روستاهای گردشگری روانسر؛ کرمانشاه
شهرستان روانسر یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است. از روستاهای اطراف روانسر میتوان از بدر آباد، مسکین آباد، گله چرمی، سردم، بنچله، خانیله و کانی کبود نام برد.
در این مقاله با تعدادی از روستاهای این شهرستان آشنا می شویم.
روستای نهرابی
موقعیت جغرافیایی: روستای نهرابی در 10 کیلومتری شهرستان روانسر و در غرب این شهرستان و 15 کیلومتری شهرستان جوانرود و جنوب غرب این شهرستان قرار دارد و جزء دهستان زالواب است.
نام این روستا از رودخانه ای (گراب) که از وسط آن می گذرد گرفته شده است.
آداب و رسوم، زبان و فرهنگ
زبان مردم کردی سورانی و اهل تسنن و شافعی مذهبند، لباس کوردی است و از رسوم های قشنگی که دارند شب نشینی های شبهای زمستان و پاییز است و همچنین رسم است که مشکلات روستا را در روز جمعه در مسجد بیان کرده و با مشورت راه حلی برای آن بیان می کنند.
با توجه به اشیائی که در قبری در داخل روستا آثار باستانی پیدا کرده است قدمت این روستا را به 2000 سال قبل می دانند و بنا به نظر ریش سفیدان چون در گذشته این مکان در محل راه بازرگانان بوده، در ابتدا کاروانسرائی بوده که به تدریج توسعه یافته و به روستا تبدیل شده است.
این روستا در سر دو سه راهی قرار دارد که یکی از راه ها ، مسیر کرمانشاه – جوانرود، یکی روانسر – نهرابی و دیگری نهرابی – روستاهای شمالی مانند کانی پاشاه، میرآباد سیاران و ... است.
این روستا دارای دو رودخانه خِرْ و گراب است که سرچشمه رودخانه خِرْ از کوه های بنی گز و گراب از روستای گراب و کوه های ساتیار است و پلهایی که بر روی رودخانه خِرْ بسته اند 5 دهنه و بر روی رودخانه گراب یک دهنه است و قدمت آنها بنا به گفته مردم به 70 سال می رسد که به تازگی تعمیر کرده اند.
اقتصاد روستا بر کشاورزی است و مزارع این روستا که دیم است قبلاً در دست چهار برادر به نام های سید نجم الدین، سید طاهر، شیخ قادر و سید علی هاشمی بوده است که بعد ها با اصلاحات ارضی این زمین ها در دست مردم قرار گرفت.
روستای منصورآقایی
روستای منصورآقایی ازتوابع شهرستان روانسر15 كیلومتری شهرستان پاوه و 25 كیلومتری شهرستان روانسر واقع می باشد.
دارای آب و هوای معتدل و كوهستانی می باشد، زمستانها به علت بارندگی برف زیاد عبور و مرور برای مردم این بخش سخت می باشد. در اواخر سال هوای بهاری و رفتن برای كوههای این بخش بسیار جذاب می باشد. وجود سرسبزی ها و گل و گیاهان داروی و غذایی در این كوهها گردشگران زیادی را به خود جذب كرده است.
شغل اكثر مردم روستا دامداری و كشاورزی مشغول بود، اما بعد از به اصطلاح شهر شدن بیشتر مردم شغل دامداری را كنار گذاشتند و به كار آزاد روی آوردند و دامداری به كمترین میزان خود رسیده است. از لحاظ آموزشی دارای یك دبستان، راهنمایی و دو دبیرستان می باشد همچنین دارای یك كتابخانه كه در وسط دو روستا واقع می باشد.
موقعیت جغرافیایی و تاریخی منصورآقایی
منصورآقایی بنا به تقسیمات کشوری، از قبل جزو شهرستان پاوه بوده است. زمانی که جوانرود بخش بود و به شهرستان ارتقا یافت، بعد از مدتی منصورآقایی جزو جوانرود شد. در آخرین تقسیمات کشوری این روستا به دهستان منصورآقایی ارتقا یافت و جزء شهرستان روانسر گردید. اینک منصورآقایی با تلفیق روستای قشلاق به شهر شاهو تبدیل شده که مرکزیت آن روستای منصورآقایی است.
این روستا از شمال به کامیاران و روستای پالنگان و از غرب به دهستان شمشیر و روستای تازآباد وسریاس و از جنوب غربی به روستای چیلانه ی سفلی و میگوره و از جنوب به لورابی و از شرق و جنوب شرقی هم به قشلاق و قلعه گاه و قوری قلعه می رسد. و یکی از بزرگترین روستاهای اورامانات و جوانرود از نظر وسعت جغرافیایی به شمار می رود.
اقلیم روستا
روستای منصورآقایی در دامنه ی کوه بلند و پر آوازه ی شاهو آرامیده، و از زیباترین روستاهای اورامانات به شمار می رود.
بزرگان روستا، که پدران و پدر بزرگان و اجداد این مردم اند، زمان زیادی نیست این خوش آب و هواترین مکان را ماوای خود قرار داده اند، اما چنان با تدبیر و درایت عمل کرده و اقلیم شناس بوده اند، که همه ی جوانب طبیعی طبیعت را در نظر داشته و با در نظر گرفتن تمام شرایط، کلنگ آبادانی آن را زده اند. با علم به اینکه تا فرزندانشان، به فکر جلای وطن نیفتند و بعد مدتی پشت به خاکشان نکنند.
روستا در جایی واقع شده است، که نه در معرض سیل قرار می گیرد و نه بهمن و نه باد شدید اقلیمی. به لحاظ قرار گرفتن در دامنه ی شاهو نیز، زودتر از بسیاری جاهای دیگر در زمستان سفید پوش می شود و به دلیل همان ارتفاعات، فصل بهارش نیز پر بارش است و بهاری بسیار سرسبز و دیرگذری دارد.
روستای منصورآقایی دارای مراتع زیاد و زمین های حاصل خیز و تا حدی چشمه ساران پر آب است، هر چند در طی این ده سال گذشته، به دلیل خشک سالی، بسیاری از چشمه های آن که آبشخورشان بارش برف رشته کوه شاهو بوده خشک شده اند.
تاریخ و قدمت
بنا به اسنادی که به دست آمده، و اشاره های جسته گریخته تاریخی و همچنین روایت و حکایت و گفته های سالخوردگان مردم روستای منصورآقایی، قدمت این روستا را حدوداً به سال 1293 می دانند. یعنی صد سال پیش. البته این تاریخ دقیق نیست.
مردم منصورآقایی بنا به همان روایت و اسناد که اشاره رفت، خود را از ایل بزرگ و دلیرجاف می دانند و نَسَب خود را به” پیرخضر شاهو” می رسانند.
سید احمد بیگ جاف، اولین حاکم جاف منطقه جوانرود است. بنا به روایات شفاهی و حکایاتی که سینه به سینه رفته است، او از نوادگان سید محمد زاهد شاهویی است.
سید احمد بیگ، حدود ۳۵۰ سال پیش در اورامانات و جوانرود مستقر شد. او در جنگ با حکام وقت توانست اقتدار خود را بر منطقه ی جوانرود و همچنین مناطقی از شهرزور و حلبچه عراق نشان بدهد و حاکمیت خود را تثبیت کند و برادرش یاراحمدبیگ جاف را به عنوان حاکم مناطق جاف مرادی بگمارد و فرزندش رستم بیگ را هم رئیس ایل جاف جوانرود نماید. قانون ریاست ایلی سید احمد بیگ جاف كه فرزند ارشدش را وكیل جوانرود کرده بود، حدود 300 سال ادامه داشت و تا زمان فوت محمد بیگ وكیل جوانرود در سال 1363 پایدار بود.
روستای میرگه رش
روستای میرگه رش (مامنان سفلی) از توابع روانسر کرمانشاه می باشد. این روستا از شمال به جاده کوزران به جوانرود، از غرب به روستای مامنان علیا، از جنوب به روستای علی آقایی و از شرق به روستای سرابیان و فیروزه محدود است. این روستا دارای ۳۵ خانوار و حدود ۲۵۰ نفر سکنه و فاصله این روستا تا جوانرود ۱۱ کیلومتر می باشد. کوه هنجیره از مرتفع ترین کوههای این روستا و دارای تپه ها از جمله " بالاجوب "، " شانه درویژ "، "ناوملان" و "سه کمره که" و همچنین دارای رود ها و سراب های خروشان از جمله سراب کویک می باشد. از نظر فرهنگی علی رغم محرومیت ها دارای پیشرفت قابل توجهی بوده است.


