خب این به شرطی است که چند تخمک و چند جنین باشد. اگر یکی بود چطور؟
البته این دیگر شانس مریض است که این یک تخمک همان جنسی را که او می‌خواهد داشته باشد یا خیر. مثلا من همین امروز یک مریضی داشتم که فقط یک تخمک داشت. حالا این دیگر بستگی به شانس ‌آن پدر و مادر دارد که آیا این جنین همان جنسیت مطلوب آنها را داشته باشد یا خیر.
یعنی در حال حاضر تنها راه موجود آی.وی.اف است؟
در حال حاضر بله، اما یک تکنیک دیگر هم هست که طی سال‌های اخیر دارند روی آن کار می‌کنند و فکر می‌کنم که 5 تا 6 سال دیگر بتوان از آن هم استفاده کرد و آن تکنیک فلوسیتومتری است. در این تکنیک می‌آیند اسپرم‌های
X و‌y را از هم جدا می‌کنند و بدین‌ترتیب می‌توانند انتخاب کنند که در هنگام انجام آی.وی.اف کدام جنس اسپرم را تزریق کنند. به هر حال این تکنیک هم محدودیت‌ها و مشکلات خاصی به همراه دارد. مثلا اینکه ما می‌گوییم اسپرم‌های x و y را از هم جدا می‌کنیم، 001 در صد نیست. شاید تعداد اسپرم‌هایی که بتوانیم جدا کنیم به میزان کافی نباشد و مشکلات به طور کلی زیاد است، اما به هر حال امید می‌رود که طی چند سال آینده این روش هم بتواند به ما کمک کند.
‌‌ آی.وی.اف را ما به طور کلی به عنوان یک روش درمانی ناباروری می‌شناسیم.آیا به نظر شما درست است خانمی را که می‌تواند یک باروری عادی و طبیعی داشته باشد، تنها جهت تعیین جنسیت تحت آی.وی.اف قرار داد؟
در این مورد حرف و حدیث‌ها زیاد است. اساسا این سوال مطرح است که آیا درست است که ما جنسیت نوزاد را تعیین بکنیم؟ باید به این سوال این طور پاسخ داد که با تعیین جنسیت می‌توانیم جلوی‌ ابتلا ‌به ‌بیماری‌هایی نظیر هموفیلی را بگیریم. اما اگر یک نفر بدون هیچ بیماری خاصی و تنها به علت تمایل شخصی بخواهد که جنسیت فرزندش را تعیین کند زیر سوال است. ما با یکی از دانشگاه‌های انگلستان در حال انجام یک طرح تحقیقاتی مشترک هستیم. تا ببینیم که دیدگاه مردم نسبت به این مسئله چیست و در جوامعی مثل ایران و انگلستان که از نظر فرهنگی‌ با یکدیگر تفاوت‌های قابل توجهی دارند، نظر مردم عادی نسبت به این مسائل چطور است.البته تاکنون در کشورهایی مثل آلمان، ایتالیا و آمریکا مطالعات مشابهی انجام شده است. اما هیچکدام مطالعات درست و کاملی نبوده‌اند و برای همین ما یک مطالعه دقیق طراحی کرده‌ایم که مشکلات و نقایص مطالعات قبلی را نداشته باشد.
به نظر خود شما این کار درست است یا غلط؟
ببینید این کار یک سری موافقان و مخالفانی دارد. مخالفان این روش می‌گویند که این کار ممکن است تعادل جنسیتی را در جامعه به هم بزند. اما جواب آن این است که این کار نمی‌تواند تعادل جنسیتی جامعه را به هم بزند چون ما برای انجام این کار مجبوریم که آی.وی.اف ‌انجام بدهیم و تنها تعداد معدودی از زوج‌ها هستند که به انجام آی.وی.اف برای تعیین جنسیت نوزاد تن درمی‌دهند که این تعداد اندک تاثیری در تعادل جنسیتی جامعه نخواهد گذاشت. به طور کلی داوطلبان این روش کم است و در مقیاس 6 میلیارد جمعیت دنیا خطری نخواهد داشت و بالانس و تعادل را به هم ‌نمی‌زند. نه الان بلکه 05 سال دیگر هم این خطر را نخواهد داشت.مسئله دیگری که مطرح می‌کنند این است که این کار نوعی تبعیض است. یک جنسی را انتخاب می‌کنی چون آن را بیشتر دوست داری و این باعث می‌شود که تبعیض جنسیتی ایجاد شود.
در مورد موافقان این روش چیزی نگفتید.
بله. موافقان می‌گویند که این نوعی روش کنترل جمعیت است. مثلا در نظر بگیرید که یک خانواده تمایل دارد که یک پسر داشته باشد و یک دختر. حالا فرزند اول پسر می‌شود اگر فرزند دوم دختر نشود باز اقدام به بارداری سوم می‌کند که شاید سومی دختر شود. اگر سومی هم نشود این کار را ادامه می‌دهد و همین باعث افزایش جمعیت می‌شود. حالا اگر شما در همان بارداری دوم بتوانید جنسیت را انتخاب کنید و دختر برای آنها ایجاد کنید، مشکلات حل می‌‌شود و از چند بارداری ناخواسته و نامطلوب دیگر جلوگیری می‌کنید. به هر حال بحث این دو گروه هنوز ادامه دارد و به نتیجه مشخصی نرسیده است. برای همین در بعضی کشورها اگر آی.وی.اف صرفا به این دلیل انجام شود، غیرقانونی محسوب می‌شود.
در کشور ما چطور؟
ما در کشور خودمان در این زمینه قانون خاصی نداریم.
نه، ما تا حالا عارضه خاصی از این کار ندیده‌ایم. البته آی.وی.اف به هرحال مشکلا‌ت خاص خودش را دارد.
پس آیا شما انجام آن را به خانواده‌هایی که این مشکل را دارند توصیه می‌کنید؟
ببینید مریض‌های زیادی با این مشکل به ما مراجعه می‌کنند. من خودم شخصا نگاه می‌کنم و می‌بینم که مسئله در خانواده آنها چقدر حاد است. به طور کلی این کار را نمی‌توان به همه توصیه کرد و اصولا کار درستی به نظر نمی‌رسد و به همه هم تاکید می‌کنم که کار خوبی نیست. اما گاهی اوقات این مشکل خیلی جدی است و مثلا ثبات زندگی به آن بستگی دارد. مثلا با گفتگو نمی‌توان فکر زن و شوهر را عوض کرد. در این مواقع که بسیار نادر هم هستند گاهی اوقات این کار را می‌کنیم. اما به طور معمول افرادی را که با این مشکل مراجعه می‌کنند با گفتگو مجاب می‌کنیم و می‌گوییم که واقعا پسر یا دختر شدن مهم نیست. اما اگر واقعا مشکل اساسی باشد و حتی گاهی در مورد آن بیماری‌های ژنتیکی که گفتم اگر لازم باشد به طور نادر این کار را انجام می‌دهیم. گاهی اوقات زندگی فرد در حال از هم پاشیدن است و در این موارد ما سعی می‌کنیم که حداقل با این کار جلوی این اتفاق را بگیریم.
در کل چه زمانی می‌توان جنسیت کودک را تعیین کرد؟
در حال حاضر با استفاده از تکنیک‌های سونوگرافی می‌توان از حوالی هفته ۱۴ بارداری جنسیت کودک را تعیین کرد.
قبل از آن این امکان وجود ندارد؟
چرا، اما دیگر کار سخت‌تر می‌شود. مثلا باید از تکنیک‌های آمنیوسنتز استفاده کرد که با یک سوزن وارد مایع کیسه آب می‌شوند و از آن نمونه‌برداری می‌کنند که کار سختی است. تکنیک‌های سونوگرافی راحت هستند اما قبل از هفته ۱۴ معمولا قادر به تعیین جنسیت نیستند.
آیا اگر جنسیت مطلوب والدین نبود ممکن است والدین کودک را سقط کنند؟
به هیچ وجه! این کار اصلا درست نیست. در کشور ما که از نظر قانونی این کار ممنوع است و به طور کلی از نظر شرعی و اخلاقی اصلا کار درستی نیست. در کشورهای دیگر که این کار ممنوع نیست هم پزشکان این کار را توصیه نمی‌کنند، چون از نظر علمی کار درستی نیست. خطر بروز عوارض به دنبال سقط جنین زیاد است و مخصوصا جنینی که به سن ۱۴ هفتگی رسیده است خطر سقط آن بسیار زیاد است و می‌تواند با عوارض ناخوشایندی همراه باشد. خطر زیادی مادر را تهدید می‌کند، حالا هر روشی که می‌خواهد به کار رود فرقی ندارد اما به هر حال خطر زیادی مادر را تهدید می‌کند. مثلا در بعضی کشورها حتی متخصصان سونوگرافی را از تعیین جنسیت منع کرده‌اند تا مادران را از خطر این سقط‌های تحریک شده به علت جنسیت نامطلوب نجات دهند.
گاهی اوقات می‌بینیم که سونوگرافی جنسیت را مذکر گزارش کرده اما نوزاد دختر می‌شود، این خطا‌ها ناشی از چیست؟
ببینید این خطا‌ها معمولا ناشی از خطای دستگاه نیستند. چون دستگاه‌ها در حال حاضر دقت بسیار بالایی دارند. اما معمولا خطا از کسی است که سونوگرافی را انجام داده است و بنابراین بهترین راه این است که سونوگرافی وتعیین جنسیت توسط سونوگرافیست با تجربه‌ای انجام شود.‌‌
 

شایعترین علت مرگ و میر نوزادانشایعترین علت مرگ و میر نوزاداننخستین سمینار سونوگرافی در مامایی صبح امروز با حضور متخصصان زنان و مامایی در تالار امام بیمارستان امام خمینی (ره) برگزار شد. دکتر سید علیرضا مرندی وزیر اسبق وزارت بهداشت،‌درمان و آموزش پزشکی در حاشیه این سمینار در گفت‌وگو با خبرنگار «بهداشت و درمان» خبرگزاری دانشجویان ایران واحد علوم پزشکی تهران گفت: متخصصان زنان و مامایی بایستی غیر از شرح حالی که از مادران می‌گیرند از امکانات آزمایشگاهی مانند سونوگرافی نیز بهرمند شوند تا بتواند در شناسایی فوری وضعیت جنین از آن استفاده کنند. رییس انجمن علمی پریناتولوژی ایران افزود: همه آزمایشها و تکنیک‌هایی که برای سلامت مادر و جنین لازم است بایستی در بازآموزیها و آموزشها مدنظر قرار گیرد و قصد این سمینارها دخالت در کار رادیولوژیست ها نیست بلکه تنها برای بالا بردن سطح علم متخصصان زنان و مامایی است. وی با بیان این که خفگی جنین و نوزاد و عفونت‌ها از شایعترین علت مرگ و میر نوزادان در کشورهای مختلف است، گفت: در کشورهای در حال توسعه حدود 30 درصد مرگ و میرهای نوزادان به دلیل خفگی و حدود 30 درصد دیگر به دلیل عفونت است و عوامل دیگری مانند مشکلات مادرزادی نیز وجود دارد که در کشورهای جهان سوم حدود 10 درصد و در کشورهای صنعتی به دلیل اینکه مشکلات عفونت و خفگی نوزادان در این کشورها حل شده است، نزدیک به 35 درصد است. دکتر مرندی ادامه داد: در ایران علاوه بر عفونت و خفگی مشکلات نارسی نیز وجود دارد که حدود 15 تا 20 درصد مرگ و میرها در نوزادان را شامل می شود. رییس انجمن پریناتولوژی ایران گفت: اگر کاری کنیم تا جنین در داخل رحم و زمانی که به دنیا می آید دچار خفگی و کمبود اکسیژن نشود می‌توان از مرگ و میر، عدم رشد جنین در داخل رحم و خسارتهایی که در رشد جسمی و عقلی در دوران بارداری برای نوزادان پیش می آید جلوگیری کرد. وی در پایان خاطرنشان کرد: به همین دلیل امروزه در کشور ما به دنبال ایجاد رشته فوق تخصص پرناتولوژی هستند که تمام توجه‌اش به مسائل حول و حوش زایمان، اواخر بارداری و دوران زایمان و بلافاصله بعد از آن است. گفتنی است: این سمینار شامل 28 سخنرانی و 3 کارگاه آموزشی و 15 امتیاز بازآموزی بود.

بدون درد هم می‌شود!بدون درد هم می‌شود!
اینجا بخش زایمان است. زنی جوان به پهلوی چپ خوابیده و هر چند دقیقه یک‌بار به ملافة سفید روی تخت چنگ می‌زند. جلوتر می‌روم. قطرات درشت عرق روی صورتِ برافروختة او می‌لغزند و لابه‌لای موهایش پنهان می‌شوند. زن نفسی تازه می‌کند. می‌داند که به‌زودی دردی شدیدتر از قبل به سراغش خواهد آمد. عاجزانه به من خیره می‌شود. خطوط ریزی دور چشمانش نقش می‌بندد. با التماس می‌گوید: «سزارینم کنید. خواهش می‌کنم! دیگر طاقت ندارم. تحملم تمام شده...» ماما با پوششی سراسر سبز به او نزدیک می‌شود. دست روی شکمش می‌گذارد و به‌آرامی می‌گوید: «همة زن‌ها وقت زایمان این حرف‌ها را می‌زنند.» انقباضات زایمانی را کنترل می‌کند و به صدای قلب غریبة پردردسر گوش می‌دهد. «تحمل کن. تا آمدن بچه هنوز چند ساعت مانده.» درد مجال اعتراض را از زن می‌گیرد. نفسش بند آمده. دستم را فشار می‌دهد. انگشتانم داغ می‌شوند. با خود فکر می‌کنم که امروز معنای واقعی درد را فهمیدم.
زن، خسته و رنجور، روی تخت افتاده است. موجودی نحیف و صورتی‌رنگ را در آغوشش می‌گذارم. از تخت فاصله می‌گیرم تا لذت مادر شدن را در وجود زن نظاره کنم. مطمئنم که به‌زودی آن درد و آن لحظات سخت انتظار را فراموش خواهد کرد...

زایمان طبیعی یا سزارین؟
زایمان با شروع دردهای زایمانی آغاز می‌شود. رحم از یک بافت نیرومند عضلانی تشکیل شده است. در طول دوران بارداری، به دلیل تغییرات هورمونی، رحم در حالت آرامش قرار دارد. ولی با آغاز فرآیند زایمان، انقباضات پیش‌رونده‌ای در آن القا می‌شود. انقباضات رحمی نیروی کافی را برای راندن جنین به سمت پایین و همچنین اتساع دهانة رحم فراهم می‌آورد. به‌تدریج و به دنبال دردهای زایمانی، دهانة رحم باز می‌شود و زایمان پیشرفت می‌کند. اگر در هرکدام از این مراحل اختلالی رخ دهد، فرآیند زایمان پیشرفت نخواهد کرد و سلامت مادر و جنین به خطر خواهد افتاد.زایمان فرآیندی طبیعی است. در حدود 80 الی 85 درصد زایمان‌ها نیاز به هیچ‌گونه مداخلة درمانی ندارند و به‌طور طبیعی رخ می‌دهند و تنها در کمتر از 15 درصد آنها اقدام به سزارین لازم است. معاینات زنانه، کنترل علائم حیاتی مادر و تحت نظر داشتن تعداد و ریتم ضربان قلب جنین از جملة اقداماتی است که برای هدایت زایمان طبیعی صورت می‌گیرد.زایمان طبیعی شامل سه مرحله است. از شروع انقباضات یا دردهای واقعی تا اتساع کامل دهانة رحم مرحلة اول نامیده می‌شود. این مرحله در زنانِ شکم‌اول حدود 6 الی 18 ساعت و در زنانِ چندزا 3 الی 10 ساعت به طول می‌انجامد. مرحلة دوم شامل اتساع کامل دهانة رحم تا تولد نوزاد است. زمان متوسط برای این مرحله 50 دقیقه در زنانِ شکم‌اول و 20 دقیقه در زنانِ چندزا در نظر گرفته می‌شود. در مرحلة سوم، جفت از رحم جدا و دفع می‌شود. فاصلة زمانی لازم برای دفع جفت، 5 الی 30 دقیقه پس از خروج جنین است.در برخی موارد، زایمان سیر طبیعی خود را طی نمی‌کند و برای خارج کردن جنین اقدامات مداخله‌گرانه انجام می‌شود. از مهم‌ترین این مداخلات، جراحی بزرگ سزارین است. سزارین به معنای خارج کردن جنین از محل برشِ جدار شکم و دیوارة رحم است. هرگاه، به دلیل تنگی لگن مادر یا بزرگی بیش از حد بچه، زایمان طبیعی میسر نباشد، جنین در داخل رحم در وضعیت غیرطبیعی قرار گرفته باشد، ریتم ضربان قلب جنین تغییر کند، زایمان طبیعی بیش از زمان مقرر به طول انجامد، مادر باردار مبتلا به پرفشاری خون یا بیماری قند باشد، زایمان قبلی او به طریقة سزارین انجام شده باشد، یا هرگونه اختلال دیگر در پیشرفت زایمان رخ دهد، انجام جراحی سزارین برای حفظ سلامت مادر و جنین توصیه می‌شود.زنانِ ایرانی سزارین را انتخاب کرده‌اندبر طبق آمارهای اعلام‌شدة وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، شیوع سزارین در ایران به‌طور متوسط سه برابر بیشتر از آمارهای جهانی است. در امریکا و چند کشور غربی، تعداد عمل‌های سزارین، از 5/4 درصد در سال 1965 میلادی، به 25 درصد در سال 1998 افزایش یافت. از این سال به‌بعد، آمار سزارین اندکی کاهش یافت یا تقریباً ثابت ماند. هم‌اکنون سزارین شایع‌ترین عمل جراحی در امریکاست و یک میلیون مورد از آن در سال انجام می‌شود.دکتر زهرا علامه، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، و همکارانش در سال 1376 مطالعة گسترده‌ای را در مورد میزان شیوع سزارین در استان‌های مختلف کشور انجام داده‌اند. اختلاف آمار مناطق شهری و روستایی بسیار زیاد است و میان آمار استان‌ها نیز اختلاف فاحشی وجود دارد. استان قم، با شیوع 4/44 درصد، بیشترین شمار سزارین را در کشور داراست. اصفهان با رقم 44 درصد در مقام دوم و تهران با آمار 4/36 درصد در مقام سوم قرار دارد. سه استان ایلام و هرمزگان با 5/8 درصد و سیستان و بلوچستان با 3/4 درصد در قعر جدول واقع شده‌اند. نگاهی گذرا به آمار و ارقام نشان می‌دهد که عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی فاکتورهای بسیار مؤثری در شیوع سزارین در کشور ما هستند.دکتر رویا رضوی، جراح و متخصص بیماری‌های زنان و زایمان، علت اصلی تمایل زنان به زایمانِ با کمکِ جراحی سزارین را مسئلة درد عنوان می‌کند: «درد احساسی ناخوشایند ولی مفید است که حکم یک مکانیسم محافظتی اولیه را دارد. در فرآیند زایمان، شروع درد هشداری برای زنِ حامله است که باید برای زایمان کمک بگیرد.»دکتر سکینه قدیانی، متخصص بیهوشی بیمارستان نجمیه، موارد زیر را برای توجیه افزایش آمار سزارین در دنیا برمی‌شمارد: «کاهش تعداد باروری‌ها یکی از عوامل مطرح در این زمینه است. در حدود نیمی از زنانِ باردار برای نخستین‌بار زایمان را تجربه می‌کنند، و تعداد عواملی که متخصص زنان را وادار به انتخاب شیوة سزارین می‌کنند در زایمان اول بیشتر است. عدم پیشرفت زایمانی از جملة این عوامل است. علت دیگر، افزایش سن بچه‌دار شدن در میان زنان است. امروزه دختران تمایل کمتری به ازدواج در سنین پایین دارند. با بالا رفتن سن ازدواج و متعاقب آن باردار شدن زنان، احتمال نیاز به سزارین افزایش می‌یابد. دلیل سوم، افزایش امکان دقیق‌تر شدن مراقبت از جنین و کنترل ضربان قلب اوست. با کمک دستگاه‌های الکترونیکی مدرن، اختلال در وضعیت جنین سریع‌تر شناسایی می‌شود و متعاقب آن از شیوة سزارین کمک گرفته می‌شود. همچنین، متخصصان زنان و زایمان و ماماها، به دنبال ترس از برخی مشکلات حقوقی که می‌تواند در نتیجة زایمان طبیعی ایجاد شود، سزارین را انتخاب می‌کنند. زیرا در صورت بروز اختلال در سلامت مادر یا جنین در هنگام زایمان طبیعی مقصر شناخته خواهند شد.»دکتر افسانه اختیاری، جراح و متخصص بیماری‌های زنان و زایمان بیمارستان نجمیه، دلایل دیگری را برای بالا رفتن آمار سزارین در کشور عنوان می‌کند: «زنانِ باردار این تصور غلط را دارند که با انتخاب سزارین هیچ‌گونه درد و مشکلی را تحمل نخواهند کرد. حال آن‌که درد و عارضه پس از انجام سزارین ایجاد خواهد شد. از طرفی، در کشور ما، تمایل متخصصان زنان و زایمان به انجام دادن سزارین بیشتر از زایمان طبیعی است. هدایت زایمان طبیعی تا مرحلة آخر در حدود پنج برابر بیشتر از جراحی سرازین زمان نیاز دارد. اما حق‌الزحمة دریافتی از آن به‌مراتب کمتر است. مسئلة قابل توجه دیگر تبدیل شدن سزارین به اقدامی تجملی و لوکس است. متأسفانه زنان کشور ما با چنین دیدی به جراحی بزرگ و خطرناک سزارین نگاه می‌کنند.»دکتر رویا رضوی نیز بر نقش عقاید و دیدگاه‌های نادرست در گرایش زنان به سزارین تأکید می‌کند: «گروهی از مردم تصور می‌کنند که ضریب هوشی افراد حاصل از زایمان سزارین بالاتر از کسانی است که با زایمان طبیعی متولد شده‌اند. اما در واقع ارتباطی میان بهرة هوشی افراد و شیوة تولد آنان وجود ندارد. همچنین در برخی از تحقیقات ضریب هوشی نوزادان حاصل از زایمان طبیعی، نسبت به نوزادان سزارینی، بالاتر گزارش شده است. برخی از زنان نیز ضربه‌های زایمانی را مختص به زایمان طبیعی می‌دانند. گزارش‌های زیادی از فلج اعصاب بازویی، شکستگی جمجمه و سایر استخوان‌ها در نوزادانی که به طریق سزارین به دنیا می‌آیند وجود دارد. تحت فشار قرار گرفتن قفسة صدری جنین در طی زایمان طبیعی، مایع داخل خانه‌های ششی ریة نوزاد را خارج می‌کند و، در نتیجه، تنفس وی عمیق‌تر و سریع‌تر شروع می‌شود.»دکتر افسانه اختیاری در مورد عوارض پس از سزارین هشدار می‌دهد: «اغلب عوارض سزارین در درازمدت خود را نشان می‌دهند. چسبندگی احشا و نازایی از این قبیل عوارض هستند. میزان خون ازدست‌رفته در حین عمل سزارین حدود دو برابر زایمان طبیعی است. همچنین امکان آسیب دیدن مثانه و روده‌ها نیز وجود دارد. عفونت‌های رحمی و دستگاه ادراری، با شیوع 12 درصد، از شایع‌ترین عوارض سزارین هستند. به علاوه، مدت طولانی بستری شدن در بیمارستان، هزینه‌های گزاف لوازم جراحی و اتاق عمل بار مالی زیادی را به خانواده‌ها و جامعه تحمیل می‌کند.»درد زایماندرد زایمان شدیدترین دردی است که اکثر زنان در طول زندگی خود تجربه کرده‌اند. این درد در شکمِ اول به‌مراتب شدیدتر و طولانی‌تر است. عوامل متعددی در شدت و الگوی دردهای زایمانی تأثیر دارند. تعداد موارد بارداری، جنس نوزاد متولدشده، توانایی بدنی و قدرت جسمانی زن، وضعیت دهانة رحم و ارتباط آن با اندازة جنین از جمله عواملی هستند که گاه سبب افزایش درد زایمان می‌شوند. بر اساس یک بررسی علمی، درد در زنانِ باردارِ بالاتر از 40 سال، بخصوص در زایمان اول، به‌مراتب طولانی‌تر و شدیدتر است.
هیجان، ترس و اضطرابِ زن باردار نیز بر شدت درد او می‌افزاید.
دکتر اختیاری می‌گوید: «علت اصلی ترس از زایمان، بی‌اطلاعی یا داشتن اطلاعات غلط در مورد مراحل زایمان و عوارض احتمالی آن است. همچنین، چگونگی ارتباط میان زن و همسرش نقش بسیار مهمی در میزان درد دارد. تا آنجا که حضور همسر در اتاق زایمان، به علت اثر تسکین‌دهندگی آن، تا حدودی از شدت دردهای زایمانی می‌کاهد. زن در کنار همسرش به‌مراتب اضطراب کمتری را در طی فرآیند زایمان تجربه خواهد کرد.»یک گروه تحقیقاتی در سال 1978 نشان داد که درد و اضطراب باعث افزایش شیوع الگوی‌های غیرطبیعی ضربان قلب جنین می‌شود و وضعیت نوزاد حاصل به‌مراتب نامناسب‌تر از نوزادی است که اضطراب و درد در مادر وی تحت کنترل بوده است.تاریخچة زایمان بی‌دردنخستین‌بار در سال 1846 از اِتِر در زایمان استفاده شد. سپس، در سال 1853، دکتر جان اِسنو (J. Snow) برای زایمان ملکه ویکتوریا از کلروفورم استفاده کرد. شیوة بی‌حسی موضعی نخاعی (اسپاینال/ spinal) را در سال 1899 دکتر بیر (Bier) معرفی کرد و در سال 1907 استفاده از آن در شاخه‌های مختلف جراحی متداول گردید. اما روش بی‌حسی موضعی دور نخاعی (اپیدورال/ epidural) در سال 1960 برای ایجاد بی‌دردی در زایمان طبیعی به کار گرفته شد. چند سال بعد، پزشکان دریافتند که این شیوه به سلامت مادر و جنین لطمه‌ای وارد نمی‌کند. بدین ترتیب استفاده از روش‌های القای بی‌دردی به هنگام زایمان مرسوم شد.روش‌های زایمان بی‌دردروش‌های مورد استفاده برای بی‌دردسازی زایمان به دو گروه دارویی و غیردارویی تقسیم می‌شوند. دکتر سکینه قدیانی به معرفی این روش‌ها می‌پردازد: «از جملة روش‌های بی‌دردسازی غیردارویی، آماده کردن روحی و روانی زنِ باردار برای قبول و گذراندن یک زایمان طبیعی است. اگر زنی در هنگام تولد فرزند اول خود با مراحل مختلف زایمانی آشنا باشد و با انگیزه‌ای قوی زایمان را شروع کند، دردی معادل درد یک زنِ چندزا را تجربه خواهد کرد؛ در صورتی که زنانِ آموزش‌ندیده دردهای شدیدتری را تجربه خواهند کرد. روش‌های غیردارویی نیاز به زمان دارند و آموزش مادر از چندین ماه قبل از زمان زایمان آغاز می‌شود. القای خواب یا هیپنوتیزم، مراقبت‌های روحی و روانی، طب سوزنی، تحریک الکتریکی پوست (TENS)، زایمان در آب، ماساژ و آرمش (Relaxation) از دیگر روش‌های پیشنهادی هستند. به‌طور کلی، روش‌های غیردارویی بی‌دردسازی زایمان درد را به تمامی از بین نمی‌برند و ما مجبوریم که از روش‌های دیگری نیز در کنار آنها استفاده کنیم. در این موارد باید به مادر تذکر داده شود که بی‌دردی کامل نیست.روش‌های بی‌دردی دارویی به سه دسته تقسیم‌بندی می‌شوند. یکی از آنها استفاده از گازهای استنشاقی است. گاز O2N شایع‌ترین و قدیمی‌ترین داروی استنشاقی مصرفی در این مورد است. در روش تزریق دارو، از انواع مخدرها و آرام‌بخش‌ها برای کاستن از اضطراب حین زایمان و، به درجاتی، تخفیف درد استفاده می‌شود. اما پرکاربردترین روش، بهره‌گیری از بی‌حسی موضعی است. داروی بی‌حسی در مرحلة مشخصی از زایمان، از طریق سوزنی که در ناحیة کمر فرو می‌رود، به فضای دور نخاعی، نخاعی و گاه هر دو تزریق می‌شود. بی‌دردی ایجادشده در این روش نسبتاً کامل است.»دکتر لاله وثوقیان، متخصص بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، در پاسخ به این پرسش که آیا بی‌دردسازی ناحیه‌ای طولانی شدن زمان زایمان را به دنبال دارد، می‌گوید: «این مسئله ذهن بسیاری از متخصصان بیماری‌های زنان را به خود مشغول کرده است. باید توجه داشت که این روش بی‌دردسازی تنها حس درد را مهار می‌کند و اثری بر قدرت عضلانی و حرکتی مادر ندارد. بنابراین، در صورت اجرای صحیح تکنیک و همچنین آموزش قبلی مادر، احتمال طولانی شدن زایمان وجود ندارد.»دکتر قدیانی در مورد عوارض احتمالی ناشی از بی‌حسی‌های منطقه‌ای توضیح می‌دهد: «افت فشار خون یکی از شایع‌ترین عوارض این قبیل بی‌حسی‌هاست که با مایع‌درمانی و جایگزین کردن حجم کافی از آن قابل جبران است. خارش، تهوع، استفراغ، ضعف تنفسی، عفونت و سردرد از دیگر عوارض احتمالی است. سردرد به علت زور زدن‌های متوالی و کمبود آب بدن ایجاد می‌شود و خوشبختانه در اکثر موارد با درمان‌های محافظتی مانند استراحت در بستر، مصرف ضددردها، تزریق مایعات و بستن شکم‌بند محکم برطرف می‌شود. برخی مطالعات شیوع بیشتر کمردردِ پس از زایمان را در زنانی که از این روش استفاده کرده‌اند نشان می‌دهد. این درد کمر به علت انقباضات شدید رحمی و سیر طبیعی زایمان ایجاد می‌شود و ارتباطی با بی‌حسی موضعی ندارد.»دکتر وثوقیان خاطرنشان می‌کند: «علت اصلی کمردردِ پس از زایمان، افزایش وزن مادر در دوران بارداری، فشار جنین بر مهره‌ها و اعصاب کمری و همچنین قرارگیری نامناسب روی تخت‌های زایمان و اتاق عمل است. برخلاف تصور عموم، عبور سوزن از فضای بین مهره‌های کمری آسیبی به ستون مهره‌ها و نخاع وارد نمی‌کند. عارضة کمردردِ متعاقب بی‌حسی نخاعی به علت عبور سوزن از پردة محافظ نخاع ایجاد می‌شود. البته امروزه، به دلیل استفاده از سوزن‌های بسیار نازک، بروز این عارضه نسبت به گذشته کمتر شده است. در روش بی‌حسی دور نخاعی، به دلیل سالم ماندن لایة محافظ نخاع، احتمال بروز سردرد وجود ندارد.»یک مرکز زایمان بی‌دردفاطمه روی تخت بیمارستان نشسته و به‌آرامی نوزاد کوچک خود را شیر می‌دهد. او دو سال قبل، بدون استفاده از روش‌های بی‌دردسازی، کودکی را به دنیا آورده و امروز صبح فرزند دوم خود را بسیار راحت‌تر و بی‌دردتر از تجربة قبلی و به‌طور طبیعی زایمان کرده است. او با خوشحالی تمایل خود را به استفاده از همین شیوه در زایمان‌های بعدی بیان می‌کند.سمیه روی تخت دیگر اتاق خوابیده. او امروز صبح اولین‌بار مادر شدن را تجربه کرده است: «کیسة آب من پاره بود. تقریباً هشت ساعت درد کشیدم. بی‌دردی برای من خیلی دیر شروع شد. زایمان کار راحتی نبود.»
بیمارستان نجمیه از جمله مراکز شناخته‌شدة زایمان بی‌درد در شهر بزرگ تهران است. این بیمارستان، در اردیبهشت 1381، تیمی متشکل از متخصصان بیماری‌های زنان، متخصصان بیهوشی، تکنسین‌های بیهوشی، ماماها و پرستارها را برای انجام زایمان بی‌درد گرد آورد.
دکتر مسعود لطیفی‌پور، مدیر درمان و رئیس بخش بیهوشی بیمارستان نجمیه، به موفقیت‌های این مرکز در امر زایمان بی‌درد اشاره می‌کند: «واحد زایمان بی‌درد این بیمارستان به‌طور شبانه‌روزی فعال است و تمام کادر آن را صرفاً متخصصان و کارشناسان زن تشکیل داده‌اند. زنانِ باردار، هنگام مراجعه به درمانگاه مراقبت‌های دوران بارداری، به کمک کارشناس با شیوه‌های زایمان بی‌درد آشنا می‌شوند و به پرسش‌های آنان پاسخ کامل داده می‌شود. از اردیبهشت 81 تا خرداد 82، در مجموع، 507 مورد زایمان بی‌درد در مرکز نجمیه ثبت شده است. در ماه اول، تمایل افراد به پذیرش روش‌های بی‌دردی تنها 6 درصد کل مراجعه‌کنندگان بود. اما این رقم در حال حاضر به 40 درصد می‌رسد. در یک آمارگیری مشخص شد که از میان 163 زنِ باردار که با کمک روش‌های بی‌دردی زایمان کرده بودند، 132 نفر مایل به استفاده از این روش در بارداری بعدی خود بودند و 159 نفر بی‌دردسازی را به دیگران توصیه می‌کردند. خوشبختانه، به دنبال تلاش‌های انجام‌شده، هم‌اکنون اکثر بیمه‌ها هزینة روش‌های زایمان بی‌درد را تقبل کرده‌اند و مخارج زایمان بی‌درد برای بیماران تقریباً برابر با زایمان طبیعی است.»آگاه‌سازی زنانِ جامعه از روش‌های بی‌دردسازی زایمان طبیعی و دادن آموزش‌های لازم پیش از زایمان، برای آشنا کردن زنان با این فرآیند طبیعی، در کاهش آمار سزارین در کشور مؤثر خواهد بود. بر اساس آخرین آمار به چاپ رسیده در یکی از معتبرترین کتاب‌های بیهوشی امریکا، 81 درصد بیمارانی که زایمان طبیعی انجام می‌دهند از یکی از روش‌های بی‌دردی دارویی بهره می‌گیرند. از 19 درصد باقی‌مانده نیز شمار زیادی از سایر روش‌های غیردارویی مانند هیپنوتیزم، زایمان در آب یا طب سوزنی استفاده می‌کنند. تنها تعداد بسیار کمی از هیچ روش بی‌دردی بهره نمی‌برند. در کشورهای اروپایی این رقم به بیش از 90 درصد می‌رسد. اما در کشور ما، در بیشتر موارد، زایمان طبیعی با دورنمایی از تحمل درد شدید همراه است و زنان، به علت نداشتن شناخت کافی، از کاربرد روش‌های بی‌دردسازی زایمان وحشت دارند. بنابراین، نقش متخصصان زنان و زایمان و مراکز مراقبت‌های دوران بارداری دولتی و خصوصی در اطلاع‌رسانی به زنان باردار و ترویج زایمان طبیعی بدون nدرد بسیار ارزشمند است.   

ورزش در بارداریورزش در بارداریچه میزان ورزش در طی بارداری توصیه می شود ؟ چه ورزشهایی در دوران بارداری خطرناک است ؟ اصول کلی ورزش در بارداری آمادگی بدن برای زایمان حفظ و تقویت میزان قوای عاطفی و جسمانی در طی حاملگی دارای اهمیت بسیاری است . ورزش به شما کمک می کند قبل و بعد از زایمان از نظر جسمی در وضعیت مناسبی باقی بمانید . در طی ورزش ، گردش خون بسیار مناسب می شود : بنابراین جنین به طور مرتب می تواند باعث رضایت خاطر روحی و همچنین جسمی شما باشد . ورزش راه لذت بخشی برای آماده شدن برای تغییرات دوران بارداری است . ورزش : موجب افزایش آزاد شدن هورمونهایی به نام اندورفین ها شده که باعث کمتر شدن احساس خستگی و افسردگی می شود . موجب کاهش درد پشت ، گرفتگی ساق پا ، یبوست و تنگی نفس می شود . موجب افزایش میزان انرژی شده و شما را برای دوره زایمان آماده می نماید . موجب بدست آوردن زودتر شکل مناسب و طبیعی بدن پس از زایمان می شود . ورزش ، گردش خون را افزایش می دهد که در نتیجه به تنظیم فشار خون کمک می کند . در صورتیکه عضلات ورزیده داشته باشید . دوره درد و زایمان را راحت تر پشت سر خواهید گذاشت . با توجه به اینکه توانایی های بدنی هر فرد با فرد دیگر متفاوت است ، قبل از شروع و یا ادامه دادن هر یک از نرمشها یا ورزشهائی که در ادامه معرفی می شود با پزشک خود مشورت نمائید .  چه میزان ورزش در طی بارداری توصیه می شود ؟ شاید انجام ورزش معمول روزانه با توجه به برنامه کاری بسیاری شلوغ ، چندان  دست یافتنی نباشد . شما می توانید بسیاری از این روشها را که در طی بارداری توصیه می شود در طی فعالیتهای دیگر روزانه تان انجام دهید ؛ به طور مثال تمرینهای لگنی ( کف لگن ) در طی شستشوی دندانها انجام می شود ؛ ورزش پا و قوزک پا را می توانید در حالیکه پشت میزتان نشسته اید و یا در اتوبوس هستید انجام دهید ؛ و یا در حالیکه در حال خواندن کتاب و یا تماشای تلویزیون هستید تمرین تیلور را انجام دهید . تمرینات مکرر ولی کوتاه مدت بهتر از تمرینات طولانی مدت یکبار در روز است . در حالت غیربارداری یک زن می تواند با استراحت یکساعت و نیمه انرژی خود را ذخیره کند ؛ اما زن باردار ، شاید نیمی از روز برای رهایی از خستگی به استراحت احتیاج داشته باشد . پس با خودتان مهربان باشید و فعالیت تان را محدود کنید تا برایتان لذت بخش و آرامش بخش باشد . در طی حاملگی شما آزاد هستید به همان میزانی که قبل از بارداری به طور مرتب در ورزش شرکت می کردید ورزش تان را ادامه دهید . ادامه دادن تمرینات طی بارداری باعث می شود بدنتان در همان وضعیت سابق و آماده باقی بماند . همچنین بعضی ورزشها مخصوصاً در طی بارداری توصیه می شوند مانند پیاده روی ، شنا ، یوگا و ... پیاده روی برای هضم غذا ، گردش خون و نگهداری شکل بدن بسیار مفید است . در هنگام پیاده روی سعی کنید بالاتنه در حالت کشیده ، باسن جمع ، باشد و همچنین کشیده بودن شانه به عقب و بالا بودن سر را حفظ کنید . هر چه به انتهای بارداری نزدیک می شوید با توجه به نرمتر شدن رباطهای لگنی ، ممکن است در طی پیاده روی طولانی ، احساس درد در ناحیه پشت کنید . همیشه در هنگام پیاده روی کفشهای مناسب با کف نرم بپوشید . شنا کردن : شنا باعث تقویت اکثر عضلات می شود و برای افزایش انرژی بسیار مناسب است . به دلیل اینکه وزنتان در  داخل آب کمی کاهش می یابد ، احتمال کشیدگی عضلات و مفاصل کمتر است ؛ بنابراین احتمال آسیب دیدن عضلات و مفاصل کمتر می شود . در هنگام راه رفتن در کنار استخر مراقب سر خوردن باشید . برای جلوگیری از این مورد ،  از دمپایی های مناسب استفاده کنید و با احتیاط کامل حرکت کنید . یوگا : یوگا دارای منافع متعددی است مانند تقویت میزان انرژی و کاهش فشارهای ذهنی - روانی . همچنین یوگا به شما یاد می دهد که چگونه تنفستان را کنترل کنید و در طی زایمان کاملاً متمرکز باشید .  چه ورزشهایی در دوران بارداری خطرناک است ؟ ورزشهایی مانند اسکی و اسب سواری به خصوص در هنگامیکه سن بارداری افزایش می یابد و رحم بزرگتر می شود با خطرات بیشتری همراه است ؛ زیرا در این هنگام نقطه ثقل بدن به طرف جلو متمایل و احتمال سقوط بیشتر می شود . از انجام فعالیت های دیگری که در زیر می آید به دلیل کشش بسیار زیادی که به بدن وارد می کند ، باید پرهیز شود . - پرش : در دوران بارداری تمرینهای پرشی انجام ندهید . این کار به شدت به سینه های شما ( که در طی بارداری به حمایت بیشتری نیاز دارد ) آسیب می رساند و برای ناحیه پشت ، ستون مهره ها و لگن ، مفصل سر استخوان ران و زانوها مضر است . حمل کوله پشتی : کلیه فعالیت هایی که منجر به حمل وزنه می شوند مضر است ؛ زیرا این فعالیت ها رباطهای پشت را در کشش بیش از حد قرار می دهند و رباطها در حالت کشیده باقی می مانند ، و بازگشت عضلات به وضعیت سابق طول می کشد . دراز و نشست : این تمرینات را انجام ندهید . عضلات طولی شکم طوری طراحی شده اند که در قسمت میانی ،‌اجازه رشد رحم را بدهد و نرمش دراز و نشست باعث سفت شدن این عضلات می شود . این کشش ، بازگشت به حالت اول را بعد از زایمان طولانی می کند . همچنین نگه داشتن پا در حالت ارتفاع در حالیه به پشت خود خوابیده اید می تواند موجب همان اثر شود . پیاده روی برای هضم غذا ، گردش خون و نگهداری شکل بدن بسیار مفید است .  اصول کلی ورزش در بارداری ۱ - ورزش را در یک مکان آرام شروع کنید . قبل از هر تمرین ، چند نفس عمیق بکشید . تنفس عمیق موجب اکسیژن رسانی مناسب به عضلات می شود . ۲ - اگر در حین تمرین دچار درد ،‌ گرفتگی عضلانی و تنگی نفش شدید تمرینات را قطع کنید . در این هنگام در حالت آرام ، استراحت کنید . در طی ورزش ، گردش خون بسیار مناسب می شود ، بنابراین جنین به میزان فراوانی اکسیژن از راه خون دریافت میکند . اکسیژن رسانی به تمامی بافتها وجود دارد به خصوص  مغز که باعث عملکرد بهتر آن می شود . اگر شما به خوبی اکسیژن دریافت نکنید، به جنین شما نیز به حد کافی اکسیژن نخواهد رسید . هورمونهایی که در حین ورزش ترشح می شوند از طریق عبور جفت به جنین می رسد ؛ بنابراین در شروع ورزش هورمون آدرنالین به جنین می رسد . در حین ورزش اثرات اندورفین ها بر روی جنین آشکار می شود ( که موجب احساس خوب بودن و با نشاط بودن می شوند ) . در روی زمین مسطح ورزش کنید . ۴ - همواره بالاتنه را راست و مستقیم نگاه دارید . ۵ - در صورت نیاز به کمک ، به دیوار تکیه دهید . ۶ - نرمش را به آرامی شروع کنید و به نرمی ادامه دهید . ۷ - در صورتیکه احساس درد و یا ناراحتی ،‌ سرگیجه و خستگی کردید ، ورزش را قطع کنید . ۸ - همیشه مراقب تنفس هایتان باشید . همواره قبل از شروع ورزش ، نرمشهایی جهت گرم کردن انجام دهید . گرم کردن به آرامی بدن شما را برای تمرینات سنگین تر آماده می کند و همچنین موجب انطباق مناسبی با تمرینات روزانه می شود . گرم کردن باعث می شود عضلات و مفاصل به آرامی گرم شوند واز کشش آنها جلوگیری می کند و در نتیجه احتمال بروز آسیب کمتر می شود . در صورتیکه تمرینات مربوط به گرم کردن را انجام ندهید ، ممکن است گرفتگی و یا خشکی مفاصل و عضلات شما را آزار دهد . تمرینات کششی : قبل از شروع هر نوع ورزش روزانه ، همواره به آرامی خود را گرم کنید . نمونه ای از این تمرینات در تصاویر زیر دیده می شود . این تمرینات باعث می شوند که خون به نحو مناسب در بدن گردش کند و باعث اکسیژن رسانی مناسب به شما و جنین شود . هر تمرین را ۵ تا ۱۰ بار به آرامی انجام دهید . در هنگام انجام این تمرینات شما نباید احساس ناراحتی کنید . همچنین حتماً در هنگام انجام این تمرینات در موقعیت بدنی مناسب باشید . تمرینات سر و گردن : ۱ - همواره سرتان را به آرامی تکان دهید . در ابتدا به آرامی سرتان را به یکطرف خم کنید . این تمرین را در جهت دیگر انجام دهید . ۲ - مطابق شکل سر را به آرامی به پشت خم کنید و مجدداً به حالت اول برگردانید . ۳ - سر را به طرف چپ و راست بچرخانید . مفصل دست در حالت راحتی در حالیکه در حالت چهارزانو هستید و پشتتان کشیده است بنشینید ؛ در حالیکه سرتان را به آرامی مستقیم نگاه داشته اید نفستان را بیرون دهید و بالا تنه را به آرامی به سمت راست بچرخانید . در همین هنگام دست راست خود را در پشت خود قرار دهید . این تمرین را با دست چپ و به طرف چپ نیز انجام دهید برای کاهش خستگی مفصل دست می توانید آن را به آرامی در حالت کشیده قرار دهید . مطابق شکل برای کنترل میزان کشیدگی ، دست خود را می توانید بروی زانو قرار دهید . بازوها و شانه ها روی زانوهایتان بنشینید .  دست راستتان را به آرامی به طرف بالا بکشید . سپس آن را به پشت خم کنید و دست چپتان را مطابق شکل به دست راست قلاب کنید . سپس مطابق شکل به ترتیب دست راست و سپس دست چپ خود را به صورت آویزان برای ۲۰ ثانیه نگاه دارید . دست دیگرتان را بر روی آرنج قرار دهید و به آرامی دست دیگر را به طرف پایین فشار دهید . سپس دستها را در حالت راحت قرار دهید . در صورتیکه نمی توانید این تمرین را انجام دهید ناراحت نباشید . تمرین ساق و کف پا : روی زمین بنشینید . در حالیکه بدنتان کاملاً کشیده و پاها به طرف جلو دراز شده است ،‌ دستها را در پشت بر روی زمین نزدیک مفصل سراستخوان ران قرار دهید تا بتواند در تحمل وزن به شما کمک کند . زانو را خم کنید سپس آن را در حالت کشیده قرار دهید . این کار را با پای دیگر تکرار کنید . این حرکت باعث تقویت عضلات ساق پا و ران می شود . بهبود گردش خون : مستقیم بنشینید و دستها را در پشت حایل کنید . پای تان را از زمین بلند کنید و آن را به طرف داخل به حالت کشیده سفت کنید . سپس با حرکت مفصل قوزک در هوا یک دایره رسم کنید . برای رفع خستگی می توانید کف پا را به خارج متمایل کنید . عضلات کف لگن : عضلات کف لگن محوطه ای را تشکیل می دهد که رحم ، روده ، مثانه را حمایت می کند . در طی حاملگی به دلیل افزایش هورمون و پروژسترون ، عضلات نرم و شل می شوند . برای جلوگیری از این اتفاق ورزشهای زیر کمک کننده خواهند بود تا قوام عضلات کف لگن به حالت طبیعی باقی بماند . این عضلات به دلیل تقویت قوام عضلات از افتادگی مثانه و بروز « بی اختیاری ادرار » در سالهای بعد جلوگیری می کند . عضلات ناحیه اطراف واژن و مقعد را به داخل بکشید و در حالت جمع و منقبض نگاه دارید ؛ مانند زمانیکه شما می خواهید جریان ادرار را متوقف کنید . این کار را تا زمانی که احساس ناراحتی نکرده اید ادامه دهید . همچنین این تمرینات را باید هر چه زودتر پس از زایمان آغاز کنید تا خطر افتادگی به حداقل برسد . این تمرینات همچنین به آمادگی واژن برای شروع مقاربت پس از زایمان کمک می کند . بهتر است این تمرینات را تبدیل به یکی از تمرینات مداوم و روازنه کنید . شما می توانید این تمرین را ۲۵ مرتبه در طول روز تکرار نمائید . در کنار تمرینات ورزشی مناسب عمومی تمام بدن ، شما باید بیشتر به تمریناتی بپردازید که در طی زایمان و پس از آن شما را یاری دهد . یعنی تمریناتی که به شما کمک کند تا دوران باراری و زایمان را راحتر طی کنید . بعضی  از متخصصین امر ، تعدادی از تمرینات یوگا را که مناسب برای این دوران است پیشنهاد می کنند که در شکلهای زیر به نمایش درآمده است . مطابق شکل پاهایتان را در حدود ۳۰ سانتی متر از هم بازکنید و به صورت موازی قرار دهید . دستهایتان را در پشت قلاب کنید و به آرامی به جلو خم شوید ، پشتتان را کاملاً صاف نگاه دارید . چند نفس کوتاه ولی عمیق بکشید و سپس به آرامی بلند شوید . پس از خم شدن به طرف جلو ، به آرامی دستهایتان را تا جایی که می توانید به طرف بالا بکشید و به هم قلاب کنید . به روی زانوها و دستها قرار بگیرید . فاصله زانو را در حدود ۳۰ سانتی متر تنظیم کنید . عضلات ناحیه باسن را سفت کنید و عضلات شکم را بالا بکشید و چند لحظه در این حالت نگاه دارید و سپس آن را رها کنید . این تمرین را چند بار تکرار کنید .  مطابق شکل به پشت دراز بکشید . در حالیکه دستهایتان در کنار بدن است کف پا را به زمین فشار دهید و لگن را تا ارتفاعی که می توانید از زمین بلند کنید . سپس به آرامی به طرف پایین برگردید . در این حین به آرامی و عمیق تنفس کنید . بر روی زمین صاف دراز بکشید و زانوها را به آرامی در داخل شکم جمع کنید . و در این حالت چند ثانیه بمانید و به طور عمیق تنفس کنید و سپس در حالت راحت قرار بگیرید . پای راست را در حالت کشیده روی زمین دراز کنید و به آرامی پای چپ را داخل شکم جمع کنید . سپس این حرکت را با پای دیگر تکرار کنید . پاها را داخل شکم جمع کنید و پاها را در حالت ضربدر قرار دهید . سپس به آرامی به طرف راست و چپ بچرخید .مطابق شکل به پشت دراز بکشید و دستها را از هم باز کنید و در حالیکه نفستان را بیرون می دهید به آرامی زانو را به طرف چپ و سر را به راست بچرخانید . این حرکت موجب گردش آرام ستون مهره ها می شود . در این حالت برای چند ثانیه کوتاه بمانید و به حالت اول بازگردید و این کار را در جهت مخالف تکرار کنید .  آمادگی بدن برای زایمان در صورتیکه قبل از شروع زایمان شما از نظر جسمی و روحی خود را برای این شرایط آماده کرده باشید ، مسلماً این دوران را راحتتر و آسانتر می گذرانید . تمرینات زیر در طی دوران بارداری بسیار مفید هستند . این تمرینات عضلات شما را برای زایمان آماده می کند و باعث خونرسانی مناسب در عضلات ران و پرینه خواهد شد و مفاصل درگیر در زایمان را آماده می نماید . بعد از هر تمرین ، ۳۰-۲۰ دقیقه در حال آرامش باقی بمانید .  حدود ۱۰-۵ دقیقه با چشمهای بسته در حالت آرام دراز بکشید و در این هنگام ریتم تنفستان را تنظیم کنید . این تمرینات از شدت اضطراب شما خواهد کاست . تمرین تیلور : بر روی زمین بنشینید و پاهایتان را دراز کنید . سپس به آرامی زانوها را مطابق شکل خم کنید و کف پاهایتان را در کنار هم قرار دهید . ران را از هم باز کنید و به آرامی به زمین نزدیک کنید . در هنگام این تمرین پشت باید کاملاً صاف و کشیده باشد و شانه ها و گردن باید در حالت راحت قرار بگیرد . نفسهای عمیق بکشید . در صورتیکه تمایل داشته باشید می توانید از یک پتو و یا بالش نازک برای نشستن استفاده کنید و از دیوار برای حمایت پشت استفاده نمائید . در صورتیکه در ابتدا چسباندن کف پاها مشکل است می توانید با فاصله این کار را انجام دهید . مثلاً کف پاها حدود ۳۰ سانتی متر فاصله داشته باشد . استمرار در این تمرین و نزدیک کردن آرام کف پاها باعث خواهد شد که بتوانید کف پاها را به هم بچسبانید . تمرین چمباتمه زدن : در حالیکه پاهایتان حدود ۴۵ سانتی متر از هم فاصله دارد و پشت کاملاً کشیده است بایستید و سپس به آرامی در حالت چمباتمه بنشینید و دستها را مطابق شکل در جلوی بدن قلاب کنید . سعی کنید باسن در تماس با زمین قرار بگیرد به طوریکه وزن بدن بر روی انگشتان و سرران تقسیم شود . تا زمانیکه احساس ناراحتی نکرده اید می توانید در این حالت بمانید و سپس به طرف جلو متمایل شوید و به آرامی بایستید . این حرکت می تواند به صورت یکی از تمرینات روزانه شما درآید . شما می توانید از این حرکت در هنگام برداشتن وسایل و وزنه ها ، استفاده کنید . این حرکت باعث می شود که عضلات و مفاصل ناحیه لگن قابلیت انعطاف داشته باشد و عضلات ران و پشت قویتر و درد ناحیه پشت کمتر شود . تعادل مطمئن : در صورتیکه لازم می دانید برای انجام این تمرین از وسیله ای مانند صندلی و لبه پنجره و ... استفاده نمائید تا بدین ترتیب در هنگام چمباتمه زدن شما را حمایت کند . ( مطابق شکل )  تمرینات آرام سازی ( ایجاد آرامش ) : به تدریج که رحم رشد می کند احتمالاً شما متوجه می شوید که دراز کشیدن به پشت در حالیکه یک بالش زیرسرتان قرار دارد تمرین مناسبی است . شما می توانید به راحتی در این حالت به استراحت بپردازید . همچنین مطابق شکل می توانید پاهایتان را بر روی یک صندلی قرار دهید تا پاها و مفاصل زانو استراحت کنند . ارتفاع صندلی باید طوری باشد که زاویه ران با زمین مطابق شکل حفظ شود . دراز کشیدن : در حالیکه یک بالش زیر سرتان قرار دارد به پهلو دراز بکشید ، بازویتان را مطابق شکل قرار دهید و پاها را در موقعیت مشابه شکل به حالت راحت قرار دهید . چشمهایتان را ببندید و بر روی تنفستان تمرکز کنید . ماساژ : یکی از راههای مناسب برای ایجاد آرامش و همچنین رفع خستگی ، ماساژ می باشد . این روش در دوران بارداری نیز می تواند مورد استفاده قرار بگیرد . ماساژ نواحی مختلف بدن می تواند باعث تحریک انتهای اعصاب پوست شود و همچنین گردش خون ناحیه را بهبود بخشد و موجب برطرف شدن خستگی شود . در نتیجه تمام این موارد نوعی احساس شادابی و خوب بودن در فرد ظاهر می شود . بهتراست ماساژ دادن در یک اتاق نیمه تاریک و در حالیکه موزیک ملایمی شنیده می شود انجام گیرد . نشستن بر روی یک بالش نرم نیز می تواند کمک کننده باشد در هنگام ماساژ به طور کلی حرکات دست باید آرام باشد و استفاده از روغنهای مخصوص ماساژ به خصوص روغنهایی که دارای عصاره گیاهی هستند توصیه می شود تا اصطکاک بین دست و پوست به حداقل برسد .  

وازکتومیوازکتومیفوایدوازکتومی  چیست؟
وازکتومی با درصد موفقیت بالای 95/0 تا 95/99 یکی از قطعی ترین روش های جلوگیری از باروری است که انجام آن با کمترین استرس به فرد و  با بی حسی موضعی و در زمان حدود 10 دقیقه قابل انجام است و دوره نقاهت کوتاه مدت 24 تا 72 ساعت می باشد. پس از ترمیم احتیاج به کشیدن بخیه نمی باشد. احتمال عود و باز شدن مسیر وازدفران بین 5 تا 05/0% می باشد که بسته به تکنیک وازکتومی متفاوت است.
- آیا پس از وازکتومی، در صورت تمایل می توان مجرای وازدفران را مجدداً باز نمود؟
درصورت تمایل فرد به باروری مجدد، قابلیت باز کردن مجدد لوله به روش جراحی می باشد. البته بایستی در نظر داشت که درصد موفقیت باز کردن مجدد وازدفران قطعی و 100 درصد نمی باشد. چون به مرور زمان افزایش فشار مجاری اسپرم، به تدریج منجر به تخریب بافت مجاری و لوله های اسپرم ساز (
seminifrous Tubul) و در نتیجۀ ناباروری دائمی می گرددچه بیماری کاندید مناسبی برای باز کردن مجرا وازدفران پس از وازکتومی می باشد؟
اگر فردی احتمال دارد در آینده داوطلب داشتن فرزندی باشد توصیه می گردد که از انجام وازکتومی صرف نظر کند. ولی اگر به هر دلیلی فرد وازکتومی شده خواستار داشتن فرزندی دیگر شد میتوان با جراحی (وازو وازستومی) اقدام به باز کردن مجرا کرد .
هرچه فاصله زمانی بین انجام وازکتومی و جراحی باز کردن لوله کمتر باشد و تکنیک انجام جراحی بهتر باشد ، شانس موفقیت عمل بیشتر خواهد شد . بهترین زمان کمتر از 2 سال فاصله زمانی و در فردی که بیش از 10 سال از وازکتومی گذشته باشد کمترین درصد موفقیت انتظار می رود.روش انجام باز کردن مجدد وازکتومی چیست؟
بر خلاف وازکتومی که اقدامی ارزان قیمت ، سریع و از نظر تکنیکی آسان می باشد، باز کردن آن روشی مشکل ، زمان بر، و  گران قیمت  می باشد. بهترین روش انجام به روش میکروسرجری (استفاده از میکروسکوپ و بزرگنمایی حین جراحی) می باشد و دقت و ظرافت حین جراحی تعیین کننده می باشد.
در این روش لولۀ وازدفران که قطر بیرونی حدود 5/1-1 میلیمتر و قطر لومن داخلی آن حدود 1/0 می باشد بوسیله نخهای جراحی بسیار باریک که به سختی با چشم قابل مشاهده می باشد از طریق دید میکروسکوپی در 2 تا 3 لایه، عمل پیوند دو سر لولۀ وازدفران انجام می گیرد.
پس از انجام یک عمل وازووازوستومی موفق ، حتی باز ممکن است جهت بارور شدن احتیاج به درمان دارویی و یا اقدامات کمک لقاحی نیز باشد.
در صورت بروز درد پس از وازکتومی چه اقدامی بایستی انجام گیرد؟
از عوارض دیررس وازکتومی درد می باشد این درد ممکن است دائمی و یا هنگام تحریک جنسی و نزدیکی باشد دلیل بروز درد در بعضی افراد به درستی مشخص نیست . ممکن است افزایش فشار حرکت اسپرم، در لوله مسدود شده، عامل آن باشد ولی عوامل عصبی و روحی معمولاً بسیار تأثیر گذار است 
 به هر حال درمان درد در بیمارانی که درد باعث آزار طولانی مدت می گردد باز کردن مجدد مجرای وازدفران و یا خارج کردن تمامی مسیر لولۀ وازدفران می باشد (Vasoepididymectomy) که خود این اقدام روش هزینه بر و زمان بر است. جهت چه افرادی توصیه به وازکتومی می گردد؟
بهترین کاندید وازکتومی مردی است که به تعداد مورد علاقه فرزند دارد و به هیچ وجه خواستار فرزندی در آینده نیست و از نظر شرایط روان سکسی (پسیکوسکوسوال)(
Psychosexuall)  مشکلی ندارد می باشد اقدامات لازم بعد از وازکتومی چیست؟
24 ساعت استراحت پس از انجام وازکتومی لازم است ،    مسکن و در صورت  صلاحدید  پزشک جراح، آنتی بیوتیک لازم است . همچنین مدت حدود 3 ماه پس از وازکتومی، زمان لازم است بگذرد تا مایع منی فرد فاقد اسپرم و کاملاً نابارور  گردد .
  3 ماه پس از وازکتومی لازم است آزمایش مایع منی از نظر وجود اسپرم در سه مرحله انجام گیرد و در صورتی که مقدار اسپرم صفر باشد فرد می تواند عمل و موثر و کامل شده  بداند ، لذا پس از وازکتومی تا 3 ماه سایر اقدامات جلوگیری کننده از باروری مثلاً استفاده از کاندوم توصیه می گردد 

میزان بارداریهای ناخواسته رو به کاهش استمیزان بارداریهای ناخواسته رو به کاهش استرییس اداره تنظیم خانواده وزارت بهداشت با اشاره به آمار 6/18 درصدی بارداری ناخواسته در زنان ایرانی براساس آخرین ارزیابی انجام شده در سال 84 از کاهش بیش از 11 درصدی بارداری های ناخواسته طی سال های اخیر خبر داد. دکتر محمد اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با بیان اینکه میزان وقوع بارداری‌های ناخواسته در سطح جهان متفاوت است افزود: البته ایران از این نظر نسبت به کشورهای همسایه و کشورهایی که دارای فرهنگ و مذهب مشابه هستند، در وضعیت مطلوبی قرار دارد. وی اظهار کرد: بارداری ناخواسته به معنای عدم تمایل یک یا هر دو زوج برای بچه دار شدن است؛ البته سایر موارد از قبیل برخی آسیب‌های اجتماعی نیز منجر به بارداری ناخواسته می‌شود که این موارد در حوزه برنامه های تنظیم خانواده وزارت بهداشت قرار نمی‌گیرد. رییس اداره تنظیم خانواده وزارت بهداشت با اشاره به آغاز این برنامه از سال 68، میزان وقوع بارداری ناخواسته را در آن زمان در حدود 30 درصد عنوان کرد و گفت: بر اساس برنامه‌های پیش‌بینی شده در نظر داریم تا در سال‌های آینده این رقم را به حدود میزان 5/16 درصد کاهش دهیم. اسلامی از سوی دیگر میزان پوشش برنامه تنظیم خانواده را در سال 76، 6/55 درصد برشمرد و تصریح کرد: در حال حاضر 60 درصد افراد جامعه از خدمات این برنامه بهره‌مند هستند. وی، هدف از اجرای طرح تنظیم خانواده را حفظ سلامت مادر، کودک و خانواده عنوان کرد و به ایسنا گفت: اهداف این طرح کمک به خانواده‌ها برای داشتن تعداد فرزند دلخواه و تنظیم فاصله زمانی درست بین دو بارداری است. اسلامی در این زمینه با بیان اینکه تا پیش از اجرای طرح تنظیم خانواده تعداد متوسط فرزندان هر زوج شش نفر برآورد می‌شد، این رقم را در حال حاضر حدود دو فرزند اعلام کرد و افزود: البته در این برنامه داشتن تعداد خاصی از فرزندان به زوجین تحمیل نمی شود و تنها وظیفه مسوولان در این زمینه کمک به خانواده‌ها برای داشتن تعداد فرزند دلخواه است. رییس اداره تنظیم خانواده وزارت بهداشت، فاصله زمانی مناسب را برای انجام دو بارداری، سه سال عنوان کرد و یادآور شد: خانواده‌ها باید بدانند برای برخورداری از سلامت کامل به ویژه در زنان رعایت این فاصله زمانی و همچنین جلوگیری از بارداری زیر 18 سال و بالای 35 سال ضروری است. اسلامی در این رابطه به کاهش میزان مرگ و میر زنان ایرانی از 140 به کمتر از 30 در 100 هزار در حال حاضر اشاره و تصریح کرد: بدون شک این امر یکی از دستاوردهای چشمگیر اجرای طرح تنظیم خانواده به شمار می‌رود. وی با بیان اینکه در طرح تنظیم خانواده که از طریق مراکز بهداشتی درمانی، خانه‌های بهداشت، مراکز دولتی و حتی مراکز خصوصی به زوج‌ها خدمات ارائه می‌شود، 11 روش جلوگیری از بارداری مورد توجه است، خاطرنشان کرد: این روش‌ها که شامل استفاده از انواع قرص، آی یو دی، کاندوم و بستن لوله‌ها در زن و مرد است در حال حاضر همزمان با علم روز جهان در کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کاندوم و وازکتومی به ترتیب کمترین و بیشترین میزان موفقیت را جلوگیری از بارداری دارد

زنان ایرانی برای جلوگیری از بارداری بیشتر به استفاده از قرص تمایل دارند
رییس اداره تنظیم خانواده وزارت بهداشت به ایسنا گفت: بر اساس آخرین ارزیابی‌های صورت گرفته در سال 84، زنان ایرانی برای جلوگیری از بارداری بیشترتمایل به استفاده از قرص دارند. اسلامی با اشاره به مصرف 3/19 درصدی قرص ضد بارداری در زنان، بستن لوله‌ها را به میزان 4/17 درصد از دیگر روش‌های جلوگیری از بارداری برشمرد و افزود: استفاده از IUD و کاندوم نیز به ترتیب به میزان 1/8 درصد و 3/9 درصد در زوجین رواج دارد. وی گفت: این در حالیست که پیش‌بینی می‌شود به علت جوان بودن جمعیت جوان ایران از این پس تمایل زوجین به استفاده از قرص‌های ضد بارداری بیشتر و نسبت به بستن لوله‌ها کمتر شود. وی با بیان اینکه در طرح تنظیم خانواده هیچ روشی را به طور قطع به زوجین برای جلوگیری از بارداری پیشنهاد نمی شود، انتخاب هر یک از این روشها را متناسب با وضعیت سلامت آنها بر عهده زوجین دانست و اعلام کرد: در میان روشهای مذکور استفاده از کاندوم با 97 درصد و بستن لوله‌ در مردان (وازکتومی) با بیش از 99 درصد به ترتیب کمترین و بیشترین میزان موفقیت را در بر دارد. رییس اداره تنظیم خانواده وزارت بهداشت یادآور شد: البته هیچ یک از روشهای جلوگیری از بارداری به طور 100 درصد امکان بارداری را در فرد از بین نمی‌برد و در بهترین شرایط در حدود یک درصد احتمال بارداری فرد وجود دارد
جمعه هجدهم 11 1387
X