" شمیم یاس " مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید ... عطر دلنوازی فضا را آکنده است . گویا شمیم یاس است که به دل ، جان می بخشد . آنجا را بنگر نیلوفران راه را فرش کرده اند . تمامی راههای آسمانی آذین بندی شده ، شادی و سرور و بهجت عالمین را در برگرفته ، ملائک پایکوبان به استقبال آمده اند ، به راستی اینان شوق چه در سر دارند ؟ آن چیست که نه تنها ملکوتیان ، که ما خاکیان را نیز بهره می رساند؟ اگر با چشم دل به آسمان بنگری ، نام زیبا و دلنشین " شعبان " را می بینی که چگونه ستاره باران شده و چون لؤلؤیی درخشان می درخشد ؛ مژده باد مسلمین و عباد الله را که ماه شعبان از ره رسیده ؛ عاملان عرش در تنظیم و تکریم این ماه مبارکند و بهشت را آذین می بندند ؛ شعبان آمد، ماه پذیرش توبه ، ماه عبادت و خودسازی ؛ باید خود را آماده میهمانی خدا سازیم ، تا رمضان چند گامی بیش نمانده ؛ اما چرا نام شعبان دل را می لرزاند ؟ چون دراین ماه ، سرور آزادگان ، سمبل عشق و ایثار ، زینت عابدین وامید دلهای منتظر ، نَفَس جانها ،فریادرس مظلومان و برافرازنده پرچم هدایت بر فراز گیتی جهان را با وجودشان منورنموده اند. الهی در این ماه و هر ماه : کامم را به حلاوت تلاوت کلامت شیرین بدار. خدایا طعم شیرین مناجاتت را به من بچشان. بارالها!ما را از چشمه تسنیم شعبان سیرآب ساز. حلول ماه شعبان ، ماه عبادت و بندگی مبارک باد