صفحه ها
دسته
و ب گ ر د ی
یه نگاه بندازین
! موسیقیایی
دوستان
نرم افزار
سرراست
! همین بغل
ادبی ، هنری ، علمی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 222406
تعداد نوشته ها : 181
تعداد نظرات : 492
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

 

داستان زندگانی
 در میان سایه های ابر ها جاریست
گوش کن هر چند قصه تکراریست
شب رسید و ماه آمد ماه روشن گر ، ماه بی یاور
باد آن شب بازیش با ابرها را کرده بود آغاز
در میان شب
باد می غرید
ابر می رقصید
ابر رقصان آمد و آمد
ماه را پوشاند
ماه گاهی از میان ابر می تابید
گاه لای آن لحاف گرم می خوابید
نو جوان قصه ی ما امشب احساس خطر می کرد
از صدای باد می تر سید
مقصدش بس دور ناپیدا
مبداش دنیا
راه را می جست ،
در میان سایه روشن های نور ماه
ناگاه ، ابر می غلتید
ماه می خوابید
نو جوان می دید دنیا تار و تاریک است
می ترسید
می پرسید
چیست این نوری که می آید گهی ، گاهی نمی آید
او نمی دانست ماه یعنی چه
نور ماه است این فروغ سیم گون شب
کوچه هی تاریک و روشن
 نوجوان حیران از آن
مهتاب بی جان
باد غران
ابر گریان بود ، می بارید
 
در میان این شب مرموز
یک نفر می آید او تنهاست
زیر لب می خواند او
ابر خواهد رفت
اما ماه می ماند
کیست او
این را
نوجوان خیس و لرزان هم نمی داند
نو جوان قصه ی ما نیز می خواند
شب پر از نا باوری ها
شب پر از اشباح نا پاک است
لیک بوی حرف عابر
ساده ، بی تزویر ،
گویا حرف او پاک است
از جدایی می زند دم حسرت دیدار غمناک است
نوجوان خود را به عابر می رساند
عابر از او حال می پرسد
نوجوان لبخند تلخی بر لب و خاموش
چشمهایش را کمی می بندد
آهی می کشد جان سوز
من که هستم
یک نفر در حسرت دیروز
امشب گنگ فردا گنگ
در فرار از خود
سوی هر جایی به جز اینجا
در فرار از قدرت پوشالی افراطی بی مهری
کوله بارم از خدا خالیست
از خودم کمتر بگویم از تو می پرسم
زندگانی چیست
نور گاهی هست گاهی نیست
نور و تاریکی برای چیست؟
عابر اول خوب اندیشیده می گوید
زندگانی در چشم من زیبایی ماه است
 ماه را در آسمان پیدا کنی باید
باد می آید
ابر بی تاب است
ماه امشب پشت ابر تیره زندانیست
نو جوان می جوید اما ماه پنهان را نمی یابد
با خودش می گویدآیا ماه امشب را نمی تابد
             یا نه در کل یک توهم در شب تاریک و سرد و زشت
 می زند فریاد
ماه اصلاً نیست
ابرها گویا کمی روشنترند انگار
با خودش می گوید عابر
هرچه پنهان است گویا نیست
بعد می گوید
باصدایی خشمگین ، لرزان
من که گفتم ماه زندانیست
نو جوان می گوید این ماه تو مثل یک توهم
                               یک تخیل ، یانه رویایی پر از احساس
هست ، اما نیست
کاش ماه ی بود و می تابید
نوجوان از حرف عابر
عابر از رفتار او چیزی نمی فهمد
راستی
 حق با کیست ؟
 
شب رسید اما کجایی ماه زیبا نیستی انگار
پشت ابری ، یا نه
آسمان قلب ما ابریست
خوب می دانم
ابر خواهد رفت
ماه می ماند
کاش قبل از رفتن ما ماه می آمد

» امیر هدایتی «

 


دسته ها : ادبی - شعر
شنبه 1387/9/9 8:8
X